Ga direct naar de hoofdinhoud
Oude Larix voetbalverslagen

Een memorabele foto uit 2008. Wie is de jongeman in het rode shirt?

DEZE SITE IS NOG IN BEWERKING

Verslagen 2016 - 2017

De kop is eraf

 

 

Gelukkig niet die van Jan. Tweemaal werd Jan vol op het hoofd geraakt door knallen van Massis. Maar Jan kan wel tegen een stootje. Onverstoorbaar speelde hij verder, en droeg zijn steentje bij aan de eerste wedstrijd van het seizoen 2016-2017.

 

De opkomst begon langzaam, maar na enige tijd waren we met 10 man. Nel, Jan, Miguel, Selwyn en René bonden de strijd aan tegen Massis, Mario, Ivan, Karel sr en Reinier. In het begin was team Massis wat sterker. Een fraaie tikkie-takkie met Mario werd mooi afgerond door Massis en bracht de stand op 1-0. Het overwicht bleef, maar de stand bleef lang onveranderd. Totdat Mario met een harde knal langs enkele verdedigers de bal hard in de hoek knalde: 2-0. Het leek gebeurd voor team Nel. Maar dan had team Massis buiten de waard gerekend. De tweede tegengoal gaf direct extra adrenaline aan Nel, die in een schermutseling met doelman Karel de bal in de goal frommelde. Dus het was meteen 2-1. Dat kantelde ook de wedstrijd. Nu kreeg team Nel meer overwicht, de samenhang bij team Massis was verdwenen en team Nel werd gevaarlijker. Dat leidde uiteindelijk tot de gelijkmaker van Nel, die zich vrij speelde, uithaalde en de bal hard in de goal schoot: 2-2. Dat zou ook de eindstand worden en gaf een goed beeld van een lekkere en evenwichtige openingswedstrijd. De kop is eraf.

 

Gebruik je ook Facebook? Dan moet je dit zeker even lezen.  

 

 

FACEBOOK FOR THE SENIOR GENERATION


FOR THOSE OF MY GENERATION WHO DO NOT AND CANNOT COMPREHEND WHY FACEBOOK EXISTS: I AM TRYING TO MAKE FRIENDS OUTSIDE OF FACEBOOK WHILE APPLYING THE SAME PRINCIPLES.

THEREFORE, EVERY DAY I WALK DOWN THE STREET AND TELL PASSERS-BY WHAT I HAVE EATEN, HOW I FEEL AT THE MOMENT, WHAT I HAVE DONE THE NIGHT BEFORE, WHAT I WILL DO LATER AND WITH WHOM.

I GIVE THEM PICTURES OF MY FAMILY, MY DOG, AND OF ME GARDENING, TAKING THINGS APART IN THE GARAGE, WATERING THE LAWN, STANDING IN FRONT OF LANDMARKS, DRIVING AROUND TOWN, HAVING LUNCH AND DOING WHAT ANYBODY AND EVERYBODY DOES EVERY DAY. I ALSO LISTEN TO THEIR CONVERSATIONS, GIVE THEM THE "THUMBS UP" AND TELL THEM I LIKE THEM.

AND IT WORKS JUST LIKE FACEBOOK.

 

I ALREADY HAVE 4 PEOPLE FOLLOWING ME: TWO POLICE OFFICERS, A PRIVATE INVESTIGATOR AND A PSYCHIATRIST.

 

Seizoen 2015-1016 afgesloten

 
We waren met 13 man om het seizoen 2015-2016 uit te luiden. Het zevental van Willem, Mario, Meq, Nel, René, Jasper en Jan nam het op tegen het zestal van Ivan, Karel jr, Matthijs, Storm, Simon en Reinier. Als je een gokje zou willen wagen, zou ik dat toch doen op het zevental. Het zou immers een pittige kluif worden voor het zestal. En ja, het voorgevoel kwam uit. Achteraf natuurlijk makkelijk praten, maar toch..... Team Willem walste bijna over team Ivan heen. De ene aanval volgde op de andere terwijl team Ivan af en toe alleen plaagstootjes kon uitdelen. En ieder plaagstootje werd knap geneutraliseerd door Jasper die gewoonweg niet te passeren was. Het duurde dan ook niet zo lang voordat de eerste goal viel voor het zevental. Willem werd op links aangespeeld, hij haalde hard uit en de bal verdween tussen doelman Reinier en de paal: 1-0. Team Ivan begon zich langzamerhand wat beter te weren. De verdediging was op orde en hoewel team Willem doorging met aanvallen bleven verdere goals uit. Maar o la la, wat gebeurt daar nu? Willem krijgt de bal, nu op rechts en schiet een makkelijk houdbaar schot op goal. Doelman Reinier wil de bal wegschieten, maar maait volledig over de bal heen, die vervolgens rustig in de goal verdwijnt: 2-0. Teamgenoten teleurgesteld. Zo kan dat toch niet. Maar in plaats dat dit de genadeklap was voor team Ivan, gaf de 2-0 achterstand nu extra adrenaline aan het zestal. De wedstrijd begon duidelijk te kantelen. Nu was het team Ivan die voortdurend gevaarlijk aanviel, terwijl team Willem wat moest inbinden. En jawel, daar volgt een prachtige combinatie tussen Karel jr, Matthijs en Ivan die Ivan koel en beheerst afrondt: 2-1. Team Willem begon zich nu wat zorgen te maken en terecht. Want team Ivan ging door. Opnieuw volgde een gevaarlijke aanval, het drietal Ivan, Matthijs en Karel jr rukt op, en een mooie combinatie wordt nu door Karel jr fraai afgerond: 2-2. De wedstrijd was gekanteld, de eerste helft was voor team Willem, de tweede helft voor team Ivan. Zo werd het seizoen toch weer afgesloten met een spannende strijd en met een terechte uitslag.
 
De complimenten gaan uit naar de winnaars van de klassementen:
 
Ivan, die zowel de meeste goals scoorde (30) en de meeste winnaarpunten behaalde (69)
Karel jr, die het hoogste gemiddelde haalde (1.65).
 
Heren, van harte proficiat!
 
Rest mij nog een korte beschouwing te geven over al onze stoere mannen van dit seizoen:
 
Douwe kreeg weer zin om te voetballen maar zijn fiets is toch zijn grootste vriend
Falco had wel meer willen spelen en scoren, maar werk, vakantie en blessures speelden hem parten
Frans was trouw als altijd maar ook hij kampte met blessures en moest de laatste wedstrijden missen doordat hij van de trap viel
Hans probeerde nog een beginnetje te maken maar het lijf wou niet meer meewerken
Ivan verdient de pluim, hij is supersnel, soms onnavolgbaar en winnaar van twee klassementen
Jan is de rust zelve in de verdediging en heeft immer een objectieve blik als soms de emoties opspelen 
Jasper S kwam zijn belofte na om nog een keertje te komen bij lage opkomst maar heeft helaas toch het bijltje erbij neergelegd
Jasper Z speelde zijn eerste seizoen en laat duidelijk een stijgende lijn zien in zijn voetbalkunsten
Joop heeft waarschijnlijk een nieuw contract in Spanje gekregen. Daar was hij de held en hier moeten wij hem helaas missen
Karel sr blijft onnavolgbaar zowel in het scoren als in het goaltjes doorlaten
Karel jr speelde weer een seizoen vol passie, en is zowel voor als achter een topper
Maaikel viel helaas uit aan het begin van het seizoen, kwam toch weer terug maar de regelmaat ontbreekt nog
Mario is onze balgoochelaar met af en toe briljante acties, maar kan soms ook een beetje gepikeerd raken
Massis is de knokker en de vechter, zowel op het veld als in de politiek
Marc heeft helaas weinig wedstrijdjes kunnen spelen en wordt nog steeds geplaagd door blessures
Matthijs wil winnen en de topscorer zijn maar moest toch de eer aan Ivan laten
Max heeft waarschijnlijk andere zaken aan zijn hoofd, maar als hij er is laat hij altijd zijn stempel achter
Mequinho heeft weinig gespeeld maar kwam vaker naarmate zijn Portugese EK team richting finale ging
Miguel brengt vuur in het spel maar kan door zijn werk vaak niet komen
Nel is fel, snel en een beste voetballer, maar soms ook snel op zijn teentjes getrapt 
Nick moest helaas vroeg in het seizoen afhaken door een fikse blessure. Hopelijk is hij weer present in het nieuwe seizoen  
Patrick is onze all-round, betrouwbare en gevaarlijke speler, die helaas vanwege familieverplichtingen weinig aan spelen toekwam
Peter is dit seizoen ook nauwelijks aan spelen toegekomen. Werk en gezin gaan nu eenmaal voor
Reinier is meer in de verdediging te zien en kan blijkbaar geen goaltjes meer maken
René blijft de gevaarlijke linksbuiten met prachtige voorzetten en snoeiharde doelpunten
Robin houdt blijkbaar meer van ondergrondse garages bouwen dan van partijtjes voetballen 
Selwyn heeft gelukkig weer wat meer tijd om te voetballen en laat soms gevaarlijke aanvalsacties zien
Sepouh is een gretige voetballer, was af en toe van de partij en heeft hopelijk zijn studie kunnen afronden 
Simon is de rots in de branding, houdt de verdediging op slot en is onze oudste speler van 70 jaar (na Joop weliswaar)
Tigo speelt altijd met vuur en overgave, moedigt zijn medespelers aan en voelt zich soms onbegrepen 
Willem is overal, voor en achter, hij gaat maar door en weet bijna altijd te scoren
 
Zaterdag 20 augustus 2016 openen we seizoen 2016-2017. Tot dan.
 
 

Storm

 
Karel jr is deze keer niet op de motor, hoewel het toch een ideaal weertje is voor een motorritje van en naar Alkmaar. Maar kijk, hij is niet alleen. Met hem stapt een flinke knul uit de auto en trots stelt Karel hem voor als zijn oudste zoon Storm. Vader-zoon combinaties zijn ons niet vreemd op het Larixplantsoen, en we zijn altijd blij als we weer zo'n bijzondere combi mogen begroeten. Karel heeft blijkbaar vaak met zoonlief geoefend want Storm weet prima hoe je een balletje moet trappen.
 
Deze keer telden we 11 man. De zes van Storm, Karel jr, Mario, Simon, Jan en Karel sr nam het op tegen de vijf van Matthijs, Ivan, René, Selwyn en Reinier. Het bleek een evenwichtige samenstelling. Beide teams zochten de aanval zonder de verdediging te verwaarlozen. Het was lastig scoren voor beide kanten. Zouden er nog goaltjes gaan vallen? Ja zeker. Op een momentje van overmoed trok het hele team van Storm ten aanval. Matthijs onderschept de aanval, ziet dat de goal eenzaam en verlaten is achtergelaten, aarzelt geen moment en schiet de bal perfect van een metertje of 30 in de lege goal: 1-0. Een dompertje voor team Storm, maar ook een extra pikkel om de gelijkmaker te zoeken. En jawel, een kwartiertje later rommelt Mario wat met de bal, en wipt hem via Ivan in de bovenhoek langs doelman Reinier: 1-1. De strijd gaat verder. Af en toe knalt Storm op de goal, maar ook team Matthijs komt soms dichtbij een doelpunt. Toch zou het scorebord niet meer veranderen en de 1-1 was een goede afspiegeling van weer een lekkere voetbalpot op deze zaterdagmorgen met onder andere Karel jr en zijn zoon Storm.
 
De zomervakantie begint te naderen en we gaan nog éénmaal spelen in seizoen 2015-2016. Dus aanstaande zaterdag 16 juli sluiten wij het seizoen af.   
 

Rubriek

 
Slecht nieuws. Vorige week kon u hier lezen dat de dagen van onze aarde geteld zijn na 17 maal 10 tot de macht 105 jaar (oftewel 17 plus 105 nullen). Dit is echter het einde van het heelal. Onze dagen zijn echt geteld als de zon ons verzwelgt en dat is al over 5 miljard jaar (dus een 5 plus 9 nullen). Dat komt heel wat dichterbij. Maar niet getreurd, we kunnen evengoed nog een lekker tijdje door voetballen. 
 

Fel

 
12 man, aanvankelijk 11. Door de late komst van Nel, moesten we een kleine aanpassing maken in de teams. Zo streden Mario, Selwyn, Nel, Karel jr, René en Jan tegen Willem, Ivan, Matthijs, Karel sr, Simon en Reinier. Team Willem keek al tegen een achterstand van 1-0 aan, voordat de twee zestallen waren gevormd. Al kort na het fluitsignaal had Mario zich knap vrijgemaakt op rechts en schoot ongenadig hard op de goal. Zelfs voor doelman Ivan ging het te snel en team Mario stond zo al direct op voorsprong. Daarna gingen we dus verder met zes tegen zes. Opnieuw deed Mario een doelpoging, maar de bal ging naast ….. oh jeeh, toch niet. Karel sr verandert de bal van richting, zodat de bal toch keurig in de goal belandde: 2-0. Dat werd toch wat te gortig voor team Willem. Willem zelf zorgde voor de 2-1 door een gericht schot op goal langs de benen van diverse verdedigers waardoor doelman Jan de bal te laat zag aankomen. Maar team Mario was in de winning mood. Selwyn kan wat Willem kan en ook hij schoot langs diverse verdedigende benen de 3-1 binnen. Opnieuw kwam team Willem terug door een fraaie goal van Karel sr die de bal behendig in het doel schoot vanaf de linker zijlijn: 3-2. Maar team Willem liet zich weer verschalken. Nu door een frommelgoaltje van Nel. Doelman Karel sr kon de bal niet op tijd uit de doelmond wegtikken, de bal caramboleerde enkele keren tussen Nel en Karel sr tot Nel het beslissende tikje in de goal gaf: 4-2. Het patroon van de wedstrijd zou niet veranderen, dus nu was het de beurt aan team Willem om te scoren. Doelman Jan had de bal, wilde hem wegschieten, verstapte zich, misschien van zijn a propos gebracht door de aanstormende Willem en liet de bal liggen voor de voeten van Willem. Even nu in het doel tikken, maar dat leek toch iets moeilijker dan het was. Ook Willem verstapte zich bijna, de bal leek er niet in te gaan maar net op tijd wist Willem het bevrijdende tikje in de goal te geven: 4-3. Team Mario werd nu zenuwachtig en poogde het spel te vertragen. We waren al dichtbij elf uur en de stand zou niet meer veranderen.
 
Team Mario had verdiend gewonnen in een wedstrijd die zich af en toe kenmerkte met enige felheid. De adrenaline spoot soms door de lijven. Het was een strijd van mannen tegen mannen. Dat moet kunnen, zolang we de sportiviteit niet uit het oog verliezen. Helaas kon ik niet participeren in de nabeschouwingen, omdat ik in verband met een afspraak direct huiswaarts moest keren. Over het algemeen leveren deze beschouwingen een heldere eindconclusie, die ik u dus helaas moet onthouden.
 

Rubriek

 
Gelezen in "Wetenschap in Beeld" van juli 2016: "De dagen van onze aarde zijn geteld als de zon opzwelt en hem in een golf van radioactief magma verzwelgt." Wees gerust, dit duurt nog eventjes en wel over 17 maal 10 tot de macht 105 jaar (oftewel 17 plus 105 nullen). Kunnen we nog een lekker tijdje door voetballen.           
 

De auto van Jan

 
Een prachtige oranje-bruine auto gleed langs het Larixplantsoen. De zaterdagse zonnestralen gaven extra glans aan de geruisloze en elegante voiture die voor onze ogen langs schreed. Wie o wie zou de gelukkige bestuurder en bezitter van deze schoonheid van kleur, vorm en techniek kunnen zijn. Onze ogen knepen zich toe en wij ontwaarden twee heren, die met gepaste trots zelfverzekerd voor zich uit keken. Ja, wij herkenden deze heren. Onze veteraan van het eerste uur met zijn zoon stapten uit. Onze eerste uitroepen waren "Oh, aah, wow, wat een mooie auto". Trots toonde Jan zijn nieuwe bezit, dat niet meer dan terecht de opening verdient van het verslag van deze zaterdagmorgen.  
 
Na het bewonderen van de nieuwe auto van Jan, telden wij het aantal spelers. Wij waren met 13 man. Met enige overmoed ging het zestal akkoord met het zevental. De zeven waren Maaikel, Selwyn, Matthijs, Mario, Karel jr, Jasper en Simon, de zes Ivan, Miguel, Nel, René, Jan en Reinier. Team Ivan overwoog nog even een half-time wissel maar ging liever zonder deze claim direct van start. Een half-time wissel bleek niet nodig. Beide teams waren precies aan elkaar gewaagd. Beide teams knokten met passie, creëerden kansen, verdedigden met verve, zochten de aanval, probeerden te scoren en hielden de gelederen gesloten. Kortom een strijd, die winst of verlies had kunnen geven, maar die onbeslist zou eindigen zonder doelpunten ondanks het gebruik van de grote goals. Een staaltje vechtlust en passie van de mannen van deze zaterdagmorgen: Simon, de solide verdediger, Karel jr voor gevaarlijk, achter controlerend, Maaikel als rots in de branding, Selwyn met gevaarlijke passes, Matthijs gebrand op een goal, Mario knallend en gevaarlijk, Jasper sterk in doel en voor net over knallend, Ivan altijd gevaarlijk en zoekend naar een goal, Miguel aanvallend en dichtbij een goal, Nel vol passie voor en achter, René aanvallend met enkele knallen net naast, Jan rustig en consoliderend in de verdediging, Reinier die knap zijn goal dicht hield. Zo droeg ieder zijn steentje bij aan deze zaterdagmorgen vol passie.
 
Na afloop gleden Jan en René weer huiswaarts in hun bewonderde en prachtige automobiel.   
 

Nel is snel

 
Na afloop van de wedstrijd gaf Simon een tip voor de Rubriek. Een zogenaamde KNVB official met een aanstekelijke lach geeft "verslag" in het Spaans (of Portugees?) met Nederlandse ondertiteling van de wedstrijd waarin Ajax het landskampioenschap weggaf. Bij thuiskomst ging ik meteen op zoek en je ontkomt inderdaad niet aan de lach. Dus zin in een beetje galgenhumor. De link staat klaar in de Rubriek.
 
Maar laten we met het belangrijkste beginnen. Hoe verging de strijd deze zaterdagmorgen? Gelukkig was de opkomst even, 12 man, die al druppelend tot stand kwam. Half-time wissels waren dus niet nodig. De teamindeling ging redelijk soepel en had als resultaat Jaap, Ivan, Willem, Tigo, Jan en Simon tegen Nel, Miguel, Matthijs, René, Jasper en Reinier. Wie is Jaap? Een terechte vraag. Jaap is de broer van Matthijs die een paar jaar geleden ook eens had meegedaan en daarna een paar dagen nodig had om te herstellen van zijn inspanning. Zou dat deze keer weer gebeuren? We horen het vast nog wel. Zo bond team Jaap de strijd aan met team Nel. De wedstrijd zou alle kanten kunnen opgaan, verlies, winst of gelijkspel. De teams waren goed aan elkaar gewaagd en aan beide kanten werd goed verdedigd, maar aan beide kanten kwamen ook kansen. Het duurde lang voordat één van die kansen tot succes zou leiden. Nel begint aan een snelle uitval, tikt de bal naar Matthijs, die meteen terug tikt naar de doorsnellende Nel. Nel passeert nog één verdediger en schiet de bal onhoudbaar in de goal: 1-0. Een mooie aanval, een mooie goal. Op dezelfde wijze ging het gevecht door. Weer kansen aan beide zijden, maar zonder goals. Jasper kwam nog heel dichtbij een doelpunt, maar hij kon de prachtige voorzet van René niet afronden en tikte de bal net naast. Zo bleef de stand 1-0. De terechte uitslag zou een gelijkspel zijn, maar ja, wat is een terechte uitslag?
 
Twee zaken mogen niet onvermeld blijven:
 
1) Frans heeft een aantal ribben gekneusd door een val van de trap en is voorlopig uitgeschakeld. Wij wensen hem van harte beterschap en hopen hem weer snel op de Larixmat te mogen verwelkomen.
 
2) Toevallig ontmoette ik Falco, die net genoten had van een vakantie in Cuba en daarna nog zakelijk van een weekje Marokko. Daar had hij een lichte blessure opgelopen met een partijtje voetbal. Hopelijk is Falco weer snel van de partij.
 

Rubriek 

 
 

Dubbelverslag

 
Geniet van het eloquente verslag van Mario van zaterdag 4 juni. Een genot om te lezen. Zie "de rubriek van Mario" na het verslag van zaterdag 11 juni.
 
Op zaterdag 11 juni waren uw schrijver en Simon weer present. Hun afwezigheid op zaterdag 4 juni had gezorgd voor ouderwetse doelen. Verder kan ik natuurlijk niets verklappen, want de geuren en kleuren leest u in het verslag van Mario.
 
Deze zaterdag waren we met 9 man. Mario, Nel, Karel jr, Frans en Simon begonnen tegen het viertal van Matthijs, Ivan, Tigo en Reinier. Natuurlijk kon de wedstrijd niet beginnen voordat team Matthijs een wissel had geclaimd om kwart over tien. Hoewel de strijd redelijk gelijk op ging, krijgt een vijftal toch wat kansen als het viertal ook het aanvallend spel niet schuwt. Zo werd een aanval van team Matthijs onderbroken, en werd de vrijstaande Mario direct aangespeeld. Hij gaf de bal een leep hakje waarmee hij de uitgekomen doelman Reinier op het verkeerde been zette en de snel uitgebroken Nel kon de bal zo net op tijd in het lege doel tikken: 1-0. Later werd opnieuw een aanval van team Matthijs onderbroken en Nel wist de bal handig in de open goal te plaatsen: 2-0. Team Matthijs scoorde niet maar voorkwam ook verdere tegengoals en keek uit naar kwart over tien. "Wissel" brulde het team, precies op dit tijdstip. Enigszins verrast bleef het enige momenten stil bij team Mario, tot op een gegeven moment Nel zijn oranje hesje uittrok en overging naar team Matthijs. Team Mario protesteerde, maar team Matthijs kon een gegeven paard toch niet in de bek kijken. Het was blijkbaar een spontane keuze geweest, mogelijk van Nel zelf, om van team te wisselen. Team Mario was getergd, team Matthijs gaf geen krimp. Zo ging de strijd verder. Team Mario kon redelijk lang zijn goal dichthouden tot Matthijs met een hard schot voor de 2-1 zorgde. Daarna scoorde Reinier de 2-2 toen hij redelijk ongehinderd naar de goal kon opstomen en met een droge knal met de wreef de bal in de rechter bovenhoek plaatste. Team Mario werd nu wat onzeker maar bleef fel verdedigen. Zo gebeurde het dat een schot van Nel van richting veranderde door een sliding van Karel jr en onhoudbaar in het doel belandde 2-3. Dit zorgde voor een plotselinge adrenaline impuls bij Karel jr en Mario. De mannen zetten team Matthijs onder druk, Mario drukte van de rechterkant door met de bal klevend aan zijn voet, en tikte bijna vanuit een onmogelijke hoek de gelijkmaker binnen: 3-3. Zou dit de eindstand gaan worden? Er stond nog een klein kwartiertje op het scorebord. Dit bleek toch te zwaar voor het hardwerkende viertal. Voor de vierde maal deze wedstrijd wist Nel de goal te vinden en scoorde de winnende treffer voor team Matthijs. Zo verdiende hij ook 6 punten door met beide teams te winnen. Team Mario moest strijdend het onderspit delven met 3-4. 
In de na-analyse bleek inderdaad dat een oneven aantal spelers toch regelmatig zorgt voor een krachtsverhouding die niet in balans is. Ik heb de Larixregels er nog eens op nagelezen, maar deze geven geen uitsluitsel maar wel het advies aan beide partijen om altijd te zorgen voor een zo evenwichtige mogelijke krachtsverhouding, vooral ook na een wissel om half-time. Zo had team Matthijs het gegeven paard misschien toch even in de bek moeten kijken.            
 
 

De rubriek van Mario

 
Het is zover...De rubriek van Mario. Soms moet je ook op literair vlak je eigen kans afwachten.

Bij afwezigheid van onze vaste redacteur Reinier besloot ik
het toetsenbord over te nemen en te gaan schrijven.
En, voordat iedereen het wist werd mijn gevoelige snaar geraakt.
Ja hoor, de eerste is inderdaad voetbal en de tweede het schrijven.
Dit keer niet over het filosoferen van Plato, Aristoteles of Nietzsche maar over het
wel een wee van het voetbal op de Larixlaan.

De befaamde Larixlaan waar met hagel, sneeuw of zon altijd gevoetbald wordt.
En deze keer hadden we zon...heel veel zon en dus een grote opkomst 
verwacht. Maar nee. Toen ik om 9.30 aankwam, zag ik de arme Frans met Matthijs
al botsend tegen de snelle Ivan, Karel Jr en Tigo.

Dus, tijd om de teams in balans te brengen, althans, numeriek gezien.
Niemand had de moeite genomen om de doelen bij Reinier zijn huis op te
halen dus terug naar de basis, d.w.z., doelen markeren met 
alles wat op dat moment gebruikt kon worden. Van de tas met de spullen tot de helm van
Karerl Jr.

De rest van het veld was zoals altijd. Zonder lijnen of afmeting. Letterlijk
terug naar de basis net als de tijd in Portugal toen we op straat speelden.
Toen ik dat opmerkte, hoorde ik Frans bevestigen dat dat jaren geleden ook zo was
in Nederland.
Nu hoorden we alleen onze mama’s niet roepen dat we naar binnen moesten.
Heerlijk dat gevoel terug. Niets moet alles mag. Niemand aan de kant die naar ons kijkt, geen
scheidsrechter die regels vastlegt, geen mopperende coach aan de zijlijn, ook al heb
ik zelf de neiging om constant ongevraagde aanwijzingen te geven. Waarschijnlijk heb
ik teveel naar Johan Cruijff gekeken. Ja gekeken want in die tijd sprak ik geen woord
Nederlands en nooit gedacht dat ik zijn Cruijffiaanse taal op een dag zou (denken te) begrijpen. Blijkt
vandaag de dag zelfs voor native sprekers of die taal wel degelijk te begrijpen is.

Er is wel een vaste en Gouden regel op de Larixlaan:
Je luistert altijd naar de oude garde van de Larixlaan, deze keer in de persoon van Frans.
Dus, dat gold ook voor mij als broekie van 7 + 40.
Er kan gediscussieerd worden over veel dingen maar de eindtijd van de wedstrijd staat vast
als een paal. En dit keer gaf Frans aan dat we met zulke onmenselijke weersomstandigheden om 10.45uur
moesten stoppen i.p.v. de gebruikelijke 11.00uur.

Team Ivan, Karel Jr en Tigo moest optreden tegen Frans, Matthijs en Mario.
Team Ivan begon sterk, maar team Frans kwam aardig terug in de wedstrijd.
De spanning van de einduitslag bleef totdat team Frans door vermoeidheid werd aangetast.
Zelfs Mario, de tropische verrassing kon het verschil niet maken, aan de andere kant stond ook
een exotische verrassing van Zuid-Amerika. Kortom, geen kanteling in de wedstrijd.

Er vielen veel doelpunten. Veel te veel om bij te houden. Daarna een reset gedaan en werd het uiteindelijk
8 - 4, geloof ik, voor team Ivan.

Maar...
Wedstrijd bij de Larixlaan zonder bijzondere gebeurtenissen is geen wedstrijd en van zaterdag zijn er 3 te benoemen.

1
Op een gegeven moment, "En un momento dado" kreeg team Frans een doelpunt tegen en heel snel kwamen
Mario en Matthijs bij Frans terecht.
Zelf dacht ik met mijn wijsheid: nu komen er de wijze aanwijzingen van Frans.
En die kwamen er ook maar ver verwijderd van wat op dat moment op de Larixlaan gebeurde.
En tot mijn grote verbazing riep Frans tegen Matthijs: "He he, dit is heel wat anders dan op het kantoor
zitten met al die lekkere wijven met grote borsten!"
Wat heb ik eerder gezegd in deze rubriek? Je luistert gewoon naar de oude garde. Dus ook hier.
En toevallig een onderwerp waar ik niet vies van word. Dus, als discipel van Johan Cruijff moest ik mijn
mening ook ventileren: "Een man moet zich ergens aan vast kunnen houden toch?!!"
En de wedstrijd ging weer door. In ieder geval de tijd want van rennen was er op dat moment al weinig sprake van.
2
Een auto stopte vlakbij de auto’s van de Larixlaan spelers.
Iedereen denkt: Een scout! Na al die jaren zijn we eindelijk door iemand gesignaleerd en wordt ons talent herkend.
Moment van spanning. Plotseling en uit het niets loopt Tigo naar die auto toe. Dus, we zijn Tigo kwijt voor het 
volgende seizoen...dachten we.
Geen van beide was waar.
Een jonge, frisse dame stapte uit de auto. Twijfel bij de Larixlaan boys: Het is de vrouw van Tigo merkten sommigen op.
Nee, ze is te jong. Dus Tigo ook in zijn Casanova skills onderschat.
Nee, het is zijn dochter merkte anderen op.
Tot het moment dat Tigo terugkwam om te verklaren dat het zijn schoondochter was. De enigma was verklaard.
Bij het hervatten van de wedstrijd kreeg Tigo plotseling alle ballen op maat aangespeeld.
Dat vond ik op zijn minst verdacht.
Na dat moment werd het in feite, naast de weersomstandigheden nog moeilijker om te blijven voetballen.
Eerst de hitte en dan de aanval van de wilde hormonen van de Larixlaan spelers. Er zijn grenzen...
10.45: Frans geeft het signaal en we stopten. Klaar!!! Geen gezeik, protest of weerwoord. De charme van de hiërarchie.

3
Wedstrijd klaar dus tijd om even bij te kletsen en evalueren over alles wat wel en niet goed gaat in het
Nationale en Internationale voetbal.
Vijf Larixlaan analisten bleven aan de kant om hierover te discussiëren. Tegelijkertijd vijf van de 16 miljoen coaches van
Nederland.
Al snel tot de conclusie gekomen dat we op voetbalgebied alles beter weten...van tactiek tot voetbalinzicht. Unaniem!!!

Totdat Frans, ja hoor, hij weer, een punt zette achter de discussie. Weer geen protest of..."mag ik nog wat zeggen"...Nee, klaar 
is klaar.
We mochten uiteindelijk naar huis. Onze missie van zaterdagochtend was voltooid.

PS. Uw schrijver heeft nog navraag gedaan naar de correcte uitslag en de doelpuntenmakers, maar dit leidde tot een een dermate variatie waar geen touw aan vast te knopen was. Dus de vastlegging van de doelpuntenmakers gaat helaas verloren in de vergankelijkheid van de Larixhistorie.

 

Hoogstandjes

 
Prachtig weer. Even voor negenen filosoferen Simon en Reinier dat het vandaag wel een drukke ochtend zal worden. Niet dus, ondanks het heerlijke weer - dat naarmate het spel verliep toch wel een tikkeltje te warm werd - waren we met niet meer dan negen man. De rest op het strand? We waren blij verrast dat Selwyn ook weer van de partij was. Ondanks zijn veeleisend vaderschap van een tweeling van een half jaar, had hij toch een paar vrije voetbaluurtjes kunnen vinden op deze zaterdagmorgen. Hopelijk dat dat vaker gaat lukken.
 
Negen man dus. Karel sr, Douwe, Ivan en Mario tegen Simon, Nel, Karel jr, Selwyn en Reinier. Terecht protesteerde team Karel sr over de spelersverdeling en team Simon ging daarom akkoord met een wissel om 10 uur. Dan moest er natuurlijk wel snel gescoord worden door team Simon anders zou het een zware tweede helft worden. Nou, dat bleek niet echt een probleem. De teams waren nauwelijks in het veld, de eerste zweetdruppeltjes waren nog onderweg of Selwyn trapt de bal hoog in de doelmond. De bal stuitert naar beneden, doelman Karel sr is er nog niet op ingesteld en de bal belandt in de goal: 1-0. Een hoogstandje. Team Karel sr reageert geprikkeld en wil de gelijkmaker scoren. Maar team Simon heeft het spel goed onder controle. Douwe wordt aangespeeld, hij wordt onder druk gezet door een aanstormende tegenspeler, volgens mij Nel, Douwe denkt "weg die bal" en hij knalt de bal huizenhoog de lucht in. Iedereen volgt gebiologeerd de bal. Hij klimt, hij klimt, hij klimt, gaat over zijn toppunt en zet de daling in. Team Simon kijkt verrast, team Karel sr kijkt paniekerig. De dalende bal gaat een gevaarlijke richting in, hij daalt, hij daalt, hij daalt en komt steeds dichterbij........... juist ja, de lege goal van team Karel sr. En jawel, de bal raakt de grond en stuitert direct in de goal van team Karel sr: 2-0, een hoogstandje van Douwe. Dat wordt Ivan toch te kwaad. Met zijn onnavolgbare bewegingen passeert hij twee verdedigers en knalt keihard de bal in de goal: 2-1. Het is nog steeds geen 10 uur. Team Simon voelt de druk en weet deze spanning om te zetten in een fraaie goal van Nel: 3-1. Dan volgt de wissel. Selwyn versterkt team Karel sr, team Simon gaat verder met vier man en past zijn tactiek aan: "Spelen vanuit de verdediging en wachten op een uitval". De stand blijft voorlopig 3-1 en team Simon houdt zijn verdediging gesloten. Karel jr en Nel staan in vrije posities dichtbij de goal van Karel sr. Reinier puntert de bal hoog naar beide spelers. De hoge bal daalt precies voor de goal van de nietsvermoedende Karel sr en stuitert vervolgens in de goal: 4-1. Weer een hoogstandje en een verrassende wending in de wedstrijd. Opnieuw is team Karel sr geprikkeld en zoekt een tegengoal. Dat lukt vrij snel, wanneer Selwyn met een hard en gericht schot doelman Simon passeert: 4-2. Maar team Simon wankelt niet, integendeel de mannen van Simon verdedigen als leeuwen en smoren iedere aanval van team Karel sr. Een hoogstandje van vechtlust en tactiek. Team Karel sr wordt er langzamerhand moedeloos van. Ondanks de toenemend zinderende hitte blijft het adrenaline peil van Simon en zijn mannen hoog. Een veronachtzaming in de verdediging van team Karel sr wordt afgestraft door Nel, die de score verhoogt naar 5-2. Daarmee is de ban gebroken. Kort voor tijd breken Karel jr en Nel opnieuw door en na knap tikkie-takkie werk van beide mannen tikt Nel de 6-2 binnen. Een terechte overwinning met vele hoogstandjes. 
 
Na afloop kwam Marc met zijn dochter Sophie langs op de fiets. Hij wordt nog steeds gekweld door een pijnlijke spier in zijn buik. Wij wensen hem van harte beterschap en hopen hem weer snel helemaal fit terug te zien op de groene Larixmat.            
 

Rubriek - Steven en Max

 

Daar kwamen onze helden, daar gingen onze helden.............in de sneeuw en de vangrail.

 

Goal van Karel jr

 
Karel tikt de bal perfect van de zijlijn in de goal. Vanuit zijn positie paste de bal maar net tussen de palen. Dus een beauty van een goal. Iedereen was stil en verbaasd. Nadat de verbazing verdwenen was begon het gejuich. Maar daar ging iets mis. Zijn eigen teamgenoten waren nog muisstil, maar de tegenpartij begon plotseling luid te juichen. Wat gebeurt er, wat gebeurt er toch? Wel u raadt het al, Karel tikte de bal in zijn eigen goal. Eigen team verbouwereerd, het andere team verrast en blij! Hoe zou dat aflopen?
 
Wel, we waren met 15 man. De teams bestonden uit Nel, Matthijs, Mario, Meq, Sepouh, Jasper en Frans tegen Karel jr, Ivan, Willem, René, Tigo, Simon, Jan en Reinier. Team Nel kenmerkte zich door sterk aanvallend vermogen, team Karel had een combi van aanval en verdediging, plus overtal. Er ontstond enige discussie rond de opstelling. Team Karel voelde overwicht maar team Nel ging vlot akkoord. De mannen van Nel wilden blijkbaar snel spelen en geen tijd verdoen aan zeuren. Het gevoel van overwicht werd vlug bewaarheid. In het begin was de verdediging van team Nel nog niet lekker in positie en team Karel wist binnen een kwartier tweemaal te scoren, via mooie goals van Ivan en Willem: 2-0. Team Karel bood aan om wat meer evenwicht te brengen en stelde voor dat Tigo team Nel zou gaan versterken. Maar dat was tegen dovemansoren gezegd. Team Nel wees het aanbod resoluut van de hand. Het team had inmiddels zijn positionering gevonden en had er vertrouwen in dat de 2-0 achterstand omgebogen zou kunnen worden. Zo ging het spel lang op en neer zonder goals, maar met meer kansen voor team Karel dan voor team Nel. Team Karel voelde wel de druk toenemen omdat Ivan rond kwart voor elf andere verplichtingen had. Ivan was nauwelijks in zijn auto gestapt of Karel scoort. Karel had de bal weer in het spel gebracht, de verdediging van team Nel had zich teruggetrokken en Karel speelde de bal richting zijn verdediging zonder te kijken - zo verklaarde hij na afloop. Stilte, gejuich en 2-1. Oeps, dat werd penibel. Team Nel rook zijn kans. Maar zie, hoe verrassend is het edele voetbalspel. Binnen een minuut krijgt Willem de bal, omspeelt een verdediger en doelman Frans en tikt zeer beheerst de 3-1 binnen. Grote opluchting bij team Karel, grote teleurstelling bij team Nel, die nu zijn kans op gelijkspel of zelfs winst in rook zag opgaan. De laatste minuten braken aan en de score zou niet meer veranderen. De goal van Karel bracht veel emotie maar zijn eigen team niet van zijn stuk. 
 
 

Rubriek - Erdogan

 

Met dank aan onze cabaretier van het wereldtoneel Theo Maassen:

 

Erdogan, Erdogan,

wat is dat toch een leuke man

wat is dat toch een fijne vent

die Turkse president

 

hij is innemend, sympathiek

kan tegen grapjes en kritiek

zo bescheiden en charmant

wat zou ik trots zijn op zo'n land

 

hij ruikt heerlijk, altijd schoon

zo bijzonder, zo gewoon

hij is nobel, wijs en lief

welbespraakt en sensitief

 

op dieren is de man verzot

van het schaap tot de marmot

geitjes aaien maakt hem blij

maar daar blijft het dan ook bij

 

een voorbeeld voor elke man

dat is Recep Tayyip Erdogan

zelfs van buiten is hij mooi

elke porie, elke plooi

 

zijn kaaklijn, ogen, zijn gebit

zijn haar dat altijd prachtig zit

perfect de glooiing van zijn wang

alleen zijn arm is nogal lang....... 

 

Frans in glansrol

 
Maaikel was weer terug. We waren blij te zien dat Maaikel na zijn operatie van een beknelde zenuw weer voornemens is te behoren tot de groep van trouwe Larixspelers. Hij gaf aan dat zijn conditie nog niet optimaal is maar daar hebben we eerlijk gezegd niet zoveel van gemerkt. Hij speelde weer als vanouds, stimuleerde zijn teamgenoten als altijd met complimenten en aanwijzingen en stak zijn afkeurend commentaar niet onder stoelen of banken als de tegenpartij opzettelijk in de vertragingsmode ging. Kortom, Maaikel was weer helemaal present.
 
We waren met 15 man. Zoals eerder gemeld vergroot dat ook de kans op discussie over de teamsamenstelling. Zo ook deze keer. De verdeling van 8 tegen 7 kreeg in eerste instantie niet ieders goedkeuring. Zelfs Jan gaf aan dat hij bedenkingen had over de uiteindelijke samenstelling. Deze bestond uit het zevental van Jan, Nel, Mario, Sepouh, Massis, Jasper en Frans en het achttal van Maaikel, Matthijs, Ivan, Miguel, René, Douwe, Tigo en Reinier. Inderdaad zag het achttal er op papier wat sterker uit, maar we kennen zo langzamerhand de bekende Larixwijsheid dat een overtal niet altijd uitbetaalt en dat de voetbalpsychologie immer aanwezig is. Hoe zou dat gaan aflopen?
Wel, het achttal leek inderdaad vol goede moed van start te gaan en was regelmatig in de aanval. Al vrij snel resulteerde dat in een openingstreffer van Matthijs die een mooie voorzet van Ivan prima afrondde: 1-0. Zou de score verder gaan oplopen? Nee dus. Het achttal van Maaikel kreeg het zelfs bar lastig. Eerst wist Nel uit een snelle actie de bal in de goal schieten: 1-1. Niet lang daarna schoot Mario door een kluwen van spelers de bal hard in de goal: 2-1 voor team Jan. "Het kan verkeren", zei Bredero al wat jaartjes terug. Deze stand bleef lang gehandhaafd. Team Maaikel forceerde meer kansen maar kwam niet tot scoren. Een belangrijk obstakel vormde doelman Frans, die in supervorm was en duidelijk een glansrol vervulde voor zijn team. Leek soms een goaltje dichtbij, Frans zorgde door voortreffelijk keeperswerk dat zijn goal een gesloten bastion bleek voor team Maaikel. Zouden de mannen van Jan met een overwinning naar huis gaan? Het leek er wel op, totdat........we een Mariootje zagen. Was het vorige week een Kareltje, deze week zagen we een Mariootje. Deze bestaat uit wat pielen met de bal en dan onnodig de bal verliezen. Met iemand als Ivan in de buurt is dat spelen met vuur. Ivan ontfutselt Mario de bal en schiet deze van dichtbij hard in de goal. Zelfs voor doelman Frans in zijn glansrol was deze bal onhoudbaar: 2-2. Het bleek ook de eindstand te zijn. Hoewel team Maaikel meer kansen had gehad, was team Jan bijna met 3 punten naar huis gegaan, mede door subliem keepen van doelman Frans.         
 

 

Rubriek - Wie o wie?

 

Clinton staat op 41%, Trump op 40%. Wie weet zien we straks Trump als nieuwe machthebber, samen met Marine le Pen in Frankrijk, Boris Johnson in Engeland en Wilders in Nederland. Het zal je maar gebeuren. 

 

Maar wat er ook gebeurt, onze nationale trots heeft een geweldige boost gehad door de topprestatie van "onze" Max Verstappen.  

 

Toch geen gelijkspel

 
Joop was er weer. Zijn schoenen waren half kapot en deze wedstrijd schoot hij ze aan flarden. Gaat hij nog nieuwe kopen? Joop kennende blijft dat een verrassing. Maar we hopen wel dat hij dat doet en binnenkort zijn nieuwe schoenen komt showen. Eerst gaat hij nog even een week of zes naar Spanje. Daar hebben ze trouwens vast mooie voetbalschoenen voor een mooi prijsje.
 
10 man. Nel, Ivan, Matthijs, Simon en Karel sr tegen Willem, Mario, Sepouh, Joop en Reinier. Een redelijke balans, maar de combi Ivan-Nel-Matthijs kan zeer gevaarlijk zijn. Al snel blijkt de combi toe te slaan en weet Matthijs de score te openen: 1-0. Maar de balans blijft. Beide teams verdedigen solide, beide teams krijgen weinig kansen. Maar dan helpt een "Kareltje". Het patent op deze omschrijving behoort aan Simon. Het is een cadeautje van doelman Karel sr door de bal uit te trappen in de voeten van de tegenstander, terwijl de eigen verdediging daar geheel niet op ingesteld is. Zo kreeg Willem de bal van Karel, omspeelt nog fraai een verdediger en knalt de bal in de goal, die voor de inmiddels teruggekeerde doelman Karel sr niet meer te houden is. De bal ketst direct uit de goal en team Nel protesteert nog dat de bal niet gezeten zou hebben, maar dat is vechten tegen de bierkaai. De stand is 1-1. Een juiste balans, een goede afspiegeling van de partij. Tussentijds kwamen twee jongens, Arjan en Jelle, uit de buurt nog een kwart partij meedoen, dus werd het zes tegen zes. De stand bleef gelijk. Arjen en Jelle zeiden ons weer vaarwel met nog een kwartiertje te spelen. Vijf voor elf. Opnieuw een ziedende aanval van de combi die door Ivan schitterend wordt afgemaakt: 2-1. Dat was een teleurstelling voor team Willem. Het doet nog een vertwijfelde poging om gelijk te maken, maar opnieuw brak team Nel door de verzwakte verdediging en scoorde in de laatste minuut 3-1. Lang leek het een onbesliste partij te worden, maar het werd toch geen gelijkspel.  
 

 

Rubriek - Waarschuwing

 

Mocht je een vliegreis plannen in de Verenigde Staten, ga dan geen ingewikkelde wiskundige problemen oplossen. De Italiaan Guido Menzio, hoogleraar economie aan de Universiteit van Pennsylvania, was op weg naar een congres en legde de laatste hand aan zijn presentatie, waarbij hij een economische trend toelichtte met een differentiaalvergelijking. Tegenwoordig worden Amerikanen geacht oplettend te zijn als ze iets verdacht zien. De vrouw naast Menzio zag een man met een mediterraan uiterlijk, zwarte krullen en een baard, die een soort geheimcode schreef. Zij werd bang, lichtte de crew in middels een briefje, het vliegtuig maakte rechtsomkeert en Menzio werd van boord gehaald. Hij pakte het goed op, barstte in lachen uit, liet zijn notities zien en mocht weer terug in het vliegtuig. Zijn buurvrouw nam een andere vlucht.

Dus wees gewaarschuwd voor die paranoïde Amerikanen!

(VK 9 mei 2016)

 

PSV

 

Tot de laatste minuut van de speeltijd van afgelopen zondag bleef het ongewis wie er kampioen zou worden. Het leek een makkie voor Ajax te zijn, gewoon door De Graafschap, voor wie niets meer op het spel stond, te verslaan. Maar onze Ajaxieden hebben blijkbaar ook last van de Larix psychologie. Je denkt "een makkie", speelt beroerd en krijgt de deksel op je neus. Hulde aan PSV voor het wekenlang standvastig doorgaan tot het laatste moment, het winnen en het kampioenschap. Bravo!

 

Een evenwichtige pot

 
Deze week 13 man. Het lijkt wel of het probleem om de teams te formeren recht evenredig is met het aantal spelers. Deze zaterdag was er weer eens wat discussie nodig om de teams samen te stellen, wat ook werd beïnvloed door het feit dat sommige spelers pas op het laatste moment binnendruppelen. Aan de andere kant is het logisch dat de discussie toeneemt met het aantal spelers. Maar wat wij goed doen, is ons gevoel om iedereen zijn bijdrage te laten leveren aan de strijd. Dit is ook één van de succesfactoren van het kampioenschap van Leicester. Maar daarover later meer.
 
Dus 13 man. Het zestal bestond uit Massis, Ivan, Karel jr, Karel sr, Jasper en Tigo. Zij bonden de strijd aan tegen het zevental van Matthijs, Nel, René, Douwe, Jan, Simon en Reinier. Het zestal dacht nog even dat zij onheus waren bedeeld in de verdeling, "ruilen om 10 uur" werd nog even gehoord, maar daarna begon het spel zonder dat er verder een onvertogen woord viel. Team Massis speelde met de inmiddels klassiek geworden strategie van de solide verdediging met plotselinge en vaak gevaarlijke aanvallen. Team Matthijs begon wat nonchalant door het psychologische voordeel of beter gezegd nadeel van het overtal. Zij zochten regelmatig de aanval en gaven daarbij volop ruimte voor de gevaarlijke uitvallen van team Massis. Toch was het Matthijs die de score na een halfuurtje opende. Met een strak en hard schot door het centrum wist hij doelman Karel sr te verschalken. Het psychologische voordeel van het overtal betaalde uit. Terwijl team Matthijs verder ging met het aanvallen om de score te verhogen, kreeg het in korte tijd twee keer om de oren. Allereerst breekt Ivan door op links, zet de bal van de achterlijn hoog voor, waar de aanstormende Massis de bal vervolgens met zijn borst in de goal werkt: 1-1. Kort daarna is het weer raak. De bal wordt uitverdedigd door Simon, doelman Reinier is nog niet terug op zijn goal, Ivan bestormt en belaagt Simon en weet via de benen van Simon de bal in de goal te krijgen: 1-2. De verdediging van team Massis gaat op slot. Karel jr speelt een geweldige partij. Iedere aanval smoort door zijn attent en doeltreffend verdedigingswerk. Er is geen doorkomen aan. Maar er komt toch één "Atletico" momentje. Reinier rent voor de goal langs, neemt een paar verdedigers mee, het veld richting goal staat open, Simon passt prachtig naar Nel die van vlakbij direct de bal in de goal tikt: 2-2. De stand zou zo blijven. Het was ook een juiste afspiegeling van de krachtsverhouding was de gezamenlijke conclusie na afloop. Het was een mooie evenwichtige pot. Ieder had zijn bijdrage geleverd en kreeg loon naar werken.     
 

 

Rubriek - Eindexamen

 

Deze week stond in de VK de opinie van een leraar Nederlands. Hij was duidelijk upset. Volgens hem kan niemand meer een 9 of een 10 halen voor het eindexamen Nederlands. Het gaat tegenwoordig over de "Analyse van de Structuur" van een tekst. De tekst moet wetenschappelijk, dus abstract, geanalyseerd worden. Het gaat niet meer over wat er eigenlijk geschreven is maar veel meer over de structuur. Vragen over de structuur zijn ontaard in verwarrende haarkloverij. Zo was er bijvoorbeeld een meerkeuzevraag over een alinea, waarin enkele voorbeelden worden gegeven: Wat is de functie van deze alinea? A Voorbeelden, B Toelichting, C Uitwerking. Je zou denken antwoord A, maar de examencommissie zegt antwoord B. Dit lijkt meer op het pesten van leerlingen dan op het toetsen van hun inzicht en begrip van de tekst. De auteur vindt dan ook dat je je nu diep moet schamen voor de Eindexamens Nederlands. Waarvan acte! 

 

Leicester

 

Een compliment aan onze Engelse collega's van Leicester mag uiteraard niet ontbreken. Het doet goed dat zij het kampioenschap hebben behaald. Heerlijk dat de echte en pure sport mentaliteit wint van het grote geld. Toch een verademing. Met wel als kanttekening dat de begroting van Leicester vele malen groter is dan die van Ajax. 

Eén van de redenen volgens de VK waarom Leicester kampioen werd is dat zij heel creatief scouten. Rijke clubs worden lui bij het kopen van spelers. Bij Leicester kijkt men of een nieuwe speler echt iets bijdraagt. Nou, daar komen ze dan laat achter, denk ik dan. Wij doen dat iedere week, soms met een beetje discussie, en zorgen ervoor dat iedereen zijn steentje bijdraagt. Misschien moeten we Ajax, PSV, Feijenoord en AZ een keertje uitnodigen om hen dit kneepje van het vak te laten zien. Kunnen ze/we tenminste weer eens een Europese cup winnen! 

 

Verslag van Jan

 

Zeven man. Na wat overleg werd het team Willem met verder Jonge Karel en Jan tegen team Mathijs met verder Jasper, Oude Karel en Simon.

Vanaf het begin was team Willem zeer aanvallend ingesteld en wist regelmatig kansen te creëren. Dat leverde echter geen doelpunten op. Een langdurige hagelbui zorgde ervoor dat niet alleen Jonge Karel er blauw uitzag maar de rest van de spelers langzamerhand ook. Daarna kwam het zonnetje door en de jassen gingen weer uit waarbij Willem de kreet slaakte “”nu gaan we echt beginnen””. Direct werd er een vloeiende aanval opgezet tussen Willem en Jonge Karel die na een paar keer heen en weer tikken voor het doel door Jonge Karel schitterend werd afgerond. Matthijs probeerde daarna de stand gelijk te trekken toen het drietal van Willem gezamenlijk in de aanval was, door van afstand met een effectbal in een keer op doel te schieten. De bal verdween echter, gelukkig voor team Willem, met een mooie stuit over de goal. Daarna kreeg Jonge Karel het op zijn heupen en wist met een paar mooie lobjes a la Mario eerst de verdedigers en toen de kieper te verschalken. Mathijs wist uiteindelijk ook een goaltje mee te pikken door eerst Jonge Karel uit te spelen en toen met een heel leep tikje ook de kieper te verschalken. Daarna kansen over en weer maar geen doelpunten meer. Een mooie overwinning dus met 2-1 voor team Willem.

 

Met dank aan Jan!

 

Te sterk

 
14 man. Sommige spelers komen laat waardoor de teamopstellingen soms weer uit balans raken. Zo ook deze zaterdagmorgen. Nel, Sepouh en zijn introducé waren aan de late kant, zodat de zorgvuldig samengestelde teams toch weer onevenwichtigheid kregen. Vandaar de oproep om op tijd aanwezig te zijn, dat wil zeggen om 9 uur!. Waarvan acte!
 
Dus 14 man, grote goals. Jan, Frans, Karel sr, Karel jr, Ivan, Sepouh en zijn introducé bonden de strijd aan tegen Simon, Douwe, Nel, René, Jasper, Mario en Reinier. Team Simon berustte in deze opstelling, ontstaan door te late aankomst van genoemde spelers. Vanaf de start voelde team Simon dat het een moeilijk karwei zou worden. En al snel kregen zij gelijk. De wedstrijd was nauwelijks een halfuurtje oud of team Simon keek al tegen een achterstand aan van 4-0. Na vele maanden van gebalanceerde opstellingen was dit toch even wennen. Na afloop bleek dat er ook bij team Jan discussie was ontstaan om de teams aan te passen, maar deze discussie bereikte nooit team Simon. De strijd ging dan ook verder. Team Simon wist aanvankelijk de score nog te verkleinen tot 4-1, maar het was vechten tegen de bierkaai. Team Jan ging rustig verder en de score liep uit tot 7-2, een verdiende overwinning maar helaas tot stand gekomen door een onevenwichtige teamsamenstelling. Team Jan was te sterk.
De doelpunten kwamen van Ivan (4), Karel jr (1), Sepouh (1), Mario (1), Jasper (1) en Douwe (1 - eigen goal). 
 
 

Rubriek - Begeerte

 
Tommy Wierenga is een bijzondere knul. Soms wat ongenuanceerd, maar zijn column in het Noord-Hollands dagblad van 16 april was de spijker op zijn kop en getuigde van levenswijsheid. Zijn column begon over pooiers en prostituees. En dan het besef dat iedere prostituee iemands dochter is. Dit besef drong bij Tommy door toen hijzelf vader werd. Vroeger dacht hij niet aan de vaders, alleen aan de meiden. Vaders waren nurkse obstakels. Maar nu hij vader is van twee dochters, wil hij zijn dochters beschermen tegen de genotzoekende jongemannen. Zo verandert het leven je eigen rol. Hij bereidt zich ook al voor op zijn laatste rol, die van oude man, van alle lust beroofd. Dat klinkt minder erg dan het is. Toen de oude Griekse wijsgeer Sophocles werd gevraagd of hij de begeerte niet miste, antwoordde hij juist blij te zijn om verlost te zijn van die wrede en onberekenbare tiran.
 
 

Meq is back

 
Opnieuw verwelkomden we afgelopen zaterdag een speler van weleer. Deze keer schudden we Mequinho de hand die sinds lange tijd weer aanwezig was. Toch was de opkomst niet hoog. We waren met 10 man. De opkomst lijkt zich te stabiliseren rond 10 tot 12 man. We zullen zien. Het weer wordt immers mooier en dat zou zomaar voor een grote aantrekkingskracht kunnen zorgen. Wie weet. Afgelopen zaterdag was het trouwens al heerlijk weer, het veld was in prima conditie en onze kenner Jan zag dat er extra zorg was besteed aan de grasmat. "De gemeente verdient een pluim" was zijn commentaar en die pluim heb ik inmiddels overgebracht aan de gemeente. 
 
We waren dus met 10 man. Meq, Mario, Falco, Douwe en Simon namen het op tegen Ivan, Karel jr, Tigo, Jan en Reinier. De strijd begon. Team Meq speelde aanvallend. Simon stond op goal en hield zijn doel potdicht - voorlopig. Team Ivan speelde meer vanuit de verdediging en was af en toe gevaarlijk met uitvallen. Goaltjes maken was lastig en de teams waren aan elkaar gewaagd. Maar oh, wat gebeurt er nu. Een aanval van team Meq wordt gesmoord, Mario geeft de bal nog een zacht tikje. De bal stuitert langzaam naar de goal en doelman Jan is van plan de bal hard weg te poeieren. Hij haalt fors uit, maar oh, oh, oh, Jan mist de bal, aait er nog langs en de bal rolt tergend langzaam over de doellijn en komt langzaam tot rust tegen het net: 1-0. Een onverwachte tegengoal voor team Ivan. Maar het team laat zich niet uit het veld slaan, houdt het achter goed dicht en zoekt regelmatig de aanval. Aan de andere kant geeft doelman Simon geen krimp. Een of twee keer komt Ivan alleen voor de goal, oog in oog met Simon. Maar Simon houdt zijn goal dicht. Dan onderbreekt Reinier een aanval van team Meq, schiet de bal hoog naar voren, waar Ivan de bal prachtig onder controle brengt, de verdediger omspeelt en nu toch eindelijk doelman Simon weet te passeren: 1-1. Zo gaat het lang verder. Het laatste kwartiertje is al bijna aangebroken. Zou er nog een goaltje gaan vallen? Ja, toch wel. Ivan is weer onnavolgbaar. Hij weet zich behendig vrij te spelen en scoort opnieuw: 2-1. Dat gaf de moraal van team Meq een gevoelig tikje. Met nog een klein kwartiertje te spelen wist team Meq geen vuist meer te maken. Team Ivan bleef aandringen en na een uitval wist Karel jr met een grootse krachtsinspanning op miraculeuze wijze de bal nog voor te geven aan de vrijstaande Ivan, die vervolgens koelbloedig de 3-1 binnen tikte. De strijd was gestreden. Meq was back, maar hij mocht nog geen puntje mee naar huis nemen.        
 

Rubriek - De computer wordt steeds slimmer

 
Al bijna 20 jaar geleden versloeg de computer de wereldkampioen schaken Garri Kasparov. De computer wordt nu op grote schaal ingezet voor medische diagnoses, bij de misdaadbestrijding, het onderwijs, de rechtspraak, door oliemaatschappijen en de autoindustrie. Binnen enkele seconden doorzoekt de computer duizenden documenten en geeft zinvolle antwoorden op het gevraagde. Naast teksten kan de computer ook videobeelden en foto's herkennen. We kennen al de zelfrijdende auto van Google of bijna levensechte robots. Volgens sommige informatici, zoals bv Ray Kurzweil, komt het moment waarop computers intelligenter worden dan mensen snel naderbij. Sommigen schatten dat moment rond 2040. Zouden we dan iedere zaterdagmorgen ingemaakt worden door een stelletje robots? Wie weet!
 
Wil je meer lezen, zie het blad Kijk, nr 4, 2016.
 

Duo Ivan-Mario

 
Douwe heeft er weer tijd voor. Zijn fietstijd is verlengd, de dagen zijn immers langer, en dus heeft hij nu voetbaltijd beschikbaar. Dus tot de wintertijd zal Douwe hopelijk een trouwe speler zijn. Hij pakte ook meteen zijn puntjes mee, want hij zat in het goede team. In dit goede team - wat heet, dit uitstekende team - zat ook het duo Ivan-Mario. Deze heren lieten af en toe een staaltje van perfectie zien waar Messi en Neymar een voorbeeld aan kunnen nemen. Misschien moet ik de heren van Barcelona een keertje bellen om bij ons mee te doen. Kunnen ze meteen wat Panama dollars meenemen voor een kratje bier, chips en pinda's en kunnen we na afloop gezellig samen evalueren of ze nog eens mogen meedoen. Enfin, hoe zit dat nu met ons duo Ivan-Mario.
 
Wel, we waren met 14 man. Ja, de opkomst vertoont weer een licht stijgende lijn. Team Mario met Ivan, Karel jr, Miguel, Karel sr, Douwe en Simon bond de strijd aan met team Matthijs met Nel, Falco, René, Jan, Frans en Reinier. Op zich een goede verdeling, maar toch werd team Matthijs het eerste kwartier volledig weggespeeld. Met name Mario, Ivan, Miguel en Karel jr sneden door de verdediging van team Matthijs alsof het niks was. Een goal moest vallen. Toch had team Matthijs nog wat geluk. Bij opnieuw een flitsende aanval komt Ivan voor een leeg goal, maar zo onnavolgbaar als hij vaak is, weet hij nu de bal via de paal naast te schieten. Maar het was slechts een opmaat naar de goal. Opnieuw een flitsende aanval en Ivan weet de bal deze keer wel trefzeker in de goal te schieten: 1-0.  Team Matthijs weet zich te herpakken en trekt langzamerhand het spel in balans en creëert af en toe zelfs wat overwicht. René passt fraai door het midden naar Matthijs, die de bal meteen verlengt en scoort: 1-1. Dan laat het duo Ivan-Mario opnieuw van zich spreken. Ivan passt handig naar de vrijstaande Mario, die met een nonchalant hakje de bal in de goal plaatst: 2-1. Team Matthijs vecht door. Nel ontvangt de bal op borsthoogte en scoort de 2-2. Nee, nee, roept de voltallige verdediging van team Mario. Ja ja, roept team Matthijs. Dan geeft Jan het verlossende antwoord: "Geen doelpunt, de bal is met de arm meegenomen, dus de stand blijft 2-1". Het laatste kwartier breekt aan. Team Matthijs wil de gelijkmaker scoren en geeft daardoor wat meer ruimte aan team Mario. Uit een prachtige aanval scoort Mario de 3-0. Intussen is de vrouw van Ivan aangekomen met hun beide kinderen en Ivan wil daarom de aandacht naar zich toetrekken. De fraaiste goal zit eraan te komen. Mario heeft de bal, staat met zijn rug naar de goal, lepelt de bal hoog achterover. De bal daalt neer dichtbij de goal, Ivan springt op en maakt in de lucht met een harde hakbal de 4-1. Een absolute beauty van het duo Ivan-Mario. Team Mario heeft een welverdiende overwinning behaald met prachtige goals.   
 

Rubriek - Tesla Model 3

 
De elektrische auto is in opmars. De Tweede Kamer nam onlangs een motie aan, dat gestreefd moet worden dat er in 2025 alleen nog elektrische of op waterstof rijdende auto's worden verkocht. Dus bestel je Tesla Model 3 alvast. Tesla baas Elon Musk is de nieuwe Steve Jobs. Hij kondigt zijn Model 3 aan, die pas eind 2017 wordt geleverd en heeft er nu al meer dan 180 duizend van verkocht! Tussen de eerste iPhone in 2007 en nu ligt evenveel tijd als tussen Model 3 en 2025. Wie in 2007 naar 2016 had kunnen kijken zou zijn ogen niet geloven. Dat voelt Bert Wagendorp haarfijn aan en daarom staat hij nu al te trappelen om op een vrijdagmiddag in 2025 even naar de A1 bij Amsterdam te gaan kijken. Zoef, zoef, zoef, zoef.  
 

Joop, Peter en Mario zijn back

 
Jawel. Jasper S heeft de trend gezet. Het bloed kruipt immers waar het niet kan gaan. Om negen uur mochten we Joop weer verwelkomen, en ook Peter was na een lange afwezigheid van de partij. Ook Mario had de route van Hoorn naar Heerhugowaard teruggevonden, nadat zijn blessure was genezen. Heren, van harte welkom. Jasper S moest helaas afzeggen vanwege een griepje. Ook Simon heeft blijkbaar nog last van zijn keelontsteking en heeft ons zodoende nog niet kunnen vertellen over het plezier dat hij heeft beleefd op Curacao. We kijken nieuwsgierig uit naar aanstaande zaterdag. Wel waren we deze keer alweer met 12 man.
 
Aanvankelijk waren we met elf. De wekker van Nel stond blijkbaar een halfuurtje te laat en nadat het spel al een tijdje aan de gang was zorgde Nel voor een verdeling van zes tegen zes. Deze bestond uit Mario, Nel, Karel jr, René, Jan en Frans tegen Joop, Peter, Matthijs, Ivan, Karel sr en Reinier. Op papier lastig voor team Joop. Immers moest dit team met twee 'nieuwe' spelers opboksen tegen de aanvalsmachine van Nel, Mario, René en Karel jr, gebackt door de solide verdediging van Frans en Jan. De strategie voor team Joop was duidelijk en werd ook perfect uitgevoerd. Vanuit een hechte verdediging de aanvalsgolven laten komen en mikken op snelle uitbraken van Ivan en Matthijs. Ja, zo simpel kan het zijn, en het werkt ook nog. Team Mario begon vol goede moed maar al snel viel de eerste goal voor team Joop. Na een snelle uitbraak, passt Ivan de bal in de doelmond, Matthijs hakt en de bal verdwijnt in de goal: 1-0. Team Mario zoekt opnieuw de aanval en wordt vrij snel verrast door een snelle actie van Ivan, die Ivan afrondt met een fraai schot in de goal: 2-0. Team Mario blijft aanvallen, team Joop blijft verdedigen en de stand blijft voorlopig twee-nul. Dan ontstaat er een schermutseling voor de goal van Karel sr, waarbij Karel jr de bal handig in de goal weet te tikken: 2-1.
Het spel blijft hetzelfde. Team Mario heeft overwicht op het veld, team Joop verdedigt solide en is af en toe gevaarlijk met een uitval. Wordt het twee-twee, blijft het twee-één of wordt het toch nog drie-één? Het duurde tot vijf voor elf toen uiteindelijk de beslissing viel. Opnieuw een snelle uitbraak van team Joop, Ivan omspeelt fraai doelman Frans en scoort de 3-1. Het was een mooie evenwichtige pot, strategisch gespeeld met een uitslag die alle kanten op had gekund. Maar het werd een driepunter voor team Joop!   
 
 

Rubriek - Brussel

 
Alweer bijna uit het nieuws. Maar terreur blijft verschrikkelijk, overal in de wereld. Enkele dagen na de aanslagen in Brussel, legde Bert Wagendorp in zijn column in de Volkskrant de vinger op de zere plek: "Om in westerse hoofdsteden een einde te maken aan de angst voor jongemannen met duwkarretjes vol explosieven en hoofden vol waandenkbeelden, moeten we een eind maken aan het militaire conflict in Syrië en Irak, dat is de crux".
 

Vier

 
Vier tegen vier. Uitslag vier tegen vier. Dus de titel van dit verslag wordt Vier. Logisch toch. Ja, oude tijden herleven. Jasper S houdt zich aan zijn afspraak. Namelijk, bij een lage opkomst is hij weer present. Zijn motoriek en precisie zijn duidelijk in een stijgende lijn. Als u zich afvraagt waar deze opmerking vandaan komt, lees dan nog even het vorige verslag. De trend van de lage opkomst zet zich blijkbaar voort en wij waarderen het zeer dat Jasper zich aan zijn afspraak houdt.
 
Dus acht man. Zonder discussie worden snel de teams gevormd. Ivan, Tigo, Jan en Jasper Z nemen het op tegen Karel jr, René, Jasper S en Reinier. Natuurlijk is team Karel beducht voor de snelle rushes van Ivan. Maar de moraal van team Karel is hoog. Hoe zou dat gaan aflopen? Het spel gaat op en neer. Het veld is open en af en toe komen er behoorlijke kansen wanneer de verdedigende partij de bal weet te onderscheppen. Bekende situaties van weleer voor de oudgedienden. Beide teams houden voorlopig goed stand bij dergelijke gevaarlijke uitvallen. Dan krijgt Karel de bal, de weg naar het doel ligt open, Ivan stormt terug. Karel moet uitwijken naar de zijlijn maar met een onmogelijke krachtsinspanning weet hij de bal net nog in de open goal te plaatsen: 1-0. Het gevaar van team Ivan wordt nu voelbaar groter. Niet lang na de 1-0 weet Ivan met een harde knal de gelijkmaker te scoren: 1-1. Ivan is op dreef. Korte tijd later weet hij opnieuw een terugspringende bal keihard in de goal te knallen: 2-1. Team Karel geeft zich niet gewonnen en blijft knokken. Bij een aanval op rechts passt Reinier de bal scherp terug op Karel die vanuit een vrijstaande positie voor de goal fraai weet te scoren: 2-2. Zou het toch een gelijkspelletje gaan worden? Niet als het aan Ivan ligt. Weer profiteert hij van het open spel waarbij een onderschepping direct een kans op scoren biedt: 3-2. Beide teams blijven vechten en opnieuw scoort Ivan. Zijn vierde goal brengt de stand op 4-2. Team Ivan voelt dat de buit wellicht binnen is. Team Karel zucht en is bang dat ze met 0 punten naar huis gaan. Maar hun vechtlust staat nog recht overeind. Karel breekt uit op rechts. Reinier ziet de scoringskans en sprint naar de goal. Doelman Jasper Z probeert Karel te blokkeren, maar Karel passt naar de vrijstaande Reinier die de bal rustig in de open goal kan tikken: 3-4. Team Ivan wordt wat onrustig. Het zal toch niet gebeuren dat zij de overwinning uit handen gaan geven. Toch wel. René valt aan op links, trekt de bal schitterend voor en Karel tikt beheerst de prachtige voorzet in de goal: 4-4. Team Karel had er niet meer op gerekend maar het was wel verdiend. Nog vijf minuten consolideren en de buit van gelijkspel is binnen. Tijdens de analyse was iedereen het er over eens dat het een mooie pot was, een gevecht, een open spel en een verdiende uitslag van vier spelers tegen vier spelers met een gebalanceerde uitslag van vier tegen vier.      
 
 

Rubriek - het oplichterssyndroom

 
Wat is dat nou weer? Het is het gevoel van hoogopgeleiden - vooral vrouwen - dat ze niet capabel genoeg zijn en dat anderen hen te hoog inschatten. Kortom, dat ze iedereen dus voor de gek houden. Toch ben je dan misschien beter af dan mensen die het Dunning-Kruger effect vertonen: namelijk te dom zijn om door te hebben dat je dom bent. Deze mensen voelen zich allesbehalve een oplichter. Ze denken precies te weten waar ze mee bezig zijn. Maar wat blijkt: ze weten zo weinig dat ze niet zien hoe weinig ze weten (VK 23 maart 2016).  
 

 

Jasper S

 

Met dank aan Jan voor het verslag:

 

Een stralend zonnetje en voor het eerst sinds lange tijd konden we (kleine) Jasper weer begroeten. Hij had gelezen van de lage opkomst afgelopen keer en had daarom toch weer de moed gevonden om de voetbalschoenen aan te trekken. Tijdens zijn afwezigheid was er al een nieuwe Jasper verschenen en vandaag waren beiden aanwezig. Zonder morren werd er partij gevormd. Falco, Rene, Matthijs en kleine Jasper tegen grote Jasper, Nel, Jan, Tigo en Frans. Direct al een snelle uitval van team grote Jasper en Nel wist de bal direct in het doel te plaatsen. Dus binnen 5 minuten was het al 1-0. Toen verscheen alsnog Ivan die door team Falco werd geclaimd. Dat leek team grote Jasper toch te gek, dus in goed overleg werd besloten dat Tigo zou overgaan naar team Falco en Ivan naar team grote Jasper. Er ontstond een golvend spel met veel goede kansen voor team grote Jasper die door prima keeperswerk van Tigo teniet werden gedaan. Daarna ontstond voor team Falco een geluksgoaltje. Mathijs zag zijn poeier van afstand via de benen van Ivan en Jan in het doel verdwijnen. Dat gaf ook meteen een ommezwaai in het spelbeeld. Team Falco kreeg meer kansen en via een uittrap die door Falco werd onderschept en gelijk op doel geknald werd het zelfs 2-1. Daarna nog een onduidelijke situatie tussen Nel en kleine Jasper waarbij Falco de bal snel oppikte (iedereen verder bleef staan, overtreding?) en Falco keurig Frans passeerde, 3-1. Het leek dat team grote Jasper was geveld. Maar zie de veerkracht van dit team. Vol ijver toog men weer ten aanval en Ivan wist met een link schot in de bovenhoek Falco te verrassen, 3-2, het kon noch. Even voor tijd een hoge voorzet, die vlak voor oude Jasper stuitert, Jasper maait er gracieus overheen en Nel tikt het balletje in de goal. Dat was tevens ook de einduitslag. Zo zie je maar Jasper je kunt niet ongestraft zomaar een tijd wegblijven, dat gaat ten koste van de motoriek en de precisie.

 

Rubriek - Het Geloof

 

Toen de oudste generatie Larixspelers nog jongemannen waren van rond de twintig speelde Het Geloof een overheersende rol in de samenleving. Als een katholieke knul wilde trouwen met een Protestants meisje, laat staan een niet-Christelijk meisje, - of omgekeerd -, was volledig uit den boze. Knallende ruzies en familieleed waren het gevolg. Het Geloof drukte een grote stempel op de maatschappij, in alle geledingen. We zijn nu pakweg 50 jaar verder. Mijn oog viel op een kort berichtje in de VK van maandag 14 maart 2016. Op basis van een steekproef zegt 68% van de Nederlanders buitenkerkelijk te zijn, 25% is christelijk, 5% is moslim en 2% hangt een niet-christelijke godsdienst aan. In de laatste tien jaar dalen de cijfers verder. Zo was in 2006 nog 40% spiritueel, nu 31%, het aantal mensen dat gelooft in "iets als een grotere macht" is in die tien jaar afgenomen van 36 naar 28% en het aantal atheïsten steeg van 14% naar 25%. Bob Dylan zag het toen al scherp: "The Times They Are A-Changin".  


Bloedneus


Het was opnieuw een bijzondere zaterdagmorgen. Sinds lange tijd waren we met niet meer dan 7 man. Oude tijden herleven. En ook sinds hele lange tijd hebben we niet de klok van elf uur gehaald. Hoe zou dat toch kunnen. Wel, Ivan en Simon hielpen daar een handje aan mee. Hoe zat dat dan?
Wel, we waren dus met 7 man. Enigszins overmoedig werd de verdeling gemaakt: Ivan, Marc en Karel sr tegen René, Frans, Simon en Reinier. Ja, ja, het fameuze tweetal bij elkaar is de goden verzoeken. Klopt, maar ook het spelletje gaat anders met drie tegen vier. Er komen af en toe kansen met uitvallen. Marc en Ivan begonnen continu aan te vallen, Karel sr was ook vaak voorin te vinden, dus hun goal was vaak onbemand. Diverse malen poogde team René met afstandschoten het goaltje te vinden, maar dat bleek moeilijker dan gedacht. Ivan en Marc wilden ook direct de spelregels aan laten passen door te eisen dat pas vanaf de middellijn op de goal zou mogen worden geschoten, maar zij konden natuurlijk niet weten dat dit uitdrukkelijk niet is toegestaan in het Larixreglement. Gescoord mag worden vanaf iedere plek (art 34.8). Dus team Ivan begon daarom meer vanuit de eigen verdediging te spelen, maar bleef ook aanvallen. Hoewel een ieder wel wat goaltjes had verwacht, bleven ze uit. Beide teams hielden de goal dicht. Totdat René de bal kreeg bij een uitbraak. Hij rent alleen op doelman Karel sr af en schiet de bal hard door de benen van Karel: 1-0. Toch een beetje onverwacht. Team Ivan voert de druk op, creëert veel kansen, knalt regelmatig net langs de goal maar weet niet te scoren. Dan blesseert Karel sr zich en Frans en Karel sr ruilen van team. Dit bleek geen effect op de score te hebben. Team Ivan bleef proberen, Ivan en Marc bleven knallen, er waren nog tien minuten te gaan. Opnieuw een knal van Ivan, opnieuw niet richting de goal maar wel vol op de zijkant van het gezicht van Simon. Simon greep direct naar zijn neus, die al een mooie donkerrode kleur begon te krijgen. Het was een forse bloedneus en de strijd werd stilgelegd. Gelukkig bleek de schade mee te vallen, maar het klokje tikte rustig door en algemeen was de stemming om het spel niet meer te hervatten. Zo ging het viertal, nee zelfs het vijftal, met de winst naar huis. Frans claimde namelijk terecht drie winnaarpunten. Thuisgekomen checkte ik dat nog even in het Larixreglement, en na lang zoeken vond ik in een bijlage de volgende regel. Wanneer twee spelers tijdens de wedstrijd van team wisselen, worden voor hen de wedstrijdpunten op het moment van wisselen opgeteld bij de wedstrijdpunten aan het einde van het spel. Dus voor Frans 3 plus 0, en voor Karel sr 0 plus 3. Gelukkig gaven de regeltjes antwoord op de weerbarstige werkelijkheid.         

 

Rubriek


Vertrouw niet blindelings op uw navigatie. Zo verdween een automobiliste met auto en al in de IJssel, toen zij afging op haar navigatiesysteem maar niet in de gaten had dat de veerpont aan de overkant van de rivier was. Een kapitein zag het ongeluk gebeuren en wist de bestuurster uit het water te halen (VK 22 feb 2016). 

 

 

De laatste seconde

 

Volledige gelukzaligheid. Zelden zie je zoveel blijdschap uitbarsten. Zijn gezicht sprong van uiterste getergdheid naar uiterste voldoening. De onmogelijke taak was uitgevoerd. Waar niemand meer op rekende had hij toch voor elkaar gekregen. De adrenaline spoot door zijn lichaam. En niet alleen bij hem, maar bij al zijn teamgenoten. Ook zij hadden het niet meer mogelijk geacht, maar het was toch gelukt. Het was de laatste aanval, het was de laatste seconde, de tegenstander was sprakeloos, maar de bal lag in het net. Het was opnieuw een ode aan de schoonheid van het voetbal...........Kom op nou, geen lyrisch gedoe alsjeblieft, wie was zo getergd, wie zat vol adrenaline, wie was uitzinnig van blijdschap? We houden je nog even in spanning, zet je schrap, hier komen de antwoorden. 

 

We waren met 10 man. Het lijkt een beetje vaste prik te worden. De laatste tijd vaak met ons tienen, soms een paar man meer. Deze keer speelden Karel jr, Marc, Jasper, Jan en Simon tegen René, Ivan, Karel sr, Tigo en Reinier. Mooi aan elkaar gewaagd leek het, en dat was ook zo. Beide teams hielden elkaar goed in evenwicht, beide teams hielden de goal dicht, en beide teams gaven weinig kansen weg. Team René speelde wat aanvallender maar team Karel jr, spelend vanuit de verdediging, was vaak gevaarlijker. Maar het scorebord was aan het gapen, want er gebeurde niets. De helft van de strijd zat er al ruim op. Totdat opeens een hoge inzet van Ivan de bal vlak voor de doel doet belanden, diverse spelers proberen de bal weg te tikken, anderen proberen de bal richting goal te tikken, en uiteindelijk beslecht René de schermutseling door de bal in de goal te schieten: 1-0. Het scorebord blij, team René blij, team Karel getergd. De verdedigende strategie wordt aangepast en team Karel zoekt de aanval. Maar team René geeft geen krimp. Rustig en beheerst pareren zij iedere aanval en weten af en toe ook eigen kansjes te creëren, maar de stand blijft gewoon 1-0. Team René denkt de drie punten al mee huiswaarts te nemen, en brult "laatste aanval". En daar komen de getergde mannen van team Karel. Alle spelers van team René staan voor hun eigen goal. Jan heeft de bal, tikt naar Karel, Karel speelt terug op Marc, Marc passt perfect door het woud van benen terug naar Karel jr, Karel jr ziet het enige gat in de goal, hij aarzelt geen seconde en tikt de bal op het fluitsignaal in de goal: 1-1. Volledige gelukzaligheid. Zelden zie je zoveel blijdschap uitbarsten, Karel's gezicht sprong van uiterste getergdheid naar uiterste voldoening......ach, en de rest kent u al.   

 

 

Rubriek

 

De rubriek hoeft verder geen betoog. Helemaal eens met Falco: het stationsgebied verlevendigen en een tunnel onder het spoor!

We beginnen de verslagen uit 2008 - 2009 met deze prachtige foto uit 2008 

 

Op ons kop  

Goh, wat kregen we op ons kop. Dat was alweer lang geleden, zo'n grote uitslag. Bijna zelfs dubbele cijfers. Zou er sprake kunnen zijn van matchfixing zou je bijna gaan denken. Nee, dat kan bij ons niet voorkomen. Ik ga zo meteen wel even Wilson bellen, mijn matchfixing adviseur. Eens kijken wat hij ervan denkt. Maar eerst even de feiten op een rij. 

 

We waren met 10 man. De stijgende lijn van vorige week wijst weer naar beneden. Matthijs, Falco, René, Jasper en Simon namen het op tegen Ivan, Tigo, Karel sr, Frans en Reinier. Ja, ik hoor je al denken, dat is toch een beetje overmoedig van de vijf van Ivan. Nou, dat is dan goed gedacht. We waren nauwelijks vijf minuten aan de gang of Matthijs knalde de eerste goal al binnen. Kort daarop frommelde Jasper de bal in de goal en de stand was 2-0. Team Ivan was nog niet aangeslagen en via een fraaie combinatie tussen Ivan en Reinier, wist Ivan de achterstand terug te brengen tot 2-1. Nauwelijks was de hoop op een nog betere stand teruggekeerd bij team Ivan of Matthijs werkte de derde goal erin: 3-1. Snel daarna maakt Falco - dacht ik - de 4-1. Nog één keer wist team Ivan te scoren via Karel sr: 4-2. Maar toen was het gebeurd. Het werd 5-2, 6-2 en tenslotte 7-2 door goals van Jasper, René en Matthijs. Dat was een forse nederlaag. We kregen gewoon op ons kop. Team Ivan speelde geen beroerde partij, kreeg af en toe ook kansen, maar de goals wilden er niet in, met name door goed verdedigend werk van team Matthijs. Daarentegen had team Matthijs geen probleem met scoren, de goaltjes vielen als rijpe appelen van de boom. De overwinning van team Matthijs was terecht en volledig verdiend. Of is er misschien sprake van matchfixing. Of speelt de leeftijd wellicht een rol. Af en toe een fout passje, af en toe niet attent genoeg bij het verdedigen, en gewoon niet bestand tegen het aanvallend trio van Falco, Matthijs en René. Toch even Wilson bellen.  

Rubriek - Matchfixing


<Hi Wilson, how are you?>                                                                                                                                                                                                 <Great man, good to talk to you again. Has been a while>                                                                                                                                       <Yeah man, and how are the wife and your daughters>                                                                                                                                        <Great, great man, but how are you?>                                                                                                                                                                         <Fine, fine. Maar ik wou ff met je sparren Wilson>                                                                                                                                                 <Graag, man, graag>                                                                                                                                                                                                              Ja, die Wilson is een sympathieke gozer. Zachte stem, Oosters accent, doet geen vlieg kwaad.                                                                     <Maar Wilson, voordat we van wal steken is het goed dat je even iets over jezelf vertelt, want niet iedereen die dit leest kent je misschien><Ok man, zoals je weet is mijn volledige naam Wilson Raj Perumal, net 50 geworden. Geboren en getogen in Singapore, middelste van vijf kinderen, arm gezin, maar nu sta ik bekend als de 'King of Kelong', de grootste matchfixer van allemaal>                                                        <Ja, je hebt menige duit verdiend. Hoe kwam je in dat wereldje verzeild?>                                                                                                            <Als jong kind was ik al bezig met gokken, net als zoveel andere Singaporese kinderen. Ik zag hoe bookmakers de boel bedrogen, maar ik wist ze te slim af te zijn door zelf matchen te fixen. Ik organiseerde wedstrijden, waarbij ik de teams samenstelde uit vrienden en kennissen en stond zelf als bookmaker langs de lijn. Niemand wist dan dat de spelers deden wat ik wilde en zo begon ik lekker te verdienen.>                                                                                                                                                                                                                           <Zo, zo, net een spannend jongensboek>                                                                                                                                                                       <Ja, je kunt het allemaal nalezen in mijn boek "Kelong Kings", een aanrader! In ieder geval ging het zo goed dat ik mij ging richten op Afrikaanse landen. Ik bood Afrikaanse nationale voetbalbonden aan om vriendschappelijke duels te organiseren en nam alle kosten voor mijn rekening, vliegtickets, hotelrekeningen, alles, op één voorwaarde: ik bepaalde de uitslag>                                                          <Geraffineerd hoor!>                                                                                                                                                                                                             <Ja slim he, en die Afrikaanse bestuurders vonden het prachtig. Ik zorgde voor aansprekende tegenstanders, een flinke bonus, snoepreisjes, en alles wat ze wilden, tot prostituees aan toe. Ik had ze allemaal in mijn broekzak>                                                               Wilson zat echt op zijn praatstoel. Hij genoot van zijn eigen succes story.                                                                                                                <Zo heb ik wel zo'n honderd voetbalwedstrijden gemanipuleerd, zoals WK-kwalificatietoernooien, de Africa Cup en de Olympische spelen. Dat leverde me 5 miljoen dollar winst op. Niet verkeerd he!>                                                                                                                     <Had niemand dat nou in de gaten?>                                                                                                                                                                               <Ja, je wordt toch een beetje overmoedig. In 2010 organiseerde ik het duel Bahrein tegen Togo. Ik liet Togo verliezen met 3-0. Ik had een stel amateurvoetballers geronseld voor het team van Togo maar de Togolese bond wist van niets. Zo is het balletje gaan rollen en belandde ik in de bak>                                                                                                                                                                                                    <Maar je bent gewoon vrij man?>                                                                                                                                                                                      <Ja, ik stemde in om als beschermde getuige op te treden. Ik kan niet meer terug naar Singapore, daar wacht me vijf jaar cel. Maar ik woon nu als vrij man in Boedapest, ben getrouwd met een mooie Hongaarse en heb drie mooie dochters. Not bad, he>                            <He maar Wilson, je bent toch gestopt met fixen?>                                                                                                                                                  <Nou, moet ik daar antwoord op geven?>                                                                                                                                                                    <Kijk, wij spelen iedere zaterdagochtend een partijtje op het Larixplantsoen>                                                                                                       <Ja, weet ik, weet ik>                                                                                                                                                                                                         <Hoe weet je dat dan?>                                                                                                                                                                                                   <Nou, ik lees gewoon iedere week je verslagen>                                                                                                                                                            <Ja, maar je spreekt geen Nederlands>                                                                                                                                                                       <Nou, niet zo simpel joh, ik knal het iedere week even door Google translate en ik weet precies hoe jullie spelletje is afgelopen>            <Zo, je zou dat dus ook kunnen fixen, als je zou willen?>                                                                                                                                       <Eerlijk gezegd heb ik er wel eens aan gedacht, maar jullie zijn nog small fish, weet je wel>                                                                             <Nou Wilson, doe dat nou maar niet, anders komen we je opzoeken in Boedapest>                                                                                      <Graag, jullie zijn allemaal van harte welkom. Zal ik jullie een paar mooie dagen geven met een duel tegen een leuke Hongaarse club>    Ja, die Wilson verandert niet meer. En toch blijft het een sympathieke knul.                                                                                                         <Zeg Wilson, ik weet nog wel wat bigger fish voor je>                                                                                                                                                    <Je kent natuurlijk Ajax, PSV, Feyenoord en AZ?>                                                                                                                                                    <Tuurlijk man, now you're talking>                                                                                                                                                                                <Kijk, Frans, Matthijs en Simon willen dat Ajax kampioen wordt. Falco en Karel jr gaan voor AZ, Ik houd het op Feyenoord en Jan en René gaan voor PSV>                                                                                                                                                                                                                   <Daar ga ik me in verdiepen. Ik kom erop terug. Ik heb dan wel de 06 nummers nodig van de mannen>                                                        <Oké Wilson, ik wacht je telefoontje af. Nog een laatste vraag. Sommige mensen vinden het niet kunnen wat je allemaal gedaan hebt. Wat vind je er eigenlijk zelf van?>                                                                                                                                                                                      <Joh, ik doe niemand kwaad. Ik maak geen slachtoffers. Sterker nog, Afrikaanse spelers hebben dankzij mij een beter leven gekregen en hun familie kunnen helpen. Wat is daar nou mis mee? En weet je wie de reputatie van het voetbal echt besmeurt? De FIFA!> 

 

Ivan en de breedtepass  

 

14 man. Heel langzaam is weer een stijgende lijn waarneembaar in het aantal spelers: 10-10-12-14. De 14 man waren Ivan, Karel sr, Massis, Matthijs, Jasper, Simon en Tigo tegen Mario, Karel jr, Miguel, Sepouh, René, Jan en Reinier. Het leek een evenwichtige verdeling, maar toch was team Mario aanvallender en leek sterker. Vol goede moed begonnen de mannen van Mario een aanvallend spel op de Larixmat neer te leggen. Team Ivan reageerde slim. De mannen van Ivan trokken zich telkens terug in een solide verdediging en voor team Mario leek er geen doorkomen aan. En Ivan houdt van dit spelletje. Hij weet dat er af en toe een breedtepass volgt. Vol verwachting loert hij op zo'n moment. En als de pass komt ligt Ivan vanuit het niets opeens op volle snelheid en voordat de tegenpartij zich er van bewust is heeft hij de pass al onderschept. Zo ook deze zaterdag. Jan passt in de verdediging over de breedte naar Mario. Opeens vliegt Ivan er tussendoor, onderschept de bal, staat alleen voor doelman Reinier, passeert hem handig en scoort: 1-0. Potverdorie denkt team Mario. Dat is tegen de spelverhouding in. Goed gedaan denkt team Ivan. De strategie is goed uitgevoerd. Team Mario wordt iets voorzichtiger, zoekt naar de gelijkmaker, terwijl team Ivan zijn verdedigende strategie handhaaft. Zonder doelpunten gaat het spel zo verder tot Mario helaas met een hamstringblessure het veld moet verlaten. Even nog zint team Mario, nu dus zonder Mario, of er niet een herschikking moet plaatsvinden. Maar nee. De overgebleven zes man rechten de rug en gaan verder. Team Ivan gaat wat aanvallender spelen en gaat voor de 2-0. Kijk, dat geeft ruimte voor het team van zes en af en toe komen zij gevaarlijk dicht bij de gelijkmaker. Maar team Ivan geeft de voorsprong niet meer uit handen en het blijft 1-0. "De morele overwinnaar heeft verloren" mompelt Reinier na afloop. "De slimste partij heeft gewonnen", denkt Ivan stilletjes.   

 

Rubriek

 

Bemoedigende woorden voor ouders met jonge kinderen:  

 

 

 

 

Frans en een pilletje  

 
Na afloop van de wedstrijd bromde Frans dat een verslag van één regel genoeg was. Dat zou dan zoiets moeten zijn als "Frans verliest". Het voordeel zou zijn dat ik snel klaar ben, het nadeel is dat het absoluut geen recht zou doen aan de 11 andere spelers die deze zaterdagmorgen een enerverende wedstrijd op de mat neerlegden. Ja, want er was weer volop strijdlust, de verhouding bleek - achteraf - evenwichtig en er werd gevochten als leeuwen. Het zou toch zonde zijn om hier niet wat meer over te vertellen, wat ik bovendien ook graag doe. Ja Frans, daar gaan we dan.
 
We waren dus met 12 man: Frans, Marc, Falco, Nel, René en Simon tegen Ivan, Karel jr, Matthijs, Jasper, Jan en Reinier. De bookmakers zouden waarschijnlijk hun geld zetten op team Frans. Met Marc, Falco, Nel en René beschikten zij over vier spelers die vaak goed zijn voor een goaltje. Team Ivan bekeek de startsituatie en besloot het er op te wagen. En wat in de lijn der verwachting lag, gebeurde. Het fluitsignaal van de aftrap klonk nog na, toen de aanvalsgolven van de vier aanvallers van team Frans begonnen. Team Ivan moest alle zeilen bijzetten om de aanvallen te stoppen. En dat bleek te lukken. Ook wist team Ivan zelf regelmatig het vijandelijke doel te vinden en een gevaarlijke kans te creëeren. Maar doelpunten bleven uit. Aan beide kanten. Totdat......team Ivan een snelle aanval inzette, waarbij Karel jr dichtbij de goal van doelman Frans de bal naar Ivan tikt, Ivan zou kunnen knallen maar listig de bal teruggeeft aan Karel jr die de bal keurig in het doel van Frans tikt: 1-0. Een fraaie combinatie met een mooie goal en onverwachts voor team Frans. Zijn vier aanvallers zetten nu alles op alles om de gelijkmaker te scoren maar de verdediging van team Ivan staat als een huis, af en toe ook even gebruikmakend makend van de regel om de bal in een dreigende situatie over de eigen achterlijn te spelen. Ja, dat geeft toch een beetje soelaas. Er is geen doorkomen aan voor team Frans lijkt het. Ook team Ivan probeert de voorsprong te vergroten, maar vindt geen gat meer in de verdediging van team Frans. Zo tikt de klok rustig naar elf uur. "Laatste aanval" brult Simon maar halverwege smoort deze aanval al en Matthijs jaagt de bal keihard over zijn eigen achterlijn. Het zit erop, de vechtlust aan beide kanten spatte ervan af, team Ivan wint en Frans verliest.   
 

Rubriek

 
Wanneer uitgebluste cellen in je lichaam worden opgeruimd, blijf je nog vele jaren jong en kwiek. Bij onderzoek met muizen om deze uitgebluste  - zogenaamde senescente - cellen op te ruimen, bleek dat zij een stuk ouder worden. In termen van mensenleeftijd zouden we dan een jaar of 180 worden. Na zo'n behandeling bleken de muizen gezonder en energieker dan hun niet behandelde soortgenoten. Dus wie weet, komt er binnenkort een pilletje op de markt om je senescente cellen regelmatig op te ruimen. Kunnen we makkelijk met z'n allen nog een jaar of 80 doorvoetballen en komen Joop en Jasper ook weer meedoen (VK feb 2016).
 
PS: Marc heeft een idee om nieuwe goaltjes te laten maken. Laten we dat as zaterdag even bespreken.
 

Regen, vechtlust, tien en F 

 
Vrijdagavond. De TV weerman voorspelt in het westen van ons land de hele zaterdagmorgen regen. Oei, dat klinkt niet lekker. Zaterdagochtend 8 uur. De regen klettert tegen het dak. Oei, wat doet dat met de opkomst? 8.45 uur, het regent nog steeds. 9.00 uur, trouw staat daar al de blauwe peugeot van Simon. Snel kruip ik bij Simon in de auto. <Als dat zo doorgaat, gaan we weer snel naar huis> bromt Simon. <Nou, er komen er nog wel een paar en dan gaan we lekker aan de gang>. Simon blijft somber <Ja maar 2 tegen 2 doen we niet, dan ben ik gevlogen>. Daar kwamen Karel jr, Frans, Matthijs, en jawel Jan en René. Zelfs Frans had nog even achter zijn oren gekrabd voor hij op de fiets stapte. Zonder verder morren deed Simon zijn voetbalschoenen aan. De regen druppelde nog een beetje, en nog meer spelers druppelden op het veld. We waren, net als vorige week, opnieuw met 10 man. 10 echte Larixmannen, voor geen kleintje, laat staan een beetje regen, vervaard. En toen had Karel jr nog een verrassing. Trots vertelde hij dat zijn buienradar deze zaterdagmorgen geheel Noord-Holland bedekte met buien, behalve een klein open droog plekje precies op het Larixplantsoen in Heerhugowaard. En Karel verdient een 10, want hij had helemaal gelijk. Nou ja, op 5 minuten na dan, toen een bui boven ons even uit koers was geraakt. Maar het bleef droog van 9 tot 11. Bravo en een 10 voor de buienradar van Karel. En er zouden deze morgen meer tienen gaan vallen.
 
Tien man dus. Falco, Matthijs, Tigo, Simon en Frans tegen Karel jr, Massis, René, Jan en Reinier. Er was enige onrust bij team Karel. De tegenstander werd te sterk bevonden, maar na wat intern overleg, werden de ruggen gerecht en begon het spel. Falco en Matthijs hadden er zin in. Roken zij misschien een overwinning en opkrikken van hun doelsaldo. Daar leek het wel op. De wedstrijd was nog geen tien minuten oud of Falco knalt richting goal, Matthijs ontneemt doelman Jan even het zicht, springt over de bal, Jan wordt verrast en de bal verdwijnt in de goal: 1-0. Wordt dit de opmaat van een grotere score? Team Karel lijkt even uit het veld geslagen, maar herpakt zich goed. Het aanvalsduo Falco-Matthijs blijft gevaarlijk maar ook team Karel weet soms een kansje te creëeren. Lange tijd blijft het 1-0. De teamverhouding is evenwichtig. Team Karel geeft zich niet gewonnen. Wat zeg ik. Zij krijgen steeds meer lef, terwijl team Falco soms een beetje moedeloos lijkt dat die 1-0 niet omhoog wil. Massis zit vol energie. Hij gaat, en gaat en gaat. En dan komt er loon naar werken. Massis valt aan op links, passt de bal perfect in de voeten van Karel, Karel kijkt, ziet de bovenhoek vrij en tikt de bal resoluut in die vrije bovenhoek: 1-1. Dat is een tegenvaller voor team Falco. Daar gaan de plannen, maar de strijd is nog niet gestreden. Ook team Karel proeft nu de kans op meer succes en vertoont een grote vechtlust. Hoe zou dat gaan aflopen. Er staat nog een minuut of twintig op de klok. Opnieuw valt de onvermoeibare Massis aan op links. Hij zet de bal prachtig voor op Karel, die geen seconde aarzelt en de bal direct op zijn slof de goal binnen knalt: 2-1. Grote vreugde bij team Karel, een bedrukte stemming bij team Falco. Het laatste kwartier is aangebroken. Het wordt geen Duits kwartiertje. De vechtlust van team Karel houdt de goal dicht, tot aan elf uur. De strijd is gestreden, team Karel wint, toch nog onverwacht, met 2-1. Massis, Karel jr en zijn team verdienen allen een 10. En om 11.15 uur duikt ieder weer snel in de auto om zich te beschermen tegen de kletterende regen. Die buienradar van Karel jr had het maar wat goed gezien en verdient een tien, net als zijn team.    
 

Rubriek

 
F: Geen woorden, geen daden, geen punten ....... misschien nog een bekertje.



FC Mazzelkip of Als vanouds 


Het veld was bevroren. De temperatuur werd snel lenteachtig. Simon, Frans en Reinier vroegen zich om 9 uur af of er nog wel iemand zou komen. En dat bleken er niet veel meer te zijn. Rond 10 over negen waren we met 10 man en dat bleef zo. Nostalgische gevoelens kwamen boven. Dat was jaren geleden dat we met z'n tienen waren. Hoe zou dat gaan. Als vanouds of toch anders. Eén ding was zeker, de goals bleven klein. Hoe zou dat gaan aflopen.
De verdeling van de 10 man was Karel jr, René, Massis, Jasper en Simon tegen Jan, Ivan, Karel sr, Frans en Reinier. Een licht protest was voelbaar bij team Karel jr, maar de doorslag gaf toch dat de gemiddelde leeftijd van team Jan beduidend hoger lag dan die van team Karel jr. Ivan trok dit gemiddelde wel enigszins naar beneden, maar het kwam in geen velden of wegen in de buurt van die van het team van Karel jr. De oranje shirtjes gingen aan bij team Karel jr en de bal begon te rollen. Het was wel wennen. Blijven de oudjes meestal achter, nu kwamen ze schoorvoetend regelmatig naar voren. Wat zeg ik, ze kregen er heel veel plezier in. Voor, achter, op de goal, overal waren de oudjes te vinden. En niet alleen de oudjes, iedere speler zwermde naar hartelust over het veld, kreeg kansjes, moest razendsnel terug naar zijn verdediging en ging daarna weer volop in de aanval. Als vanouds golfden alle tien spelers op en neer en poogden voortdurend om het balletje in het kleine goaltje te krijgen. Dat lukte Ivan al vrij snel. Omgeven door verdedigers gaf hij een ferme trap richting de goal. Langs diverse benen volgde de bal zijn weg en belandde vervolgens in de goal na ook de benen van doelman Jasper te zijn gepasseerd: 1-0. Was zo'n snelle voorsprong verdiend? Het "mazzelgoaltje" - volgens Karel jr - had ook aan de andere kant kunnen vallen. Het spel golfde daarna weer op en neer, alle spelers weer voor, alle spelers weer snel terug in de verdediging. Zo ging het vroeger altijd, hoorde ik een oude waarnemer al mompelen, ware hij deze dag even komen kijken. En zo ging het lange tijd door. De oudjes bleken voldoende adem te hebben om de strijd voort te zetten tot de klok van elven. Hoe zou dat aflopen? Indien de oude waarnemer was gebleven zou hij toch opmerken dat er bij team Jan iets meer vechtlust en kansen te bespeuren waren. Ze waren af en toe heel dichtbij hun tweede goal. Maar waar zou die gaan vallen, of zou hij wel vallen? De oude waarnemer had het toch bij het rechte eind. De vechtlust van team Jan werd beloond. Bij een schermutseling voor de goal van doelman Jasper, zetten Jan en Reinier zich vol in om de bal over de doellijn te krijgen. Het leek niet te lukken, het leek toch weer wel te lukken, toch weer niet, maar dan geeft Jan net het bevrijdende tikje voor zijn team en scoort de 2-0. Een domper voor team Karel jr. Zij blijven hun best doen maar weten de goal niet te vinden. Kort voor elven laten de mannen van Jan nog even een fraai staaltje voetbal zien. Tikkie-takkie-tikkie-tak. Ivan-Reinier-Ivan-Karel sr en goal: 3-0. De overwinning was voor team Jan. Een genot voor het oog en voor alle tien spelers zoals er deze zaterdag werd gevoetbald, het was weer als vanouds. In sombere tred verliet Karel jr het veld en claimde als titel van het verslag "FC Mazzelkip". Was het frustratie? Won team Jan met mazzel of niet? Wij laten het oordeel over aan de lezer.

 
Rubriek


Mannentekort. Aan de Oostzee is iets opmerkelijks aan de hand. In Letland werkt 67 procent van de mannen en 55 procent van de vrouwen. In Estland is dat 68 en 57 procent, in Litouwen 64 en 54 procent. Maar van alle werkenden in die drie landen is precies 50 procent man en 50 procent vrouw. De verklaring: er zijn simpelweg veel meer vrouwen dan mannen in die landen <bron: Kijk, nr 2, 2016>.

 

Massis en burn-out

 

17 man. Vrijdagavond sneeuw, nat. Zaterdagmorgen geen sneeuw meer te bekennen, helaas. Zondag opnieuw sneeuw. Blijkbaar hadden we pech en kunnen we jaren later niet nostalgisch meer mijmeren over fraai sneeuwvoetbaal in 2016. Ok sorry, uw schrijver laat zich een beetje meevoeren over de winter die dit jaar zijn sporen blijkbaar niet wil nalaten. Maar wacht, de winter is nog niet voorbij, wie weet, gaan we nog een keertje voetballen op een bevroren en besneeuwd veld. Ik weet het, sommigen van jullie zullen dit niet betreuren, anderen......misschien wel. Maar nu graag terzake. Sneeuw en winterlandschappen zijn fraai, maar hier gaat het over voetballen.

 

Dus, 17 man. Het achttal werd gevormd door Massis, Marc, Ivan, Mario, Sepouh, Karel jr, Karel sr en Jasper en nam het op tegen het negental van Joeke, Willem, Nel, Matthijs, René, Patrick, Jan, Simon en Reinier. Wie is Joeke, vraagt u zich af. Terecht. Joeke had niet eerder meegedaan en was even overgevlogen uit New York. Ja, zo vermaard zijn intussen al de Larixboys, dat van heinde en verre graag wordt meegevoetbald met de Larixboys. Joeke is de zwager van Willem en was maar wat blij dat hij dezelfde maat voetbalschoenen heeft als Willem én dat Willem nog een paar over had. Zo kon hij lekker een balletje meetrappen. De verhouding 8 tegen 9 was goed. Aanvankelijk leek het negental wat sterker en oefende regelmatig druk uit op de verdediging van team Massis. Maar de mannen van Massis waren technisch goed en aanvallend snel. Soms vroegen Simon, Jan en Reinier zich af hoe de mannen van Massis hun zo snel en bijna onzichtbaar konden passeren. Uitkijken was geblazen. Nauwelijks had het verdedigend drietal zich dit afgevraagd of Karel jr passt fraai naar Marc, Marc neemt in de lucht aan, tikt de bal over Jan en daarna beheerst langs doelman Simon: 1-0. Oef, dat was dus toch oppassen geblazen. Team Joeke zocht naar de gelijkmaker. Maar owee, daar wordt Sepouh getroffen door een liesblessure. Enthousiasme, inzet en adrenaline eisen hun tol. Sepouh moet geblesseerd het veld verlaten. Maar verdergaan met 7 tegen 9 ging zelfs Reinier te ver. Dus de balans werd hersteld door Jan die team Massis ging versterken. Het was nu 8 tegen 8, maar het zou zwaar worden voor de acht van Joeke. Team Massis kreeg vleugels. Massis zelf was in topvorm. De vloeiende lijnen van team Massis golfden over het veld, de aanvalspogingen van team Joeke smoorden. De tweede goal kon dan ook niet uitblijven. Opnieuw een onnavolgbare aanval van team Massis, die nu door Massis zelf wordt binnengetikt: 2-0. Team Joeke heeft geen weerwoord. Zij geven niet op maar zijn niet bestand tegen het vloeiend aanvalsspel van team Massis. En jawel, je zag het aankomen, de derde goal moest vallen en opnieuw was het Massis die het lot bezegelde van team Joeke: 3-0. Massis was niet alleen de man van de goals, maar ook de man van de lepe passjes en de onophoudelijke aanvallen. Twee goals op zijn conto en 3-0 voorsprong voor zijn team. Maar oh, oh, wat gebeurt er dan. Het laatste kwartier is aangebroken. Team Massis denkt de buit binnen te hebben maar team Joeke denkt aan een Duits kwartiertje. Wat was er namelijk aan het gebeuren. Er was enige nonchalance binnengekropen in het spel van team Massis. En team Joeke was scherp genoeg om daarvan te profiteren. Nel staat in een kansrijke positie voor de goal, Reinier speelt hem de bal toe en Nel scoort: 3-1. Twee minuten later, team Joeke valt met nieuwe energie aan. René krijgt de bal en schiet onhoudbaar in de goal: 3-2. Nog 5 minuten te gaan. Team Joeke jaagt op de gelijkmaker, maar team Massis weet zich te herpakken. Zelfs weet Marc nog via Patrick te scoren maar zeer beslist laat Joeke weten dat de bal de achterlijn al was gepasseerd. Dus de goal wordt terecht afgekeurd. Team Joeke blijft jagen, maar team Massis sluit de rijen en stelt de verdiende overwinning veilig. Het blijft 3-2, een terechte overwinning met Massis als man-of-the-match. 

Rubriek

 
Nergens is het percentage werknemers met een burn-out zo hoog als in het onderwijs. Bijna 25% van de leerkrachten tussen de 35 en 45 jaar valt uit met een burn-out. Het gemiddelde van alle Nederlandse werknemers ligt rond 14%. Hoewel we wel eens katten op de lange vakanties van ons onderwijzend personeel, hebben ze het zwaar. De nieuwe leraar wordt meteen in het diepe gegooid, de taakeisen zijn hoog, het is emotioneel zwaar werk, het schort regelmatig aan collegialiteit en de directie staat vaak niet achter het personeel. De eerste symptomen zijn dat je staat te rillen als je klas voor je deur staat en eind augustus denk je al aan de herfstvakantie over acht weken. Maar dat wordt geen vakantie, want je moet de hele week besteden aan nakijken. Een zorgelijke ontwikkeling.  
 

Duits kwartiertje, files en een PN

 
De tweede zaterdag in het nieuwe jaar. Het lijkt wel lente. Kou hebben we nog niet gezien en niet gevoeld. Simon memoreerde al nostalgisch dat we een paar jaar terug zelfs twee maanden lang iedere zaterdag op een wit en prachtig besneeuwd veld speelden. Het lijkt er niet in te zitten dit jaar, aanstaande zaterdag wordt het een pietsje kouder maar ik betwijfel of we een sneeuwvlokje zullen zien vallen. Enfin, deze zaterdag waren we met 16 man. Opnieuw vormden zich op bijna natuurlijke wijze de twee teams bij ieder doel. Maar Marc zag het toch niet zo zitten. Hij vond zijn team te zwak en claimde een switch. Het werd hem niet gegund. Zelfs Ivan mompelde al: "Nee Marc, gaat niet gebeuren, anders spelen we niet en gaan we naar huis". Marc berustte. En zo werd het acht tegen acht, met de volgende teams.
 
Marc, Falco, Mario, René, Jasper, Jan, Simon en Karel sr, tegen Sepouh, Massis, Ivan, Tigo, Patrick, Karel jr, Frans en Reinier. Zo waar een evenwichtige verdeling, leek mij. Toch had Marc misschien wel een puntje. Want team Sepouh ging voortvarend van start, creëerde kansen en was af en toe gevaarlijk. Team Marc had daar aanvankelijk geen weerwoord op. Binnen een halfuur wist Sepouh fraai de score te openen door een prima voorzet van zijn vader Massis direct in de goal te knallen: 1-0. Dat gaf team Sepouh extra aanvalslust en niet lang daarna schoot Sepouh zelf de bal voor, die met hulp van Simon in de goal verdween: 2-0. Team Marc gaf zich niet gewonnen. Zij kregen wat meer grip op de wedstrijd, maar lange tijd gaf team Sepouh geen krimp. Het laatste kwartier was aangebroken. Team Marc doet er nog een schepje bovenop. Ondertussen blijft team Sepouh kansen krijgen maar die worden niet verzilverd. Dan ontstaat een korte schermutseling voor de goal van Sepouh en Falco weet de bal net een beslissend tikje te geven en de 2-1 te scoren. Dat geeft team Marc extra moraal. Het is bijna elf uur. Team Sepouh denkt de winst in huis te hebben. René valt aan op links, zet de bal hard voor, Patrick wil de bal wegschieten en Marc van scoren afhouden, maar via zijn lichaam verdwijnt de bal in de goal en de eindstand van 2-2 is bereikt. Blijkbaar was de teamkeuze toch prima, het bleef een enerverende en spannende pot die met een Duits kwartiertje van team Marc een mooie afsluiting zag.  
 

Rubriek

 
In 2015 is de omvang van files explosief gestegen. Met 25% is het de grootste toename ooit en maakt een abrupt einde aan de sinds 2007 ingezette daling van de filedruk. Voor diegenen onder ons die dagelijks onder andere de AOW moeten verdienen voor een aantal van hun medespelers, is het hopelijk een troost dat de A8 en A9 niet in de top tien van het rijtje met de grootste filedruk voorkomen.  
 

PN (Persoonlijke Note) 

 
Ja, een bijzonderheid. Op dezelfde zaterdag 9 januari 2016 dat wij ons uitleefden in het edele voetbalspel, kreeg de dochter van uw schrijver aan het einde van de middag een mooie zoon Jurre. Kleinzoon, moeder en vader maken het prima! Wie weet of kleinzoon Jurre later nog eens voetbalschoenen zal aantrekken en teamgenoot wordt van de Larixclub. 



De Ommekeer en een miskleun


Hans is weer terug! Het bloed kruipt waar het niet kan gaan. Hans had zich goede voornemens gemaakt en stond op 2 januari 2016 weer op het veld. Hij speelde alsof hij nooit was weggeweest, zijn team maakte een vliegende start en wij hopen dat hij weer vaak van de partij zal zijn. Ja, inderdaad, team Hans begon flitsend en het stond al snel 2-0 op het scorebord. Miguel streek met de eer van de eerste en de tweede goal in het nieuwe jaar. Ga we nu zelf ook niet te snel van start. Met hoeveel waren we? Wie speelde met wie? Eerst graag even de basisfeiten op een rij graag!
We waren weer met veel: 16 man, die klaar waren om zich van de overdaad van de feestdagen te ontdoen. Team Hans speelde tegen team Mario, oftewel Mario, Patrick, Falco, Marc, René, Simon, Frans en Jan tegen Hans, Miguel, Karel jr, Ivan, Sepouh, Massis, Karel sr en Reinier. Zoals gezegd, had team Hans een onstuimige start. Al snel schoot Miguel hard richting de goal van Jan. Was Jan er nog niet helemaal bij, was de bal nog glad, zat er een speciaal effect aan de bal? Wie zal het zeggen, in ieder geval ging de bal via de handen van Jan in de goal: 1-0. Niet lang daarna was er schermutseling voor de goal van Jan, Miguel probeert te scoren, Massis probeert te scoren maar tenslotte geeft Miguel het laatste tikje en scoort zijn tweede goal: 2-0. Dat ging lekker voor team Hans. Zij waren ook duidelijk beter, creëerden de kansen en troffen ook de goal. Maar langzamerhand zou een objectieve waarnemer toch een lichte verschuiving kunnen constateren. Team Mario kreeg wat meer grip op het spel, team Hans kon de goal niet meer vinden en team Mario werd gevaarlijker. Toen kregen zij een gelukje mee. Hans wilde de bal terugspelen naar zijn verdediging maar de verdediging bestond op dat moment alleen uit de aanvaller Mario. Verrast maar koelbloedig tikte Mario de bal beheerst langs doelman Karel sr: 2-1. Dat gaf zijn team moraal. De aanvallen werden frequenter, hoewel ook team Hans zich niet onbetuigd liet. Ivan wist zelfs nog één keer het doel aan gort te schieten en ook Massis trof de paal. De goal viel echter aan de andere kant. Patrick zette goed door, haalde behendig uit en de bal verdween langs Reinier en doelman Karel sr in de goal: 2-2. De strijd was nu helemaal open, en de esprit zat duidelijk bij team Mario. In de laatste 20 minuten gaven zij een krachtig slotoffensief. Eerst trof Mario de goal en tikte de 3-2 binnen en tenslotte lobte Falco de bal prachtig over de uitgelopen doelman Sepouh in de bovenhoek: 4-2. Een verdiende overwinning na een verrassende ommekeer bij een 2-0 achterstand.      

Rubriek


Tranen van vreugde bij de Colombiaanse Ariadna Gutiérrez nadat zij tot Miss Universe was gekroond. Maar na vijf minuten kwamen tranen van verdriet toen bleek dat presentator Steve Harvey een ongelooflijke miskleun had gemaakt. De juiste winnares was de Filipijnse Pia Alanzo Wurtzbach. Oh, oh, oh, het zal je toch gebeuren. "Het was een menselijke fout. Het spijt me heel erg" verontschuldigde Harvey zich naderhand. Lekkere jongen is dat!  
 

 

Ariadna Gutiérrez (L) kijkt toe hoe Pia Alonzo Wurtzbach alsnog de kroon krijgt. ANP

 

Blessures, 2 januari 2016 en familieruzies

 

Was vorige week Falco uitgevallen, enkele dagen na de wedstrijd kreeg ik bericht dat ook Maaikel voorlopig uitgeschakeld is. Tijdens de wedstrijd kreeg Maaikel al flink last van zijn nek en arm, naderhand werd in het ziekenhuis een nekhernia geconstateerd. En deze zaterdag viel Nick geblesseerd uit toen hij zich verstapte en zijn knie blesseerde. Dus helaas hebben we nu al drie blessures en hopelijk zien we de mannen toch weer snel terug. Falco, Maaikel, Nick - van harte beterschap mannen!

 

Tijdens de nabeschouwing van de wedstrijd, kwam de vraag op of we volgende week zaterdag voetballen. Waarom niet is uiteraard de wedervraag. Maar al snel werd democratisch besloten dat voetballen op Tweede Kerstdag niet zo geschikt is. Direct daarna werd gesuggereerd dat ook Nieuwjaarsdag geen geschikte dag is, en zo werd wederom democratisch besloten om pas weer de tweede zaterdag in het nieuwe jaar te beginnen. Nadat een ieder huiswaarts was gekeerd, bleven Simon en uw schrijver nog even nabomen waarbij Simon scherp opmerkte dat de eerste zaterdag in 2016 op 2 januari valt, en derhalve één dag na Nieuwjaarsdag. Waarop beide heren democratisch besloten om weer op 2 januari te beginnen en niet op 9 januari. Dus een ieder die thuisgekomen zijn ega informeerde dat de voetbalkleren twee zaterdagen in de kast blijven en problemen verwacht bij het terugdraaien van deze beslissing, zien we graag weer op zaterdag 9 januari. Een ieder die zelf beslist en graag weer zo snel mogelijk op de groene Larix mat een balletje wil trappen zien we graag op zaterdag 2 januari. Kan meteen weer aan het herstel van de overdaad gewerkt worden. Dus resumerend: geen voetbal op zaterdag 26 december, wel voetbal op zaterdag 2 januari. 

 

We waren met 14 man. Na een beperkte reshuffle werden de teams: Frans, Karel jr, Mario, René, Patrick, Nick en Jan tegen Simon, Matthijs, Ivan, Jasper, Tigo, Karel sr en Reinier. Team Simon voelde zich een fractie minder dan team Frans. Was dat terecht? Wie zal het zeggen. Team Frans voelde zich wellicht een fractie sterker. Was dat terecht? We zullen zien. Je een fractie minder voelen geeft toch vaak een klein psychologisch voordeel. Zou dat deze zaterdag ook een rol gaan spelen. Het lijkt er wel op. Team Simon verdedigde stug en viel af en toe gevaarlijk aan. Team Frans had wat moeite om zijn draai te vinden en kon niet echt een vuist maken. De strijd ging gelijk op, met weinig kansen voor beide teams. Na een goed halfuur spelen krijgt Matthijs de bal op links, trekt naar binnen á la Robben, omspeelt een verdediger en haalt verwoestend uit: Goal 1-0. Een dompertje voor team Frans, maar de strijd gaat door en weer gelijk op. Dan is er een schermutseling voor de goal van Frans. Na wat getiktak wordt de bal zachtjes richting de goal getrapt. Doelman Frans pakt de bal, maar hij glipt direct weer uit zijn handen en komt voor de voeten van Jasper terecht. Jasper aarzelt niet en tikt de bal eenvoudig in de goal: 2-0. "Spekglad, een spekgladde bal" mompelt Frans verontschuldigend. Voor team Simon een solide voorsprong. Maar dan blesseert Nick zich en moet het strijdtoneel verlaten. Team Frans nu met 6 man tegen 7. Team Simon had wellicht geprofiteerd van het psychologisch voordeel en voelde zich nu in het voordeel. Maar nu sloeg de balans om. Team Frans speelde met 6 man gevaarlijker en overtuigender en jawel, scoorde de 2-1 doordat René goed doorknokte en de bal precies in de hoek wist te plaatsen. Het gaf team Frans hernieuwde moed. Hoe zou dat aflopen? Team Frans kwam zelfs nog dichtbij de gelijkmaker maar Patrick tikte de bal net naast, mede door goed verdedigen van Simon.

Nadat een aanval van team Frans is afgeslagen, brengt Simon de bal in het veld en tikt naar Reinier. Reinier tikt direct door naar de naar voren sprintende Ivan. Ivan tikt de bal meteen door naar Matthijs, Matthijs omspeelt doelman Frans en tikt de bal in de goal: 3-1. Een flitsende en prachtige aanval. Had Gardiola dat gezien, had hij deze snelle aanval ongetwijfeld als nieuwe tactiek bij Bayern München ingezet. Wie weet komt hij binnenkort bij ons kijken. Hij is immers bijna weer vrij man. Enfin de 3-1 was verdiend en de strijd was gestreden. Voldaan ging een ieder huiswaarts, zich verheugend of verbijtend vanwege twee voetbalvrije zaterdagen, dat inmiddels is gecorrigeerd tot één voetbalvrije zaterdag. We beginnen dus weer op zaterdag 2 januari 2016. Ik wens een ieder een goed uiteinde en een goed begin van 2016.      

 

Rubriek

 
Broers en zussen ruziën steeds vaker over de nalatenschap van hun ouders. Bijna de helft van de Nederlanders heeft geen contact meer met één of meer familieleden, aldus Netwerk Notarissen. Ruzies over geld, de erfenis of andere strubbelingen rondom het sterfbed van de ouders zijn de vaakst genoemde reden voor het ontbreken van contact met de naaste familie. Familieproblematiek gaat bijna altijd om gehoord, gezien of gewaardeerd worden. Ook stiefouder problemen komen vaak voor, wanneer één van de ouders hertrouwd is en er uit meerdere relaties kinderen zijn. 
 
Ja ja, aldus een bericht in de Volkskrant van 8 december. De helft van de Nederlanders? Statistisch dus bij 7 van de 14 Larixspelers van afgelopen zaterdag. Het lijkt me onwaarschijnlijk, maar wie weet. Misschien dat deze Kersttijd helpt om het leed wat te verzachten en familiebanden te herstellen. Laten we het hopen!
 
 

Falco, 2 minuten en El Niño

 
Helaas viel Falco uit. Na ruim een halfuur zette Falco een aanval in, wilde Karel jr omspelen en verdraaide daarbij ongelukkig zijn knie. Hij was al eerder geblesseerd geweest aan deze knie en had meteen veel pijn. De pijn zakte wel, maar Falco moest helaas het veld verlaten. Wij hopen dat de blessure meevalt en wensen hem een voorspoedig en snel herstel. Zijn team was als grote favoriet begonnen, zou dit dan toch een omslag betekenen?
 
Met 14 man was de opkomst 'normaal'. Ivan, Falco, Matthijs, Nel, Maaikel, Douwe en Simon verzamelden zich bij het ene doel, bij het andere doel zagen we Miguel, Marc, Mario, Karel jr, Tigo, Karel sr en Reinier. Aanvankelijk begonnen de spelers van team Miguel te protesteren. Het andere team had teveel aanvalskracht. Maar al snel zeiden de meeste spelers van team Miguel dat we er gewoon tegenaan zouden gaan. Laat ze maar komen. Zo gezegd, zo gedaan. En het leek wel of team Miguel de boventoon voerde. Regelmatig voor de goal van Matthijs, regelmatig een kansje en een licht overwicht. Maar het gevaar werd af en toe zichtbaar. Snelle tegenaanvallen wisselden het patroon af. Ingezet door Falco, Nel, of Ivan, leverden deze aanvallen zeer gevaarlijke situaties op voor de goal van team Miguel. Ondanks aanvankelijk veldoverwicht van team Miguel, werd de eerste goal gescoord door Nel als slotstuk van een snelle en gevaarlijke aanvalsactie: 1-0. Team Miguel knokt terug en weet kort daarna via Miguel de gelijkmaker te scoren: 1-1. Het was verdiend maar het patroon bleef hetzelfde. Toen viel Falco helaas geblesseerd uit en had team Miguel een mannetje meer (MM). Of de MM psychologie de kop opstak of dat team Ivan gewoon doorging met gevaarlijke acties, er viel een tweede goal door Matthijs na weer een gevaarlijke en mooi uitgespeelde actie: 2-1. Ondanks de opgevoerde druk van team Miguel, rondde Matthijs opnieuw een gevaarlijke aanval af met een goal en zette de stand op 3-1. Team Miguel bleef knokken, hoewel Mario blijkbaar gebukt ging onder de opgelopen achterstand. Tien minuten voor tijd wist Marc met een hard afstandsschot de achterstand te verkleinen tot 3-2. Team Ivan werd zenuwachtig. Continu vroegen zij, hoelang nog, hoelang nog. Team Miguel bleef drukken en kwam soms nog dichtbij de gelijkmaker. 2 minuten voor tijd brulde Simon opgelucht 'Tijd', zijn mannen begonnen snel hun goal te ontmantelen, ondanks protesten van team Miguel. Op de klok van Karel sr was het 2 voor elf, dus was er nog twee minuten zuivere speeltijd te gaan. Maar niet meer voor de mannen van Ivan. Zij waren moegestreden en blij met de overwinning, die zij terecht verdiend hadden.        
 

Rubriek

 
Ja ja, 195 landen hebben unaniem de Klimaatovereenkomst ondertekend. Absoluut een mijlpaal en een goede zaak. Hoe snel er resultaten zichtbaar worden, moeten we afwachten. Ondertussen gaat moeder aarde gewoon door met haar eigen zaken. Eén daarvan is El Niño. In de Volkskrant van 3 december 2015 stond daarover een klein berichtje:
 
"De poel relatief warm zeewater rond de evenaar in de Stille Oceaan is met 3,1 graden boven normaal de warmste El Niño die ooit werd gemeten. Dat meldt weerbureau NOAA. El Niño's treden periodiek op en leiden dan tot overstromingen, droogtes, bosbranden en stormen in Latijns-Amerika en de Verenigde Staten. Bij de vorige heftige editie van 1997-98 kwamen twintigduizend mensen om het leven." 
 
Dat ziet er somber uit. Hopelijk gaat het meevallen. 
 

Zaterdag 5 december

 
't Heerlijk ochtendje was gekomen
op de dag van Sint Nicolaas
lekker ballen tussen de bomen
zonder mokken en geraas
 
We waren met vijftien man
en ook Willem was weer gekomen
Ja, die kan er nog steeds heel wat van
Voor de tegenpartij was hij niet in te tomen
 
Willem was bij de partij van zeven
met Ivan, René, Tigo, Karel jr, Nick en Reinier
Zij lieten het achttal beven
Frans, Jan, Simon, Massis, Jasper, Matthijs, Marc en Karel sr kregen weinig plezier
 
Van meet af aan
Ging het zevental er tegen aan
Vloeiende aanvallen rolden over het veld
Ik heb er wel dertig van geteld
 
Eerst schoot Matthijs de goal nog aan gort
en het duurde maar kort
voordat Ivan revanche nam, hij was er helemaal mee klaar
en schoot de goal van Frans volledig uit elkaar
 
De verdedigers Frans, Jan, Simon en Karel sr zijn beroemd in het hele land
Maar toch waren zij niet bestand
tegen de messcherpe passes van Willem, René, Ivan, Tigo, Karel jr en Nick
Zij gaven de mannen van Frans het nakijken, tik na tik
 
Nick passt de bal naar Ivan
En die kan er heel wat van
Met zijn hak geeft hij Willem de bal
Hij vangt hem op zijn dij en geeft dan direct een knal
Het leer vliegt in het net
Het is 1-0, het zevental heeft pret
 
Massis, Marc, Matthijs en Jasper doen hun best en hebben haast
om de gelijkmaker in het goaltje van Reinier te scoren
Jasper komt vrij voor doel maar tikt de bal net naast
en daar wil het zevental niet van horen
 
Zij laten de bal weer prachtig rollen
snijden door de verdediging als boter
laten de mannen van Jan alle kanten op hollen
en stomen door als een snelle moter
 
Weer komt een gave pass naar voren
Karel jr controleert de bal en overziet het spel 
Rustig tikt hij naar René en het gejuich is bijna al te horen
Want René schuift de bal beheerst in de goal, ja hij kan dat wel
 
Zo wordt de stand twee nul
Ja, zonder flauwekul
De mannen van Willem speelden een toppartij
En waren na afloop heel erg blij
 
 
 

Rubriek

 
Deze keer is het Jazz. 'Take Five' van Dave Brubeck, wie kent dat niet! Er zijn legio variaties, maar geen is zo bijzonder als te zien in de IDFA film 'Song of Lahore'. Deze film laat zien hoe een Pakistaanse groep met traditionele en gemoderniseerde muziek succes oogst in New York. Het Amerikaanse Jazz orkest van Wynton Marsalis speelt samen met deze muziekgroep Sachal Jazz Ensemble 'Take Five'. Jazz gecombineerd met traditionele Pakistaanse muziek, in het Lincoln Center in New York. 
 
    
 

Ballet

 
Het orkest had nauwelijks zijn eerste noten gespeeld of Douwe maakte een sierlijke glijbeweging over het groene en drassige Larixveld. Vol op zijn buik gleed hij gracieus op de klanken van de muziek over het veld door de modder om tot stilstand te komen in het koude water van een plas. Het publiek stond te juichen, zoveel gratie en zoveel souplesse, een mooier begin van deze zaterdagmorgen symfonie was niet denkbaar. Prachtig, zoals Douwe de band met het moderne voetbal op de noten van de muziek symboliseerde. Alsof hij de winnende treffer had gescoord, naar de hoekvlag snelde en gracieus zijn lichaam over het groene gras liet glijden voor het juichende en uitzinnige publiek. Waardering, gelach en applaus kreeg hij van zijn Larixmaatjes.
Later zou Karel jr dezelfde lof oogsten toen hij de weggeschoten bal wilde terughalen en daarbij even moest uitwijken voor een boom. In onze hoofden klonk opnieuw het orkest toen Karel de boom gracieus ontweek en in een vloeiende beweging ter aarde ging langs de boom. Ballet van de bovenste plank. Opnieuw gejuich en applaus van de Larix spelers. Zulke prachtige en moderne balletvariaties maken we tenslotte niet iedere zaterdag mee.
Ook Reinier deed nog een duit in het zakje, toen hij met een één-twéétje de tegenstander wilde omspelen en vervolgens minder gracieus op zijn rug belandde. Het was een leuke poging om een bijdrage te leveren aan de bijzondere ballet zaterdag, maar viel in het niets bij de gracieuze performance van Douwe en Karel jr. Het orkest besloot op dat moment ook te vertrekken en de voetballers verder aan hun lot over te laten. Hoe liep dat af?
 
Wel, we waren met 13 man. Marc smeekte deze keer om weer eens samen met Ivan in één team te spelen. Hij realiseerde zich niet direct dat daar ook een prijskaartje aan hangt. Dus Marc in het team van 6 tegen het team van 7. Marc speelde met Ivan, Matthijs, Tigo, Jasper en Simon, tegen Douwe, Frans, Karel jr, Karel sr, Patrick, Nick en Reinier. Tigo en Simon protesteerden, maar hun protest werd ontvangen met dovemansoren. De combi Marc-Ivan met Matthijs zou so-wie-so een uitdaging vormen voor het zevental. Behalve de schitterende ballet performances van Douwe en Karel jr, was de strijd redelijk voorspelbaar. Kansen voor beide partijen, snelle uitvallen en gevaarlijke momenten van team Marc, druk en doelpogingen van team Douwe, waren aan de orde van de voetbalmorgen. Er werd geknokt, de inzet aan beide kanten was groot, de wil om te scoren was constant voelbaar, de doelmannen Frans, Karel sr, Douwe, Matthijs, Tigo en Jasper waren in blakende vorm en hielden hun goal op slot. Zelfs een paar cadeautjes van Reinier en Karel sr, die vanuit de verdediging de bal in de voeten van de eeuwig loerende Ivan schoten, konden door team Marc niet omgezet worden in klinkende goals. De klok tikte langzaam maar zeker naar elf uur, beide partijen deden ultieme pogingen om de overwinning binnen te slepen maar de stand bleef gelijk: 0 tegen 0. Een prima afspiegeling van een heerlijk partijtje knokken afgewisseld met modern en sierlijk ballet.  
        
 

Rubriek

 
Deze week beginnen we een rubriek, waarin we leuke, interessante, amusante, wetenswaardige, kortom speciale nieuwtjes brengen. Ik zal daar zelf een aanzet toe geven, maar ik nodig een ieder uit om input voor deze rubriek te leveren, uiteraard alleen wanneer je dat wilt.
 
Zelf ben ik een trouwe lezer van de Volkskrant. En een rubriek die ik niet gauw zal overslaan is de column van Bert Wagendorp. Bert komt uit Alkmaar, en wie weet geeft dat toch een band met een schrijver zoals Bert. Of is het gewoon dat zijn stukjes praktisch altijd aansluiten op je eigen gevoel en/of denkwijze. Hoe dan ook, op 24 november was de titel van zijn column 'Béatrice'. En wie is Béatrice? Voor de trouwe kijker van Pauw, DWDD, RTL Late Night, etc, is Béatrice de Graaf, hoogleraar Internationale 
Betrekkingen aan de Universiteit van Utrecht, de meest populaire gast van de laatste tijd. Zeker als er weer een terreuraanslag plaatsvindt, en zeker als die dicht bij huis is. 
Zo ook na de aanslag in Parijs was Béatrice volop aanwezig in de nieuwsrubrieken. En terecht. Als geen ander kan zij de aanslagen duiden.
Zij heeft de gave om in duidelijke woorden de achtergronden en de aanpak van terrorisme helder toe te lichten. Zij spreekt kraakhelder, produceert een stroom aan woorden, is zeer overtuigend, mag gezien worden, en na haar laatste woorden ben je gewoon even stil en onder de indruk. En voel je je, zeker in Nederland, een klein beetje geruster. De column van Bert is eigenlijk ook één groot compliment voor Béatrice. Maar het einde van zijn column was verrassend en ontlokte bij mij een spontane lach. Vandaar dat ik deze afsluiting graag opneem als bijdrage aan de Larix rubriek: 
 
Bert: "De enige over wie ik met wel eens zorgen maak, is meneer De Graaf. Hoe houdt hij het vol? Zou er wel eens een héél zachtmoedige, kleine terreurgedachte door zijn hoofd gaan? Dat hij Béatrice een pannenlap of eierdopje naar het hoofd wil gooien als ze aan tafel de wereldproblemen weer eens kraakhelder uitlegt en van een oplossing voorziet?
Enfin, Béatrice weet heus wel hoe ze daar mee om moet gaan en hoe ze meneer De Graaf moet deradicaliseren." 
 
Ben je geïnteresseerd in de volledige column van Bert en een interessant interview met Béatrice de Graaf, zie Interessant nieuws 
 
 

Matthijs is happy

 
Matthijs kende een slechte start van het seizoen 2015-2016: weinig goals, weinig gewonnen wedstrijden en dus een lage notitie op de klassementen. Maar de aanhouder wint. En Matthijs laat zich niet makkelijk uit het veld slaan. Afgelopen zaterdag was ie in de zevende hemel. De slechte seizoenstart is volledig verleden tijd, de kansen zijn gekeerd, hij scoort weer regelmatig en staat nu bovenaan in twee klassementen. Met een big smile ging hij happy naar huis. En het is hem gegund. Zeker deze zaterdag, want het leek een moeilijke pot te worden voor de mannen van Matthijs. Hoe zat dat dan?
 
We waren met 14 man. De opstellingen verliepen een beetje stroef, gekibbel over de plek van Ivan, maar er kwam toch snel overeenstemming. Een ieder berustte in de teams van Matthijs, Miguel, Mario, Tigo, Frans, Simon en Karel sr tegen het team van Ivan, Selwyn, Maaikel, René, Jan, Douwe en Reinier. Wel voelde team Matthijs zich een klein beetje onderverdeeld, maar de 3 M's vormden toch een krachtig aanvalstrio en was voor team Ivan een belangrijke reden om geen verdere concessies te doen aan de teamverdeling. De voorgevoelens bij team Matthijs klopten wel. Maar zij hadden het psychologisch effect over het hoofd gezien, na afloop scherp verwoord door Frans. Ik weet het, ik begin een beetje in raadselen te spreken en daar zitten mijn trouwe lezers echt niet op te wachten. Dus to-the-point graag.
De strijd begon. Er was een duidelijk overwicht voor team Ivan. Met name zocht Ivan vaak positie in de voorhoede en trachtte daar iedere verdediger voortdurend op zijn onnavolgbare wijze te omspelen, maar liep toch telkens vast op het stugge blok van Frans, Simon en Karel sr, regelmatig ondersteund door hun teamgenoten. Een doelpunt voor team Ivan leek zelfs een kwestie van tijd. Maar de bal is en blijft rond, en gaat soms waar hij niet verwacht wordt. Team Matthijs laat zich ook niet kennen en weet regelmatig de aanval te zoeken. Ook de verdediging van team Ivan is stug en lijkt moeilijk te passeren. Maar dan komt toch die ronde bal. Een aanval van team Ivan wordt onderbroken, de 3 M's sprinten naar voren, Mario tikt naar Miguel, Miguel schiet op de goal, doelman Douwe pareert, de teruggesprongen bal komt voor de voeten van Matthijs, die vervolgens de bal hard in de touwen knalt: 1-0 voor team Matthijs. Een beetje onverwacht en tegen de verhouding in, maar team Ivan gaat stug door. De gelijkmaker is slechts een kwestie van tijd en de druk wordt weer opgevoerd. Er komen kansen voor team Ivan, Maaikel schiet de goal omver, Douwe en René komen soms dichtbij de gelijkmaker, maar al wat er gebeurt, geen goal. Ook het team van Matthijs blijft aanvallen, maar weet ook de goal niet meer te vinden. De snelle 1-0 voorsprong van team Matthijs blijft op het scoreboard staan en wordt ook de definitieve eindstand. Matthijs is happy, de opgaande lijn is opnieuw bekrachtigd. Na afloop was de analyse van Frans ijzersterk. Zijn team was feller, deed net een stapje extra en speelde net met meer overtuiging. Ja, dat ongrijpbare psychologische effect had weer zijn werk gedaan. Kwam het voort uit het onderverdeelde gevoel bij team Matthijs, kwam het door het gevoel van team Ivan dat zij so-wie-so wel zouden scoren. Wie weet? Dat is nu het mooie van de sport: niemand kan het zeggen, het blijft een sportieve verrassing. Deze keer had team Matthijs met flair de overwinning gepakt en ging Matthijs als een gelukkig man naar huis.
 

Strijdwedstrijd (2)

 
Ik ben nog steeds onder de indruk van de analyse van Frank de Boer. Zonder dat ik hem deze keer op de hoogte heb gebracht van ons spel van afgelopen zaterdag, past de titel die hij aan het vorige verslag gaf, opnieuw perfect op de strijd van deze zaterdag. Dus het werd opnieuw een strijdwedstrijd. We waren met 14 man. De twee teams vormden zich op een natuurlijke en gemoedelijke wijze bij de twee goals. Iedereen leek tevreden met de krachtsverhouding. Maaikel gaf zelfs optimistisch aan dat zijn team wellicht te sterk zou zijn, maar dat gaf geen aanleiding tot verschuivingen. De bal werd afgetrapt. Team Maaikel bestond verder uit Ivan, Karel jr, René, Nick, Karel sr en Simon. Zij bonden de strijd aan tegen het zevental Matthijs, Marc, Patrick, Jasper, Frans, Jan en Reinier. 
Ondanks het optimisme van Maaikel, bleek team Matthijs van het begin af aan gevaarlijk en had lang een klein overwicht. Er kwamen kansen aan beide kanten, gevaarlijke momenten aan beide kanten en goed verdedigingswerk aan beide kanten. De stand bleef zo lange tijd 0 tegen 0. Langzamerhand kreeg team Maaikel nu wat meer grip, maar het bleef een taaie pot met kansen over en weer. Een objectieve toeschouwer zou geen weddenschap af willen sluiten op een winnend team. Maar willen winnen zit bij ons allemaal ingebakken, en we blijven tot aan het eindsignaal knokken voor het goaltje. Maar aan welke kant zou hij gaan vallen? Of, zou hij wel vallen? Maaikel trapt de bal uit, hij komt in de voeten van Marc, Maaikel is nog ver weg van zijn goal, Marc schiet van grote afstand richting goal, maar.... de bal gaat net naast. Geen grote blauwe letters deze keer voor Marc. Kort daarna geeft Patrick nog een dreun richting goal, maar de bal springt af op de paal. Zo bleven er gevaarlijke momenten, bij beide goals. Zou er dan toch geen goal vallen. Dat was wel vaker gebeurd. Maar dan gebeurt het. Matthijs krijgt de bal door de verdedigers heen aangespeeld van Marc. Matthijs aarzelt niet en schiet de bal direct naar de goal. En de bal gaat niet alleen naar de goal, hij gaat ook in de goal: toch 1-0. Team Maaikel is gebrand op de gelijkmaker en voert de druk op, maar naar zou blijken tevergeefs. Beide verdedigingen gingen weer op slot en de stand bleef zoals hij was. Het was een taaie pot, het was een lekkere pot, het was een evenwichtige pot en er werd fel gestreden voor de overwinning. Het was opnieuw weer een strijdwedstrijd.    


Strijdwedstrijd


Het kostte me deze keer moeite om een toepasselijke titel te vinden voor het verslag. Ik zat er echt mee in mijn maag, en wist even niet meer hoe ik dat aan moest pakken. Na een stevig beroep te hebben gedaan op mijn grijze cellen, zag ik het licht. Ik ga Frank de Boer gewoon bellen. Een nuchtere jongen met een nuchtere kijk op vele zaken. Zo gezegd, zo gedaan.
<Hi Frank, met Reinier>                                                                                                                                                                                                       <He gaaf man, dat is alweer een tijdje geleden>                                                                                                                                                       <Klopt. Maar je weet hoe dat gaat, druk, druk, druk.....>                                                                                                                                           <Nou, moet jij vooral zeggen, maar wat verschaft mij de eer?>                                                                                                                                 <Nou kijk Frank, je weet dat wij iedere zaterdagochtend een partijtje voetballen>                                                                                                  <Ja zeker, ja zeker, laatst had ik het er met mijn neef over. Hij praat nog steeds vol enthousiasme over de keer dat hij met jullie meedeed. En ik zelf ben het ook nog steeds van plan>                                                                                                                                                                 <Nou, dat zouden we zeker op prijs stellen, maar laat ik terzake komen>                                                                                                                 <Ik luister>                                                                                                                                                                                                                          <Kijk, we speelden met 14 man. Eerst wat schermutselingen over de opstelling, maar toen kwam Ivan, dat maakte 7 tegen 7 en dat gaf de balans>                                                                                                                                                                                                                                   <Oh, Ivan, die speelt ook bij jullie tegenwoordig? Dat is een beste voetballer>                                                                                                   <Zeker. Ivan speelde samen met Nick, Matthijs, Maaikel, René, Douwe en Karel jr>                                                                                             <Zo, dat is een stevig zevental>                                                                                                                                                                                   <Klopt, maar wij speelden met Robin, Marc, Miguel, Tigo, Patrick, Karel sr en mijzelf>                                                                                         <Zo, zo, dat wordt niet makkelijk voor het team van Nick>                                                                                                                                           <Ik hoor het al Frank, jij voelt dat haarscherp aan. En zo gebeurde het ook. Ons team speelde best. Meteen in het begin wisten wij veel kansen te creëren en waren continu gevaarlijk. De goal van Robin kon dan ook niet uitblijven. Een harde knal. Boem. Onhoudbaar. Zo kwamen we terecht voor met 1-0>                                                                                                                                                                             <Robin, die van Victoria uit Obdam?>                                                                                                                                                                                <Ja zeker, wie ken jij nou niet?>                                                                                                                                                                                     <Nou, dat is ook een kanjer. Ik zou graag eens een balletje met jullie mee trappen>                                                                                         <Geen probleem Frank, dat kan altijd, maar weer even terug naar de wedstrijd. De eerste helft ging zo door. Wij kregen nog meer kansen, maar toch konden we de goal niet vinden. Het bleef 1-0. En, langzamerhand in de tweede helft begonnen de kansen te keren>              <Oh, er begint me iets te dagen>                                                                                                                                                                                     <Ja, dat zal best. Nu was het het team van Nick dat begon te drukken. Zij kregen de kansen en af en toe ontstonden er gevaarlijke momenten voor onze goal>                                                                                                                                                                                              <Oh, die lange uit het Kruis. Die kan trouwens best verdedigen>                                                                                                                               <Jij kent ze allemaal nog, Frank. Dat doe je netjes>                                                                                                                                                         <Ja joh, goede voetballers vergeet je niet>                                                                                                                                                                     <Knap hoor. Maar goed. De druk van het team van Nick werd groter en groter, onder bezielende en luidruchtige aansporingen van Karel jr en Maaikel>                                                                                                                                                                                                                       <Zo, de schooldirecteur en de IT man uit Den Haag. Man man man, ik sta werkelijk versteld van jullie capaciteiten>                                     <Ja, het is goed met je. Ze zetten ons behoorlijk onder druk en nota bene Nick zelf schiet een voorzet er direct in. Het was 1-1, een teleurstelling voor ons maar wel een terechte weergave van de spelverhouding. Ja, en zo eindigde het spelletje. 1-1, de eerste helft voor ons, de tweede helft voor de mannen van Nick. En waar ik nou moeite mee heb is het vinden van een juiste titel. Normaal rolt dat er zo uit, maar deze keer heb ik last van een blokkade>                                                                                                                                                             <Nou Reinier, niet bij de pakken neerzitten. Ik heb geboeid naar je geluisterd, en het was alsof ik een verslag hoorde van een andere wedstrijd>                                                                                                                                                                                                                             <He, wat bedoel je?>                                                                                                                                                                                                           <Kijk je wel eens naar de TV? Gisteravond bijvoorbeeld, Studiosport?>                                                                                                                 <Nee, nee, geen tijd, kleinkinderen over de vloer, je weet wel>                                                                                                                               <Nou dat weet ik nog niet, maar ik hoor mijn ouders er wel eens over. Maar wat ik zeggen wou. Gistermiddag speelde mijn ploeg in de kuip, de eerste helft was voor de mannen uit Rotterdam, de tweede helft was voor ons. En de eerste goal scoorden de Rotterdammers in de eerste helft en wij scoorden in de tweede helft. Zo werd het 1-1. Jouw verslag hadden ze zo mee kunnen nemen in Studiosport>         <Ja, dat zal wel, maar ik zoek een titel>                                                                                                                                                                         <Nou, als je naar de TV had gekeken, had je gehoord dat ik het een 'Strijdwedstrijd' noemde en dat lijkt me een mooie titel voor jullie ook>
Ik slaakte een zucht van verlichting. Precies to-the-point. Frank zag het weer voetbalscherp.
<Frank, bedankt jongen. Je slaat de spijker op z'n kop!>                                                                                                                                         <Graag gedaan, graag gedaan, en je houdt een plekkie voor me open he>                                                                                                       <Tuurlijk, voor jou altijd, en je broer en je neef mogen ook komen. Maar waarom vraag je dat?>                                                                   <Nou, kijk, regeren is vooruitzien. Ik verwacht een moeilijk seizoen voor ons en zie ons geen kampioen worden>                                        <Zo, wie dan wel denk je?>                                                                                                                                                                                             <Voor mij worden het de mannen uit Eindhoven weer. En kijk, dan kon ik mijn baantje wel eens kwijtraken, en zou ik graag bij jullie willen komen>                                                                                                                                                                                                                               <Frank, al zou je aanstaande zaterdag willen beginnen. Je weet ons te vinden en nog bedankt he, Ajuus>                                                  <Ajuus>

 

De leeuwen van team Matthijs

 
Met dank aan Jan voor het verslag:
 
 
Een mooie verdeling van 6 tegen 6 konden we om kwart over 9 maken. Team Matthijs met verder Ivan, Miguel, oude Karel, Patrick en Jan tegen team Maaikel met verder jonge Karel, Marc, René, Falco en Tigo. Marc had zijn voetbalschoenen vergeten. In de goede oude tijd moesten wij dan naar huis om deze op te halen en waren daarmee wel een halfuurtje zoet. De jeugd belt tegenwoordig even naar het thuisfront die in vliegende vaart met de auto de kicks even langs brengt. Binnen 5 minuten stond hij op het veld maar ook met een 1-0 achterstand. Team Matthijs had van de overtal situatie gebruik gemaakt en Miguel had al gescoord. De teams waren nu mooi in evenwicht maar wat denk je, 10 minuten later kwam Nel aanwandelen. Na wat gediscussieer ging deze team Matthijs versterken met de afspraak dat om kwart over 10 er een man naar team Maaikel zou gaan. Er ontstond een mooie strijd waarin Matthijs en Ivan beiden een keer wisten te scoren voor team Matthijs en jonge Karel en Falco voor team Maaikel. Om kwart over 10 was de stand dus 3-2 voor team Matthijs. Daarna ging Miguel over naar team Maaikel en deze wist met een snelle loopactie de verdediging en de doelman te verrassen: 3-3. Het was voor team Matthijs een extra aanmoediging om er vol voor te gaan, ze vochten als leeuwen en wisten in ondertal situatie nog twee keer te scoren, beide door Matthijs. Eindstand 5-3 voor team Matthijs.
 
Bravo voor Matthijs en zijn team.   
 
 


PS: Miguel heeft drie winnaarpunten gekregen, op basis van de beste helft telt voor de wisselaar (nieuwe Larixregel, zie art 981, lid 25). 


Smileys


De strijd is gestreden. Matthijs is happy. Samen met Marc keren zij huiswaarts en zie ik dat goed? Een hele serie happy smileys volgen de twee mannen wanneer ze gebroederlijk naar huis fietsen. Ze zijn in hun element. Ze hebben gewonnen. Marc heeft gescoord. Matthijs en Marc hebben ieder 3 punten gepakt. Smiles, only smiles, only smileys. De overwinning was verdiend en de mannen zijn in opperbeste stemming. Straks als ze thuiskomen, zullen hun ega's trots op hen zijn als zij het voetbalrelaas van deze zaterdag in geuren en kleuren gaan vertellen. Stephanie heeft de laatste tien minuten al meegemaakt en heeft al kunnen delen in de blijdschap van haar man Marc. Wat was de achtergrond van deze blijdschap?

 

De opkomst was hoog. 17 man waren present, dus dat beloofde weer discussie. Maar dat viel mee. Na wat onderhandelen - door Maaikel - bonden de acht van Matthijs de strijd aan tegen de negen van Patrick. De teams waren Matthijs, Marc, Falco, Tigo, Douwe, Simon, Jan, Frans tegen Patrick, Mario, Karel jr, René, Maaikel, Karel sr, Jasper, Joop, Reinier. Voorwaar geen makkelijke opgave voor team Patrick tegen de drie snelle aanvallers Marc, Falco en Matthijs. Maar het mannetje extra kon toch de doorslag geven. Het beginsignaal werd gegeven en ieder team zocht naar zijn ritme. De strijd is nog geen tien minuten oud of Jasper wil de bal terugspelen naar zijn verdediging, tikt de bal pardoes in de voeten van Marc, de goal is nog leeg, Marc maakt gebruik van de gelegenheid en tikt de bal beheerst in de lege goal: 1-0. Team Patrick laat het er niet bij zitten en langzaam maar zeker krijgen zij wat meer grip op de wedstrijd. Maar de verdedigingslinie van team Marc staat als een huis. Jan, Simon, Frans, Tigo en Douwe stoppen iedere aanval en er komen geen kansen. Team Marc blijft regelmatig gevaarlijk en de verdediging van team Patrick moet af en toe alle zeilen bijzetten. Halverwege de strijd weet Falco, ondanks een pijnlijke hand, de voorsprong te vergroten. Hij breekt rechts door, schiet hard richting de goal en doelman Karel sr ziet de bal verdwijnen tussen hem en de paal: 2-0. De strijd gaat verder. Team Patrick krijgt af en toe kansen maar de bal wil niet in de goal. Dan moet Jasper het veld verlaten met waarschijnlijk een liesblessure - hopelijk niet al te ernstig - en wordt het acht tegen acht. Team Patrick was even bang voor een moeilijk laatste halfuurtje, maar dat viel mee. Het spel bleef op en neer gaan en beide teams zorgden dat de verdediging op slot bleef. Zo werd de 2-0 stand de eindstand. Team Marc had het beste van het spel en had verdiend gewonnen. De overwinning zorgde ook voor grote blijdschap bij team Marc. We zagen happy faces, big smiles, lovend kommentaar, kortom een blij team met heel veel smileys.
Bravo team, bravo Marc, bravo Matthijs.   

 

 

 

Een BEAUTY

 

Deze keer geen discussie. Wellicht kwam dit door het even aantal van 14 man en de edelmoedigheid van Maaikel. Nadat bij beide goals zich groepjes van ieder 7 man hadden gevormd, overzag Maaikel de sterkte van beide zeventallen. Het zevental van Maaikel beschikte over het gevaarlijke paar Ivan-Marc. Dat vond Maaikel te gortig en besloot sportief Marc te ruilen met Mario, overigens ook een gevaarlijke aanvaller. Maar het was Maaikel waarschijnlijk niet opgevallen dat Marc speelde op gloednieuwe en stijlvolle Nikes. Wat daar het gevolg van was, zal voor eeuwig in de Larixannalen worden opgetekend. Wat wel opviel was dat we na lange tijd Mario weer mochten verwelkomen, en dat Nick - deze keer niet van de partij - in zijn eigen familie reclame heeft gemaakt voor het Larixvoetbal. Zijn oom Jasper Zwemmer had nieuwe voetbalschoenen gekocht en kwam ze deze zaterdagmorgen beproeven. We heten Jasper van harte welkom en hopen dat zo'n eerste keer na vele jaren niet te veeleisend voor hem is. Maar nu terzake.

 

De 14 spelers hadden zich met de zegen van Maaikel gesplitst in Maaikel, Mario, Ivan, Miguel, Jasper (Zwemmer), Frans, Jan en in Marc, René, Karel jr, Patrick, Douwe, Karel sr, Reinier. Op papier een moeilijk te voorspellen uitslag. Laten we daarom beginnen. In het begin had team Marc het betere van het spel en wist een licht overwicht op te bouwen. Daarentegen was team Maaikel af en toe gevaarlijk met uitvallen van Mario, Ivan en Miguel. Misschien zou er een goal gaan vallen, misschien bleven beide verdedigingen op slot. Ja en nee, dus. Marc krijgt de bal, komt in schietpositie en knalt de bal keihard richting de goal van doelman Jan. Er is geen houden aan, de kracht van het schot lanceert de bovenlat en de bal komt tot rust in het net van de kapotte goal: 1-0. Team Maaikel laat het er niet bij zitten en verhoogt de druk. Doelman Reinier lijkt ze een handje te gaan helpen door de bal verkeerd uit te schieten in de voeten van Mario. Het doel is leeg, Mario schrikt ervan, schiet snel richting de lege goal maar de bal gaat net naast. Team Marc haalt opgelucht adem, doelman Reinier krijgt een reprimande en het spel gaat verder. Later zou doelman Karel sr een soortgelijke actie uitvoeren die wederom niet door team Maaikel zou worden verzilverd. Maar de verhoogde druk van team Maaikel wordt wel verzilverd. In een fraaie aanval omspeelt Ivan een paar verdedigers, passt perfect naar de meegesprinte Mario die de bal vervolgens onhoudbaar in de goal tikt: 1-1, op dat moment de juiste spelverhouding. Het spel gaat door. Gaan we naar een gelijkspel of komt er winst/verlies? Nee en ja, dus. Marc krijgt de bal, hij omspeelt een paar verdedigers, nee, nee, nee. Dit gaat niet goed. Dit verdient meer. Dit moet er uit springen: Marc krijgt de bal, hij passeert één, twee, drie verdedigers en staat bijna op de achterlijn links van de goal. Karel jr staat in een kansrijke positie voor de goal en Marc zoekt naar een afspeelmogelijkheid. Maar Maaikel ziet het en blokkeert, Jan ziet het en blokkeert, doelman Frans ziet het en blokkeert de pass naar Karel. En dan gebeurt het. Marc ziet de vrije bovenhoek, stift de bal achteloos en beheerst over Maaikel, Jan en doelman Frans en legt de bal perfect in de bovenhoek. Een prachtige actie afgerond met een absolute BEAUTY. Zijn team juicht, team Maaikel kijkt beduusd en feliciteert Marc met deze schitterende goal: 2-1. Zo een schone treffer maken we niet vaak mee. Wat een genot. Team Maaikel gaat nog op zoek naar de gelijkmaker, maar dat zit er niet meer in, zeker niet nadat Mario tien minuten voor tijd het Larixveld moet verlaten vanwege gezinsverplichtingen. Team Maaikel krijgt het zo nog zwaar in deze laatste tien minuten, maar de stand blijft 2-1. De overwinning is beslecht met een BEAUTY van Marc, gescoord met zijn gloednieuwe Nike schoenen.                  

Verslagen 2008 - 2009

 

Een gedenkwaardig seizoen

 
Seizoen 2008-2009 zit er op. De laatste speeldag was op zaterdag 11 juli. Iedereen was begonnen met koffers inpakken, sommigen waren al weg. De consensus op deze laatste zaterdag was dat we de voetbalschoenen weer aantrekken op zaterdag 15 augustus - ja wel, op de dag van het feest van Joop. Wanneer we het seizoen de revue laten passeren, staat het bol van de gedenkwaardigheden. In willekeurige volgorde, tellen we er zo meer dan 10:
 
1) pensionados: Jan en Jasper hebben een punt gezet achter hun loopbaan als onderwijzer. Rekenmeester Jasper heeft meer dan 20.000 leerlingen in de klas gehad. Geef Jan hetzelfde aantal, dan hebben zij samen toch meer dan 40.000 kinderen een stuk wijzer gemaakt. Namens al deze kinderen dank, en geniet van een welverdiend pensioen.
 
2) Joop wordt 13 augustus 65 jaar. Onze 'role model' voetbalt nog als een lieve lust en is ons grote voorbeeld om nog jaren door te gaan.
 
3) Nick ging onder het mes en stond na twee maanden alweer te voetballen. Dat bleek toch een beetje te overmoedig. Gelukkig maakte hij een echte comeback aan het einde van het seizoen en wij hopen dat hij volgend seizoen weer tot de basis gaat behoren. Bovendien hebben we het blijde nieuws gehoord dat hij vader wordt.
 
4) Debby feliciteren we daarom van harte met haar zwangerschap en wij hopen dat alles voorspoedig zal gaan. Het kan bijna niet anders dan dat we over een jaar of vijftien kunnen rekenen op een talentvolle nieuwe voetballer, meisje of jongen.
 
5) Simon heeft onze gelederen dit seizoen versterkt. Hij zag ons spelen op het Larixplantsoen, haalde zijn schoenen uit de kast die al meer dan dertig jaar niet gebruikt waren en speelde na een aantal weken spierpijn er lustig en listig op los. Nogmaals heel hartelijk welkom.
 
6) Karel senior. Groot was de verrassing en de blijdschap toen we Karel senior weer mochten verwelkomen. Het bloed kruipt toch waar het niet kan gaan: hij kocht een tweede auto en kon zo iedere zaterdag weer meedoen. Klasse! Ook stapte zijn zoon in de huwelijksboot. We konden het een klein beetje meemaken via de mooie fotoreportage.
 
7) Frans II begint ook langzamerhand weer regelmatig te komen. Nog een paar duwtjes van Max en van zijn vrouw, en hij wordt weer een trouwe basisspeler. We zijn er zeer blij mee en hopen dat we Frans weer iedere zaterdag mogen verwelkomen - tenzij de plicht roept wanneer iemand besloten heeft om het tijdelijke met het eeuwige te wisselen.
 
8) De economische crisis. Ja, het kon niet op. Journalistenvoer bij uitstek. Alles werd opgerekt en uitgerekt. Het ene doemscenario na het andere volgde. We zitten inderdaad in een economische dip maar er lijkt toch alweer wat licht in de tunnel te komen. Voor velen van ons is het redelijk geruisloos voorbijgegaan, maar helaas niet voor Frans. Zijn bedrijf ging over de kop. Hij wil zich nog niet aansluiten bij het pensionado legioen en we hopen dat hij weer snel een baan vindt.
 
9) Het Larixplanstoen werd omgeploegd. We moesten uitwijken naar de 'dooie dokter', die ons altijd onthaalt op een prachtig veld. Wij zeggen daarvoor dank, maar wij beginnen het nieuwe seizoen weer als vanouds op het vertrouwde Larix veldje. Hopelijk heeft de gemeente goed werk geleverd en doorstaat Larix met glans de herfst- en winterbuien. We zijn nieuwsgierig.
 
10) Bush weg, Obama in het witte huis. Een verademing. Obama kreeg heel wat op zijn bordje - economische crisis, Guantanamo, Irak, Afghanistan, het afgebladderde imago van Amerika, de gezondheidszorg,..... Voorlopig doet hij het goed maar hij krijgt nu ook te maken met dalende peilingen en verminderd enthousiasme. We zullen zien wat de toekomst voor Obama brengt. Misschien dat hij iets heeft aan de spreuk: "wie de toekomst wil voorspellen, kan hem het beste zelf maken".
 
11) Het voetbalseizoen is ten einde: uw schrijver werd topscorer en staat ook bovenaan op de winnaarpuntenscore, op de voet gevolgd door Jan. Ja 'wie schrijft, die blijft'. Howel de produktiviteit van uw schrijver in goals en punten dus hoog bleef, ging hij wat omlaag in het aantal verslagen. Laten we maar weer eens kijken hoe het straks gaat in het nieuwe seizoen.
 
12) Ook Douwe zag het spook van de crisis langskomen maar gelukkig verdween het weer als een dief in de nacht, zonder schade voor Douwe.
 
13) De mond van Wilders wordt steeds groter, zijn potentiele aanhang ook. Ik denk dat Nederland verstandiger is dan onze vriend uit Venlo. Ik gun hem niet hetzelfde lot als Fortuyn, maar ik denk wel dat we te maken hebben met een eendagsvlieg (op een historische horizon uiteraard).
 
14) In voetbal is het altijd mooi om te eindigen met nummer veertien. Tenslotte heeft hij altijd het laatste woord. Laten we hem dat ook deze keer gunnen. Een ieder een fijne vakantie en tot zaterdag 15 augustus op het Larixplantsoen. 
 
Toch nog een ps'je:
- Zal Ary nog een keer komen?
- Zal Karel weer wat vaker komen?
- Is Max over?
- Zien we straks weer de knallen van Maaikel?
- Gaat Rene ons verrassen met verre vakanties?
- Zet Ramon een punt achter zijn weekenddiensten?                 
 

Voetbal is teamsport

 
Journalisten snappen er ook weinig van. Of proberen ze het ons niet te laten begrijpen. Of zoeken ze naar de helden, waar er geen helden zijn. Je snapt het al. We hebben het over Barcelona en Manchester United. Een mooie wedstrijd met een verdiende uitslag. Wat begrepen de journalisten dan niet?
 
De volgende dag op de radio en in de krant ging het over het gevecht tussen Ronaldo en Messi. Stal Ronaldo in het begin de show, daarna nam Messi over en gaf met zijn kopbal de genadestoot aan Ronaldo. Ik moest even aan mijn oor krabben bij het horen van dit soort kommentaar de volgende morgen vroeg op Radio 1, toen ik samen met veel andere Nederlanders door het mooie Noordhollandse landschap op weg was naar mijn werk. Ik had toch iets heel anders gezien. Twee hele goede teams die vochten om de cup. Een prachtige wedstrijd, mooi voetbal en mooie goals. Twee keer elf mannen die vochten als leeuwen, waarbij het beste team won. Voetbal is teamsport waarbij dit keer Barcelona als team terecht de cup mee naar huis nam. Niks Messi wint van Ronaldo, maar Barcelona wint van Manchester United. Zullen onze journalisten het ooit leren?
 
Dan onze teamsport bij de dooie dokter (terwijl onze Larix alweer aardig groen begint te worden). Op zaterdag 23 mei was het een waar knalfestijn. Maaikel, Jan en Reinier namen het op tegen Max, Jasper en Douwe. Max begon weer weergaloos en genadeloos. In no time 3-0 door drie goals van Max. Net als de week ervoor leek Max met zijn team over de tegenstander heen te walsen. Maar team Maaikel hervond zich en begon met een spervuur van knallen op de goal van Jasper. En jawel hoor. De knallen troffen doel. Vijfmaal werd Jasper gepasseerd met lange afstand knallen, drie van Maaikel en twee van Reinier. En het aardige was dat bij iedere knal die Jasper weer uit het net moest vissen, hij telkens beweerde dat hij de bal zag aankomen, dat hij zijn voet op de juiste plaats had om de bal tegen te houden, en dat de bal toch op onverklaarbare wijze doel had getroffen. Team Maaikel genoot van het kommentaar van Jasper en van de knallende goals. De stand liep uiteindelijk op tot 9-4 voor team Maaikel, met vier goals van Maaikel en Reinier, drie van Max en één goal van Jan en Douwe.
 
Zaterdag 30 mei bracht een vervelend bericht. De kredietcrisis heeft ook ons team bereikt. Het bedrijf waar Frans jaren heeft gewerkt is failliet gegaan en iedereen staat op straat. Heel erg jammer en vervelend. Gelukkig was Frans weer van de partij en kan hij zo misschien de frustratie eruit schoppen. 
Het was ook heel mooi weer en dus waren de omstandigheden perfect voor de terugkeer van Frans II. En inderdaad waren Max en zijn Pa aanwezig. Frans II liet ook meteen merken dat hij weer terug is want samen met zijn zoon, aangevuld met René en Douwe nam hij een 3-0 overwinning mee naar huis tegen Jan, Frans, Joop en Reinier. Lange tijd ging de strijd gelijk op en werden er geen goals gescoord. Uiteindelijk kon het team van Jan geen stand houden en verloor het met 3-0 door goals van René, Frans II en Max. Het was een lekkere partij met een verdiende uitslag voor het team van Frans II. Een terugkeer om niet te vergeten.  
 

Lekkage in de garage

 
Joop moet bouwen
Karel's zoon gaat trouwen
Frans II heeft lekkage in de garage
Max is genadeloos en weergaloos
 
Wat overkomt ons nu weer?.........................
 
Op de eerste plaats is dit een verkapte oproep aan een ieder om morgen weer van de partij te zijn omdat een aantal basisspelers zullen ontbreken.
 
Jeroen, de schoonzoon van Joop en op weg om een bekende televisiekok te worden, heeft verbouwingsplannen. Hij deed een beroep op zijn schoonvader Joop, die natuurlijk geen nee kan zeggen. Dus Joop zijn we twee weken kwijt.
Dan moeten we Karel sr gaan missen. Karel heeft zich in korte tijd weer een basisplaats veroverd, waar wij allen zeer blij mee zijn. Maar ja, dan krijgt zijn zoon trouwplannen en moet Karel zijn beste pak aantrekken in plaats van zijn voetbalkloffie.
En we blijven natuurlijk hopen op Frans II, die naar we vernomen hebben uit goedingelichte bronnen, opnieuw wil komen voetballen als het lekker weer is. Nou dat laatste is er volop, maar het bleek dat een lekkage in zijn garage hem er van weerhield te komen. Dus we hopen dat hij de lekkkage heeft gerepareerd en morgen weer van de partij zal zijn.
 
Dan Max. Jawel, Frans had het weer eens aangedurfd om de teams samen te stellen. Met een onschuldig gezicht verkondigde hij dat de teams evenwichtig waren samengesteld. In onze onschuld beaamden wij dit voorzichtig, ons niet realiserend dat Frans zonder ophef ook Max had opgenomen in zijn team. Zo bonden Jan, Douwe, René, Jasper en Reinier de strijd aan tegen Frans, Joop, Karel sr, Maaikel en jawel hoor Max. Op papier zou het moeten kunnen, in de praktijk werden we overtroffen door de genadeloosheid en weergaloosheid van Max. Het was best een lekkere partij, in zekere zin ook wel evenwichtig maar tegen de jeugdige snelheid en het makkelijke scoren van Max kunnen we het blijkbaar niet meer bolwerken. Gegeven daarbij de mateloze inzet van Maaikel en Karel sr, deed team Jan het onderspit delven. Max scoorde 4 maal, Joop en René ieder 1 maal, wat leidde tot de einduitslag van 5-1. Frans liep glimlachend van het veld en ging voldaan naar huis. 

En dan het verslag van zaterdag 9 mei opgetekend door Jan, waarvoor dank.

Door de magere opkomst een partijtje van 3 (Ramon, Rene en Jan) tegen 4(Joop, Douwe, Jasper en Simon). Het werd al snel 2-0 door goals van Ramon en Jan. Toen kwam alsnog oude Karel het veld op sprinten en moesten er nieuwe partijen worden gemaakt.  Jasper ging naar het team van Ramon en oude Karel bij het team van Joop. Het was een potje waarbij de Schagens ijverig scoorden (Ramon 4 en  Jasper 3). De resterende 2 werden eerlijk verdeeld door de Hendriksen ( Rene 1 en Jan 1). Alleen Douwe wist met een prachtige pegel een keer tegen te scoren. Het mooiste doelpunt van dit seizoen werd gemaakt door Ramon. Hij wist een uittrap van zijn vader zonder te laten stuiten ineen keer rechtdoor, in het doel van team Joop te lepelen. Einduitslag 2de wedstrijd 9-1.

PS. En waarom dan de titel van dit verslag: 'lekkage in de garage' , nou gewoon, omdat het zo lekker in de mond ligt, probeer maar eens.......

PS2: nieuwtje: het gras op het opgeknapte Larixplantsoen is al lekker aan het groeien.

 

Zaterdagmorgen

 

Wekker om 8 uur. Opstaan, aankleden, ontbijt en krant. Tegen negen uur de claxon van Joop. Naar Larix. Tussen Weidemolen en Larix even snel het nieuws. Mede voetballers begroeten, discussie over de opstelling en starten. Ja inderdaad, de standaard zaterdagmorgen van al zo'n dertig jaar. Behalve dan vandaag. Meivakantie, te weinig spelers, dan maar een weekje overslaan. Het is nog niet eerder gebeurd. Laten we hopen dat dit geen voorbode is. 
 
Om toch in het ritme te blijven, hield ik mij vast aan het begin van de standaard zaterdagmorgen. Bij de claxon van Joop ging het mis. Die kwam niet. Dan maar zelf even wandelen naar het Larixplantsoen. Ik was tenslotte toch nieuwsgierig hoe het er nu bij ligt. Prachtig weer, oudjes met hondjes en Larix ligt klaar om ingezaaid te worden. Althans, dat hoop ik maar. Het is nu nog een grijs egaal stuk grond met een paadje er om heen. Maar ze zijn bezig en we wachten rustig af. 
 
Het nieuws delen ging nu ook mis. Er is toch wel wat gebeurd dat het delen waard is. Dan maar zo. Volgens de Volkskrant is een nationale illusie gesneuveld. Karst T. uit Huissen is er in zijn ééntje in geslaagd om het glazen huis van onze Beatrix en de haren aan diggelen te gooien. Zo'n gevaarlijke gek, die ons zorgeloos bestaan een dreun geeft. Het lijkt wel of onze tijd de periode van gevaarlijke gekken geworden is. Noem ze maar op: Karst T., Mohammed B., Volkert van der Graaf. Binnen tien jaar worden we driemaal opgeschrikt door drie  gevaarlijke gekken. Verandert onze tijd, of is dit van alle tijden? Even reflecteren levert toch al snel wat gevaarlijke gekken op: Osama Bin Laden, Lee Harvey Oswald, Balthasar Gerards (de moordenaar van Willem van Oranje), James Earl Ray (de moordenaar van Martin Luther King), Mark Chapman (de moordenaar van John Lennon), de moordenaar van Frans Ferdinand, de troonopvolger van de Oostenrijkse koning waardoor de eerste wereldoorlog begon. Kortom we barsten van de gevaarlijke gekken.   
 
Maar gelukkig hebben we ook geniale gekken. Nou ja, het woord gekken is niet op zijn plaats. Geniale gekke mannetjes, of geniale mannen. Geniale vrouwen hebben we natuurlijk ook, maar ik heb nu toch één geniale gekke man op het oog: Louis van Gaal. Aan het begin van het seizoen werd hij bijna weggestuurd door zijn weldoener Dick Scheringa (net een paar schilderijtjes armer) maar hij  mocht blijven van zijn spelers. En zie daar het resultaat: van helemaal onder naar helemaal boven. AZ kampioen, een geweldige prestatie. Gelukkig hebben we dus ook onze genieën naast onze gevaarlijke gekken. De wereld is niet perfect, mensen hebben duistere zielenroerselen maar gelukkig ook grote talenten.
 
Jullie zullen wel weer denken. Zit de schrijver weer op zijn kletsstoel, ik wil gewoon de stand weten en de voetbalwederwaardigheden. Nou omdat U het bent.  De laatste weken staan duidelijk Karel sr. en Simon in het zonnetje. Karel sr. is weer ons trouw voetbalmaatje geworden. Het bleef toch kriebelen. Eén of twee keer per seizoen was te weinig. Daarom hakte Karel de knoop door, kocht een tweede auto en komt nu weer trouw iedere zaterdag. Geweldig!!
 
Simon is door zijn starters pijnen heen. Na tientallen jaren geen bal meer geraakt te hebben, kroop bij hem ook het bloed waar het niet gaan kan. Ja wel dus, weer naar het voetbalveld. Het begin kostte duidelijk moeite maar nu de soepelheid terug is, blijkt Simon een ware goaltjes getter te zijn. Geweldig!!
 
En dan tenslotte de stand van de afgelopen weken, die weer trouw in de statistieken is verwerkt.
 
                     14-mrt  21-mrt  28-mrt  4-apr         11-apr  18-apr  25-apr      totaal
uitslag                5-1        4-4        4-4   23232323      2-0        4-4        3-2       winnaarspunten
Max                       1                                                                                                   1
Jan                                        1           1                                            1                         3
Reinier                                 1           1                             3                                        5
Simon                                                                                                                         0                                                       
Karel                      3                          1                            3                         3           10
Karel sr                                                                            3             1                         4
Douwe                                 1                                          3                                        4
Frans                     3                          1                                           1          3             8
Joop                       3             1                                         3             1                         8
Ramon                                                                                                                       0
Jasper                                   1           1                                           1                         3
René                                     1           1                            3             1                         6 
 
aantal goals                                                                                                            totaal goals 
Max                                      3                                                                                    3
Jan                                        1           2                                                                       3
Reinier                                              2        6                                 3                        11
Simon                                                         6                                              2             8
Karel                      3            2                                          2                         3           10
Karel sr                                                       4                                                             4
Douwe                                 2                   10                                                           12
Frans                                                                                                                          0
Joop                        2           1                                                         1                         4
Ramon                   1                                                                                                  1
Jasper                                                          6                                 1                         7
René                                     1          2                                            3                         6
 

IJdele Larix

 
Larix, Larix o Larix
Jij mooi groen grasveld
Jaren was je onze vriend
Jaren gaf je ons plezier
Jaren zag je onze strijd
Jaren hoorde je onze kreten
 
Je zag ons groeien
Je zag jongens mannen worden
Je zag mannen wijs en grijs worden
Zelfs soms ook eigenwijs
Je was van ons
Je was één van ons
Je was ons maatje
Maar je liet ons in de waan
Je hield je plannen voor je
en confronteerde ons
we voelden ons beledigd
genegeerd en bedrogen
Opeens kreeg je kuren
Het moest blijkbaar anders,
beter, mooier en nieuw
Wil je lonken en pronken
Ben je niet meer tevreden
Tellen je maatjes niet meer mee 
Zand, modder en gaten
Je ligt helemaal overhoop
Je stuurt ons weg voor maanden
Oh waarvoor doe je dit ons aan
Eeuwige schoonheid bestaat niet
Dat wist je toch al lang
Wil je ons nog terug
Zie je ons nog staan
Misschien heb je ons wel boos gemaakt
Misschien zie je ons niet meer terug
Misschien ben je ons kwijt
Larix, Larix oh Larix
Treur niet, houd moed
Wij redden ons wel
We wachten af
We zien wel of je nieuwe gedaante ons bevalt
Zijn we toch nog echte vrienden
Of verdwijnen wij uit jouw gezicht
Larix, laten we niet vooruitlopen
Succes met je transformatie
en houd een plaatsje voor ons vrij.
 
Ja beste lezer, u heeft uw schrijver vele maanden moeten missen. De plicht riep, en mijn inspiratie was elders vereist. Maar ik ben er weer, met een kritische ode aan Larix. Voor de annalen hieronder een kort overzicht van uw prestaties, en een hartelijk welkom aan Simon die onze gelederen heeft versterkt. Juist in tijden van opkomstcrisis bracht Simon soelaas, waarvoor dank. 
 
Het overzicht van uw prestaties over de afgelopen twee maanden is hier gespreadsheet en uiteraard verwerkt in de stand. 
 
                  17-jan 24-jan  31-jan  7-feb  14-feb  21-feb  28-feb  7-mrt  totaal
uitslag          6-1     11-5      2-2       5-4      6-2         6-4       4-1      5-5     winnaarspunten
Max                3          3           1                     3                                     1          11
Jan                  3                        1         3         3             3                      1          14
Reinier           3          3            1         3         3             1                                  14
Simon            3          1            4
Karel              3          3            1                                                                          7
Douwe           1                                                                                                    1
Frans              3          3            3        1                                                             10
Joop                1          3            3        1                                                               8
Ramon            1         3                                                                                       4
Jasper              1         3            1                                                                         5
René                1         3                                                                                       4 
 
aantal goals                                                                                                       goals 
 
Max                  3         7            1       2          1            4                                    18
Jan                    1         1                                                                                        2
Reinier             2         3            2       2          2                                                  11
Simon                                                                                                                   0
Karel                1         3             1      3          3            2                                    13
Douwe             1        1                                                                                         2
Frans                1        1             1                                                                         3
Joop                  2        1             1      1          1             2                                     8
Ramon             2        5             3                                                                       10
Jasper               1                                                                                                  1
René                 1                                                                                                  1
 

Opkomst opkomst opkomst

 
De kop is alweer van het nieuwe jaar. 2009 heeft zich aangediend en het Larixplantsoen heeft zijn trouwe gasten van zaterdagmorgen in het nieuwe jaar opnieuw met vreugde begroet. Alles gaat gewoon door alsof er niets is veranderd. Maar toch zijn we een beetje ongerust. We leven in een tijd van crises. Financieel, economisch, recessie, we weten het allemaal. Ons journalistenvolkje is goed in het verslaan maar misschien ook wel in het opblazen van alle economische malaise. Maar hoor ik u al denken: schrijver, wat zit je nu te zaniken. Wel dat zit zo.........
 
Uw schrijver is blijkbaar aangestoken door het journalistenclubje met hun crisisverhalen. Weer een crisisje erbij doet het immers goed. En dat bekruipt uw schrijver nu, wanneer hij het relaas van de afgelopen vier weken uit zijn toetsenbord laat verschijnen. Op 13 december waren we nog met zeven. Uitgeweken naar de 'dooie dokter' trokken Ramon, Max en Joop ten strijde tegen Jan, Reinier, René en Maaikel. En jawel, tegen alle verwachting in en geplaagd door het bekende psychologische overwichtgevoel delfde het viertal het onderspit met 5 tegen 4. Max (3) en Ramon (2) knalden de overwinning erin, met enigszins troostende tegentreffers van René (3) en Reinier (1). Wat nou crisis, denkt u nu. Wel we zijn er nog niet.
 
Zaterdag 20 december waren we met zes. Mooi evenwichtig hoor ik u al zeggen. Daar kun je een lekker potje van maken. Klopt. Douwe, Jan en Reinier tegen Karel, Frans en Joop. Op papier in balans, op het groene gras uit balans. Opnieuw dravend bij de voormalige 'dooie dokter' gingen Karel en zijn mannen ten onder met 11 tegen 3. Het was met name Douwe die op schot was. Zes keer knalde hij de bal er in, en de elf werd aangevuld met vier goals van Jan en één van Reinier. Alleen Karel wist de schande nog enigszins te beperken met drie goals. De crisis komt naderbij.
 
Twee dagen na Kerst met vijf man. Nou gewoon dus 3 2 3 2 3 2. En dat is wat we deden. Maaikel kwam speciaal om zijn saldo op te krikken. Hij wil graag de lijst van topscorers aanvoeren en was daar helemaal voor opgeladen. En dat werkt. Hij werd de topscorer van de dag met 5 goals maar zal nog verder moeten werken aan zijn positie op de goaltjesgetterlijst. De resterende goals kwamen van Max (4), Reinier (3) Jan (2) en Douwe (2). Waar blijft nu de crisis, vraagt u zich af.
 
Wel, op deze eerste speeldag van het nieuwe jaar 2009 waren we weer met ons vijfen. Dus opnieuw het 2 3 2 3 2 3 systeem. Natuurlijk, maar toch: kijkt u eens naar de trend. Van zeven, naar zes, dan tweemaal naar vijf, waar gaat dat naar toe. Waar is het dieptepunt. Alles wat omlaag gaat, gaat ook weer omhoog zeggen onze beursgeleerden. Is dat met voetbal ook zo. Met voetbal waarschijnlijk wel, ik bedoel maar: Feijenoord kampioen, Feijenoord degradeert en Feijenoord wordt weer kampioen. Maar gelden deze wijsheden ook voor het Larixplantsoen. Is nu toch de Larixcrisis aangebroken of laten wij het ons aanpraten. Gaat de opkomst nog verder zakken of vinden we de weg omhoog. Tenslotte hebben we nog zoveel (extra) man(vrouw)schappen: Jasper, Nick, Debby, Ary, Karel (ten Hoeve), Frans II, Maaikel, Max naast onze trouwe schare Frans, Joop, Karel, Douwe, Ramon, Jan, René en Reinier. Kortom, wat nou crisis, niks geen crisis, we blijven gewoon lekker ballen in 2009, 2010, 2011 enzovoorts. Maar als iemand een extra speler kan warm maken voor Larix is dat wel mooi meegenomen.
 
Oh ja, was ik bijna nog de goaltjes vergeten. Max was op de bevroren grasmat weer op zijn best met 11 treffers, Reinier vond 6 maal de goal, René prikte er 5 in, Douwe krijgt er volgens ons 4 (Douwe, geef even een seintje als je het er niet mee eens bent), en Jan liet 2 maal zijn oranje touwen bollen.
 
Mannen, de crisis wuiven we snel weg en 2009 wordt een mooi opkomstjaar. Tot zaterdag.        
 

De voetbal van Sint Nicolaas

 
Het duurde deze keer even
Maar u gaat het weer beleven
Vier weken verwoede strijd
met velen dieper in het krijt
Het wordt weer genieten
van al die voetballende Pieten
Zelfs ontstond een nieuw systeem
Met historische kans op fame
Wil je alles weten
en niets vergeten
over moraal en voetbaaltaal
lees dan hieronder het hele verhaal
 
Op 15 november beginnen we heel mans
met Jan, Douwe, Joop, Reinier en Frans
En voor een ieder die het wil horen
Wordt een nieuw systeem geboren
In plaats van 'drie twee drie twee'
Ging nu telkens Frans met het goaltje mee
De arme jongen was direct geveld
Door een zweepslag was hij uitgeteld
 
De zaterdag daarop was het weer de jeugd
Die overmoedig dacht te winnen van de oude deugd
Karel, Douwe en René bonden de strijd 'an'
Tegen Frans, Joop, Reinier en Jan
De ervaring zegevierde met zes keer raak
Tegen de jeugd maar twee, dus niet zo vaak
 
Zaterdag 29 november was een pracht
Want we waren weer eens met ons acht
Onze dokter had dit weekend vrij
en maakte ons daarmee heel blij
Driemaal knalde hij raak
En nu was dat best vaak
Want  zo wonnen Ramon, Frans, Douwe en Reinier
tegen Joop, Karel, Jan en René met één tegen vier
Daarna moesten Frans en Ramon eerder weg
Maar geen van beide drietallen had daardoor pech
Het bleef gewoon nul tegen nul
met lekker ballen zonder flauwekul
 
Op zaterdag 6 december hadden sommigen een stoeltje gezet
Want de opkomst was matig en het veld dunnetjes bezet
Frans, Jan, Joop, Reinier en René
speelden systeem 'drie twee drie twee'
Frans had er drie, René was de baas met vier
Jan noteerde twee en één was er van Reinier
Hoewel we hielpen en werkten was er geen hoop
Voor onze seniore held, helaas nul goals voor Joop.
 
Sint Nicolaas
Madrid, Spanje   
 

Jong versus Oud  

 
We hebben een zeer enerverende week achter de rug. Het begon op zaterdag 1 november, de dinsdag droeg een steentje bij en tenslotte was afgelopen zaterdag de voorlopige finale. Het was de week van jong tegen oud, de ene zaterdag erop, de andere zaterdag eronder, de dinsdag idem dito met de historische overwinning van Obama op McCain. De jeugdige kandidaat heeft terecht gewonnen en de hele wereld slaakt een zucht van verlichting dat Bush straks stilletjes en razend onpopulair door de achterdeur verwijnt. De oude vechtersbaas McCain heeft het onderspit gedolven. Sarah Palin kon hem toch niet helpen, of kwam het misschien wel juist door de onervaren Sarah dat zij niet naar Washington gaat en gewoon in Alaska blijft. We zullen het niet weten, maar de rode draad is toch ervarenheid versus onervarenheid, jong versus oud, elan versus slimheid. Op het voetbalveld of in de politiek, het maakt niet uit: de levenswijsheden komen overal terug.
 
Eerst de les van zaterdag 1 november. Drie jongemannen: Ramon, René en Karel tegen meer dan 240 jaar ervaring met Joop, Frans, Jan en Reinier. De objectieve toeschouwer - niet beter wetend - kiest natuurlijk direct voor zo'n indrukwekkende ervaring. Maar de slimme beschouwer ziet bij nader inzien dat het jonge drietal (minder dan 100 jaar ervaring) toch zeker niet kansloos is. Spannend. Wat zal het worden? Het werd al vrij snel duidelijk. Terwijl de 240 jaar ervaring nog druk overlegde over de te volgen strategie had het jonge trio er al een goal in geknald. Wakker geschud uit de strategiesessie wist het viertal de stand gelijk te trekken. Lange tijd hielden zij de score in evenwicht door ervaren en geraffineerd spel, afgewisseld met soms niet geheel en al door de beugel kunnende acties. Maar dan laat de jeugd zien wat jeugd betekent: elan, snelheid en gedrevenheid om de oudjes te kloppen. Boem, pats 5-1 voor de jeugd. En dan laten de ervaren mannen zien waar ervaring voor staat: strijd, geraffineerdheid en inzet om de jonkies nog een poepie te laten ruiken. Misschien dacht de jeugd dat de overwinningsbuit binnen was, maar zij kregen het nog benauwd. Gestaag werd de achterstand verkleind tot 5-4 en in de laatste minuten parelden de zweetdruppeltjes op de jeugdige koppies. Maar senioriteit kent ook empathie. Daarom gunde de ervaring de overwinning aan de jeugd - voor deze keer dan. Want het leven bestaat continu uit wijze lessen, dus een revanche lag al op de loer. Het doelpuntenfestijn kwam van Ramon (3), Karel (2), Reinier (2) en Jan (2).
 
Je vraagt je natuurlijk af of Obama ook zal leren van de lessen en ervaringen op het Larixplantsoen. Tenslotte zullen die amerikanen wel zorgen dat ze van alles en nog wat op de hoogte blijven, en ook hun luistervinken op het Larixplansoen hebben. Wel, des te beter voor hun. Misschien trouwens dat McCain teveel bezig was met Sarah, zodat de wijze lessen aan hem zijn voorbijgegaan. Maar ja, you can't win them all. In ieder geval werd de hele wereld woensdag blij wakker toen bekend was dat Obama gezegevierd had. Nieuwe hoop voor Amerika en de wereld. De belangrijkste man ter wereld - nou ja, is dat wel zo? - gedeeltelijk van Afrikaanse afkomst, heeft een verfrissende en gezonde kijk op Amerika en de wereld. Het zwart-wit denken en doen van Bush zal tot het verleden behoren - hopen we allen. Maar de kommentatoren staan al klaar om te vertellen dat Obama het niet makkelijk zal krijgen: de financiële crisis, twee oorlogen in Iraq en Afghanistan en terroristische dreigingen. Kortom, Obama, blijf kijken naar de ervaringslessen op het Larixplantsoen en je zult de boeken ingaan als een wijs zo niet de wijste president van Amerika. 
 
Wat gebeurde er dan toch op zaterdag 8 november? Obama was gekozen, Sarah in Alaska en McCain genietend van zijn oude dag. Ja, ja, dat mag dan zo wel zijn maar de oudjes willen toch revanche. We waren met 7 man. Slimme Frans zei zachtjes: jong tegen oud? Wat hij bedoelde was dat Karel, René en Douwe het als jongelingen zouden opnemen tegen dezelfde 240plus ervaring van de week ervoor: Joop, Frans, Jan en Reinier. Gelukkig geen discussie, Douwe voelde zich gevleid dat hij weer eens een jonge god mocht zijn en dus ging de partij conform de wens van Frans van start. De revanche kon beginnen. Team Karel komt voor, hun spirt stijgt. Maar dan snel 1-1. Oei. Team Karel komt weer voor. Opnieuw komt de gelijkmaker. De spirit blijft intact bij de jongelui, maar dan schiet Reinier een mooi lange afstandschot net in de goal voordat Douwe erbij kan. Je ziet het dan gebeuren. Er breekt iets bij de jeugd, de oudjes denken: hebbes. En ja, dan is het spel gespeeld. De score wordt verder uitgebouwd en om elf uur staat er 10-4 op het scorebord met goals van Reinier (6), Karel (2), Joop (2), Frans, Jan, René en Douwe  ieder 1. De slimme vossen hebben zich gerevancheerd op de jonkies, eigenlijk door één van hun tijdelijk als jonge god uit te lenen. Wie niet sterk is moet slim zijn, zegt het spreekwoord, maar Frans houdt het gewoon op: wie wil winnen moet slim zijn. 
 
Zo ook Obama. Hij heeft door een slimme campagne gezorgd dat hij won. Ik moet daar toch nog een paar regels aan wijden en wel met een beetje plagiaat door Kader Abdolah te citeren uit zijn wekelijks stukje in de Volkskrant. Maandag 11 november 2008 luidde de kop van zijn kolom: Historisch moment. Hij is zo blij dat Bush het veld gaat ruimen - en ik onderschrijf dat - dat ik hem graag quote: "Bush kan geen leugens meer als waarheid aan ons verkopen", "Bush heeft Iran voor zijn eigen belangen opzettelijk en onrechtvaardig de as van het kwaad genoemd", "Hij heeft het Iraanse volk beschadigd en alle moslims van de wereld gekwetst", "Bush heeft er enorm aan bijgedragen om de angst voor de Islam wereldgroot te maken", "Hij kende de Islam niet, heeft nooit het heilige boek aangeraakt, hij heeft een fobie en hij blijft bang".  Kader Abdolah komt uit Iran en is een verstandig man. Hij koestert een groot verlangen dat Obama een positieve impuls gaat geven aan de hoop onder de mensen en dat hij de angst zal bezweren. Wel, we zullen zien. Obama zal het niet makkelijk krijgen, maar wij wensen hem alle succes. Het is ook een sportieve jongen, hoewel hij meer van basketbal houdt dan van voetbal. De hamvraag blijft natuurlijk wel of hij deze zaterdag bij ons gekozen zou hebben voor de slimme oudjes of voor de enthousiaste jongelingen. We blijven hem hooggespannen volgen.       
 

Emotie

 
Het was weer eens raak op zaterdagmorgen 25 oktober. De achterlijnregel hield de gemoederen danig bezig. Om de gemoederen niet nodeloos opnieuw op te schudden zullen we ons beperken tot alleen de feiten. De opkomst was helaas aan de krappe kant. Douwe, Karel en Joop speelden tegen Frans, Ramon en Reinier. De strijd ging aanvankelijk lekker gelijk op totdat de emotie rond de achterlijn de kop opstak. Team Frans kon hiervan profiteren en liep uit tot 5-1. Daarna ging het weer op en neer maar het uiteindelijke doelverschil hield stand. Zo werd de eindstand 9-5 met goals van Douwe (4), Reinier (4), Frans (3), Ramon (2) en Karel (1). De hamvraag blijft natuurlijk: wat doen we met de achterlijnregel. Alle kommentaar is welkom.
 

Drie keer leesplezier

 

Floor, muisjes en druiven

 
Ramon, van harte. Twee zonen en nu dochter Floor erbij. Ook onze felicitaties aan je vrouw. Jij dacht ook aan ons en na afloop konden we heerlijk smullen van beschuit met roze muisjes. Het geluk kon niet op want ook Jan had weer iets lekkers meegenomen: zijn overheerlijke druiven van Chateau Pantalon sur Digue Long.
 
Jammer genoeg was de opkomst opnieuw aan de krappe kant, maar we konden nu wel een echt partijtje spelen. Op papier een evenwichtige opstelling: Jan, Joop en Ramon tegen René, Karel en Reinier. Theorie en praktijk verdragen elkaar niet altijd met voetbal en zo werd het vrij snel 5-1 voor het team van Karel. Maar voorspelbaar: op zo'n moment slaat de psychologie toe. Nog veertig minuutjes zeiden de mannen van Karel, nog een goaltje erbij en de mannen van Jan smeken om het einde. Dus niet. 5-2, 5-3, 5-4. Paniek bij team Karel. Gelukkig bracht een snelle tegengoal de stand weer even op safe: 6-4. Vijf voor elf: 6-5. Opnieuw breekt het angstzweet uit bij de mannen van Karel, maar met vereende krachten weten zij deze stand toch te handhaven tot het verlossende tijdsein van elf uur. Kantje boord, maar wel een lekkere pot met een netaan verdiende overwinning. De goals kwamen van Ramon (3), Karel (3), René (2) en Jan, Joop en Reinier ieder één.      
 

Verslag van zaterdag 11 oktober

 
Helaas weer een slechte opkomst. Vijf man, dus opnieuw ons beproefde 2-3-2-3 systeem. Goed voor de pot, maar meer man is leuker. Daarom mannen, laat geen verstek gaan en kom. Jullie weten het toch, met zaterdagmorgen een partijtje voetbal kan je weekend niet meer stuk. Deze zaterdag waren het Jan (5), Frans (5), Joop (5), René (4) en Reinier (6) die de goal 25 keer wisten te vinden. Langzamerhand krijgen we zo een goedgevulde pot, die we kunnen gaan verteren met een lekker potje bier. Wel moet iedereen dan wel even zijn voetbalschuld voldoen. 
 

Verslag van zaterdag 4 oktober van Jan 

 
Ik zou je even de goaltjes doorgeven van deze zaterdag. Slecht weer en een slechte opkomst , maar 4 man. We moesten uitwijken naar ons 2de veld (dooie dokter). Daar stond Karel ons op te wachten en konden we het 2 -3 systeem toepassen. Er werd lekker gebald. Met name Douwe liet ons enkele keren letterlijk zijn hakken zien via enkele supersprints. Ook kijkt hij tegenwoordig naar AZ en imiteert Dembele. Dat gaat hem aardig goed af. In een weergaloze dribbel stuurde hij me enkele keren van het kastje naar de muur om tenslotte de bal door mijn benen heen naar Karel te plaatsen. Die de bal in de bovenhoek knalde (deze laatste was vrijgelaten door Joop die met open mond stond te kijken naar de verrichtingen van zijn zwager). Later gaf Joop natuurlijk mij de schuld van het doelpunt. Het was wel weer een goede dag voor de pot. Karel 10, Douwe 6, Rene 5, Joop 3 en Jan 2 doelpunten.
 
 

Topscorer Maaikel

 
Zaterdag tegen negenen. Ik ben alleen op het Larixplantsoen. De blauwe bolide van Jan komt eraan. Gelukkig met Jan en René. Met ons drieën wachten. Joop en Frans zijn er niet, Jasper hielspoor, Ramon dienst, Douwe onzeker, Karel afbericht. Nick misschien na zijn (te) snelle start, opnieuw Selwyn, toch Ary, Max, Frans II? We worden wat somberder, kijken naar elkaar en op ons horloge, en dan wordt ons gebed om de vierde man vervuld. Daar komt de bolide van Maaikel om de bocht met onze reddende engel. Geweldig, we kunnen de doeltjes plaatsen en de bal weer laten rollen. Oeps, het scheelde toch een haartje en we waren met schone kleren weer teruggekeerd naar moeder de vrouw. Mannen, laat ons aanstaande zaterdag niet zo in spanning zitten. In ieder geval werd het deze zaterdag de dag van Maaikel.
 
Vier man. Jong tegen oud. Ja, laat die oudjes maar schuiven tegen Maaikel en René. Jan en Reinier bouwen lekker vlot een voorsprong op. Daar moest toch wat variatie op gevonden worden. De oplossing lag voor de hand: driemaal wisselende teams. De eerste match was voor Jan en Reinier met 7-2. De twee tegengoals kwamen van René.  
 
De variatie oplossing deed Maaikel ontketenen. In de tweede match speelden Maaikel en Jan tegen René en Reinier. Ging het nog even gelijk op, weldra dreunden de goals van Maaikel in de goal. Verwoestend haalde hij uit en scoorde viermaal. De eindstand werd 5-3 met nog een goal van Jan en Reinier en weer twee van René. Maaikel rook succes en begon gretig aan de derde match.
 
René en Jan begonnen nog vol goede moed, maar deze werd direct drastisch de bodem ingeslagen door een dreun van Maaikel. En het bleef niet bij deze ene knal, er volgden er nog vijf. De familie Hendriks wist de familie eer nog te redden door weer twee goals van René en Reinier prikte er ook nog eentje binnen. Zo werd deze derde match met een stand van 7-2 afgesloten.
 
Tien zoevende knallen van Maaikel stonden op het scorebord. Met opgeheven hoofd en vooruitstekende borst zeeg hij neer een deed zich te goed aan de heerlijke druiven van Jan.
 
Onze felicitaties zijn voor Maaikel, die met tien dreunen vanuit het niets meteen naar plaats twee van de topscorerslijst doorstootte. 
    
 

Wijsheid

 
Obama ligt voor. De Volkskrant publiceert nu wekelijks de American poll: deze keer volgens de stock market poll Obama 51% versus McCain 47%, volgens de popular poll Obama 47% versus McCain 45%. Daarbovenop nog eens de kredietcrisis die de Amerikaanse overheid probeert op te lossen over de rug van de Amerikaanse belastingbetaler. Misschien wel verstandig, want anders gaan we met ons allen in de financiële dip. Of is dit alleen voer voor de zwartkijkers. Wat is wijsheid? In ieder geval profiteert Obama. Wijsheid voor ons was een hele mooie opstelling deze zaterdag zonder al te veel gemanipuleer van Frans. Het leverde ook een lekker partijtje op. Wil je meer weten? Je weet het al....................
 
Mooi weer. Mooi gras. Acht spelers, waaronder onze bruidegom in spe Selwyn. Hij werd zaterdagmorgen 20 september wakker in zijn mooie flat in Amsterdam, zei bij zichzelf: ik heb zin om een lekker partijtje te voetballen, stapte in zijn auto en stopte om kwart voor negen bij het Larixplantsoen in Heerhugowaard. Mannen, dat is de echte spirit. Dit werkt absoluut aanstekelijk. We vertrouwen er daarom op dat aanstaande zaterdag alle ex-Larix mannen en vrouwen uit Amsterdam, Utrecht, Den Haag, Alkmaar, Hoorn en Heemstede acte-de-présence zullen geven op het Larixplantsoen. We kijken er naar uit.
 
De door Frans gesanctioneerde opstelling luidde: Jan, Karel, Selwyn en Joop tegen Frans, Ramon, Douwe en Reinier. Als je de toto zou invullen zou je absoluut op 1-1 inzetten. Nou dat leek ook te kloppen. Lange tijd was het 0-0. Toen een schot op goal van Selwyn dat Frans ludiek van richting veranderde en daardoor langs de verbouwereerde Ramon de goal trof. 1-0. Tegengas van team Frans leidde al snel tot een tegengoal van Ramon: 1-1. Weer lange tijd gelijk op. De toto uitslag was bijna goed. Maar het voetbalspel blijft zo mooi door zijn onvoorspelbaarheid. Een bal in de ruimte. Jan tegen Douwe. Douwe raakt de bal in zijn val. Jan en Douwe liggen op de grond. Jan kijkt, Douwe kijkt, wij kijken ....................en de bal rolt tergend langzaam in de goal: 2-1 voor team Frans. De ban lijkt gebroken bij team Jan. Ramon trekt voor en Karel legt de bal zeer symphatiek in eigen goal. Tenslotte nog een knappe aanval met een perfecte voorzet van Douwe die Reinier feilloos afmaakt. 4-1, waar iedere bookie ingezet zou hebben op 1-1. Ja ja, wat is wijsheid.
 
Wijsheid is dat we het aanstaande zaterdag weer opnieuw proberen.
 

Hielspoor

 
Effe googelen. Het ontstaan van hielspoor is moeilijk te duiden. Twintig jaar geleden was deze aandoening nauwelijks bekend. Aangenomen wordt dat steeds comfortabeler schoeisel, gecombineerd met de gestegen populariteit van sporten heeft geleid tot een toename van overbelastingsletsels zoals hielspoor. Het uit zich in een onsteking van de pees onder de voet. Kleine scheurtjes ontstaan bij de peesaanhechting onder de hiel, die het lichaam tracht te herstellen door kalkafzetting waardoor op röntgenfoto's een kalkspoor (of hielspoor) zichtbaar wordt. Rust is een goede remedie maar in de praktijk moeilijk uitvoerbaar. Via verschillende kanalen worden vele, vaak kostbare, aanpassingen aangeboden. Deze leiden zelden of nooit tot het gewenste resultaat. Daarentegen worden significante verbeteringen geconstateerd bij het dragen van Medicovi ‘Twin-Heels’ sensorische watergevulde massagezolen. Jullie zullen je ongetwijfeld afvragen wat deze reclametekst in godesnaam met ons wekelijks partijtje voetbal te maken heeft.
 
Nou simpel, Jasper heeft last van hielspoor en moet helaas  verstek laten gaan, hopelijk niet voor al te lange tijd. Jasper, we wensen je een snel herstel en een snelle terugkeer, misschien wel op een Medicovi zooltje.  
 
En nu dan de strijd van zaterdag 13 september. Frans, Joop, René en Ramon tegen Karel, Jan en Reinier. Weer beïnvloeding van Frans? Hij ontkent het tegenwoordig in alle toonaarden. Op papier een grote uitdaging voor team Karel. Vol goede moed werden de eerste paasjes gegeven op het kletsnatte Larixveld. We dachten dat het wel kon ondanks alle ongebruikelijke septemberregens van de laatste tijd. Maar al snel was ieder het er over eens: spullen pakken en naar de dooie dokter. Het veld was daar prachtig droog en het huis van de dooie dokter was inmiddels omgetoverd in twee nieuwe vrijstaande villa's. Jammer van het mooie doktershuis maar het gaat ons om de kwaliteit van de grasmat, in deze overigens idyllische omgeving.
Team Karel speelt lekker, het gaat redelijk gelijk op, team Karel moet oppassen voor snelle uitvallen van Ramon en René, team Karel past de strategie aan en dan jawel hoor. Boem, boem, boem, in pak hem beet een half uur drie goals van Karel. Team Frans kijkt lange tijd tegen een 3-0 achterstand aan maar blijft verbeten om niet met schaamrood op de wangen tegen de ega's thuis te moeten bekennen dat ze verloren hadden van het driemanschap. Deze gedachte gaf hen voldoende adrenaline om te blijven knokken en door een goal van Ramon en twee van René, zelfs kort voor elven, konden de mannen van Frans toch met enigszins opgeheven hoofd huiswaarts keren. Het was een lekker partijtje voetbal, was de algemene conclusie na afloop.  
 
 

Ouderwetse discussies

 
Heeft Jan zo zijn best gedaan om mooie goals te maken met handgeknoopte netten om voor eens en altijd de discussies te smoren of de bal nu wel of niet zit, en kijk eens wat er deze zaterdag 6 september gebeurt. Een en al discussie van het begin tot het eind, en pas in de evaluatiefase na afloop wordt de definitieve score - gelukkig toch nog in harmonie - definitief vastgesteld. Hoe kan dat nu weer? Het lijkt zo simpel. De bal gaat in het net of niet. Maar nee hoor, deze zaterdag was de realiteit weerbarstiger en het interpretatievermogen van een aantal van ons weer van hoog cq bedenkelijk niveau. Nou, genoeg gekletst terwijl de trouwe lezer nog niets wijzer is geworden.
 
Goed. Graag klaarheid dus. Frans, René en Reinier binden de strijd aan met Max, Joop en Jan. Het gaat lekker gelijk op. Er wordt gescoord door René en Max. 1-1 en nog geen discussie, zoals het hoort. Dan een schot van Max op de goal: paal, paal, been Reinier en er weer uit: de enig juiste lezing volgens team Frans. Nee: paal, net, been Reinier en er weer uit volgens team Max. Verontwaardiging bij team Frans: de bal komt echt niet terug van het net. We vragen het aan Jan, die toch altijd een zeer betrouwbaar oordeel laat zien. Zonder scrupules zegt ook Jan: gewoon een goal. Nou, dat ging er toch echt niet in bij team Frans, en de stand bleef volgens hun gewoon 1-1, volgens team Max dus 2-1. De gemoederen bedaren weer wat en de strijd wordt voortgezet. Een schermutseling voor de goal van Jan, de bal verdwijnt over de achterlijn, dus 2-1 voor team Frans. Nee, zegt Jan, de bal is de achterlijn niet gepasseerd, dus gewoon 2-1 voor ons. Weer heftige discussie en nu staat team Frans met 2-1 voor volgens team Frans en team Max staat ook met 2-1 voor volgens team Max. Boem, Max scoort. Nu is het 2-2 volgens team Frans. Nee 3-1 zeggen de mannen van Jan (Jan voorop). Dan is het tegen elfen. Frans breekt door, haalt de bal leep terug vanaf de achterlijn en legt hem op maat voor de aanstormende Reinier die de bal keihard en prachtig in de linkerbovenhoek ramt. De klok luidt direct elf uur en team Frans wint met 3-2; nee zegt team Max, of het is 2-2 of het is 3-3. Team Frans claimt nog enige tijd de overwinning maar berust in de nabeschouwing toch in een gelijkspel. De harmonie is hervonden en als eindstand wordt 3-3 overeengekomen, wat tenslotte het beste is voor de pot.
 
Zo ging ieder, moegestreden en uitgediscussieerd, toch tevreden huiswaarts.  
 
Deze keer geen verdere beschouwing over het circus 'Stars and Stripes'. De artiesten hebben zich dit weekend redelijk rustig gehouden en er zijn geen spectaculaire acts uitgevoerd.
 
Wel heeft Pakistan een circusartiest met een duister verleden als president aangesteld. Asif Zardari, bekend als mister 10% (als man van Benazir Bhutto stopte hij 10% van overheidsdeals in eigen zak) en beschuldigd van moord, nota bene op de broer van Benazir, is de 'baas' geworden in Pakistan. Een zwarte bladzijde in de historie van Pakistan, die hopelijk niet al te lang zal duren en geen desastrueuze gevolgen zal hebben. We wachten af.  
 
Wij houden het gewoon lekker bij ons partijtje voetbal en gaan er aanstaande zaterdag weer volop tegenaan.     
 

Weer lekker bier na afloop

 
Het was zaterdag 30 augustus opnieuw feest. De uitgestelde viering van Reinier's verjaardag leverde bier, cola, kaas, worst, chips en stroopwafeltjes op. Het weer werkte optimaal mee en zo konden we nog even lekker nagenieten.
 
De opkomst was prima. Deze keer negen man: Karel, Joop, René, Jasper en Maaikel namen het op tegen Frans, Jan, Ramon en Reinier. Jawel, Maaikel was weer van de partij en van harte welkom. Donny moesten we missen ondanks zijn belofte van de vorige avond dat hij er zeker bij zou zijn. Was het drank, gezinsverantwoordelijkheden, luiheid of vergetelheid? Wie weet?
 
Team Frans keek vrij snel tegen een 1-0 achterstand aan door een frommelgoaltje van Karel. Dit stimuleerde de motivatie sterk en halverwege de strijd had team Frans een voorsprong genomen door mooie goals van Ramon en Reinier. Ramon verhoogde de score nogmaals en tenslotte wist Karel er weer een goaltje in te frommelen. De eindstand werd zo 3-2 en eindelijk konden de lekker koude Grolsch flessen worden geopend. Er was geen discussie nodig over de slotstand en wij gingen snel over tot de gebruikelijke mannenpraat.
 
Dan nog Obama. Het circus brandt nu echt los. Obama/Biden tegen McCain/Palin. Het lijkt er op dat de wereld stemt op Obama, maar dat de Amerikanen toch McCain kiezen. Had eerst Obama een voorsprong in de peilingen, op een gegeven moment stond McCain voor. Maar toen kwamen Gustav en Palin. Ik heb de laatste peilingen nog niet gehoord maar ik denk dat de Amerikanen toch weer teruggaan naar Obama. Hij reageerde wel presidentieel door het gekrakeel over Palin's zwangere dochter van zeventien meteen de kop in te drukken met de statement: that is off limits. Zo hoort het inderdaad. Heeft hem weer punten opgeleverd. Nu maar kijken wie het volgende slippertje maakt. Het circus 'Stars and Stripes' draait op volle toeren en wij zitten allemaal op de voorste tribunes. Ik houd het voorlopig toch op Obama. We blijven de artiesten met spanning volgen,
 
 

Uit het leven gegrepen

 
Het was deze zaterdag 23 augustus een gedenkwaardige morgen. Pril geluk, emotionele herinneringen en bijna gratis koffie. Eerst ons pril geluk. Na een dik uur spelen, streek een jong stelletje neer op de bank waar Jan altijd zijn schoenen onderbindt en zijn strekoefeningen maakt. Hij net 15, zij nog 14, schat ik zo. Kan ook best nog jonger zijn. Ontegenzeggelijk de eerste verkenningen op het liefdespad. Samen lekker dicht tegen elkaar zitten, daarna hij liggend met zijn hoofd in haar schoot. Zij streelt, hij geniet innig maar nog onwennig. De vlinders vlogen uit hun buiken en het tafereel bracht voor velen onze jeugdherinneringen terug. Vooral Karel zag zich weer puberen en 20 jaar jonger zijn. Toen wij klaar waren, waren zij ook klaar. Wij zwaaiden ze uit en wensten ze toe nog een lange tijd van hun prille vlindergeluk te genieten. Giechelend fietsten ze verlegen weg. Gewoon prachtig..................  
 
Terwijl wij nog nagenoten van dit prille geluk en daarna druk bezig raakten met de evaluatie van ons spel, stopte een oudere charmante dame met een hondje bij ons. "Oh wat kan ik toch van jullie genieten; mijn man was keeper bij Vitesse en daarna speelde hij nog jaren iedere zaterdagmorgen met vrienden, net als jullie. Na afloop kwamen de mannen altijd gezellig een kop koffie bij mij drinken. Helaas is mijn man al lang geleden gestorven, maar jullie brengen al die mooie herinneringen terug" 
"Nou mevrouw, we komen graag bij u langs hoor voor een bakkie."
"Ach jongens, dat zou best mogen, maar ik woon hier niet en ben te gast. Anders had ik jullie graag uitgenodigd".
Zo gaven wij deze dame ook mooie herinneringen, maar ging de koffie helaas aan onze neus voorbij.
 
Nu we toch zo in de ban zijn van de eenvoudige en mooie dingen van het leven, wil ik de film "Il y a long temps que je t'aime" bij jullie aanbevelen. Samen met mijn vrouw zagen we deze film zondag in Amsterdam. Een prachtige Franse film over twee zussen die elkaar na jaren terugzien. Heel mooi, echt de moeite waard. Meer verklap ik niet. Daarna gezellig met je vrouw uit eten in Mokum, en het hele weekend was uit het leven gegrepen.
 
Ik realiseer me dat ik het geduld van diegenen die gewoon de uitslag en het scoreverloop willen weten, danig op de proef heb gesteld. Maar soms gaan de mooie dingen van het leven voor. Tien man opkomst. Geweldig. Met niet al te veel gemopper werden de twee teams samengesteld. Ik herkende de hand van Frans, maar hij ontkende categorisch: Frans, Joop, Karel, René en Max tegen Jan, Jasper, Ramon, Douwe en Reinier.
Team Jan was wat huiverig tegenover de techniek van team Frans, speelde stategisch vanuit de verdediging en wist nota bene op voorsprong te komen. Na een tegengoal nam team Jan opnieuw een voorsprong door goals van Douwe. Douwe was weliswaar goed op schot, trok zich door een blessure terug op goal, maar was daar ook genereus voor de tegenstander. Hij zag Karel over het hoofd, die daar dankbaar gebruik van maakte en de gelijkmaker voor zijn rekening nam. Toen kreeg Douwe het op zijn heupen, gestimuleerd door zijn teamgenoten. Samen met Ramon showden zij prachtige combinaties en lieten iedere illusie van team Frans op de overwinning in duigen achter. De voorsprong werd gestaag uitgebouwd tot de eindstand van 6-3. Vier goals van Douwe, twee van Ramon en drie van Karel.
 
De beloofde verjaardagsborrel na afloop moest ik door verplichtingen elders naar zaterdag 30 augustus verplaatsen. Komt dus allen weer overmorgen. Ik zorg voor een koud biertje.
 
Obama schiet er telkens bij in. Waardse grepen uit het leven krijgen nu eenmaal de voorkeur over het gekletter uit Denver. Maar we vergeten hem niet. Ook hij komt nog aan de beurt.
 

Anniversaires

 

En francais

Cet samedi, l'aout 16, c'était le jour des anniversaires. Frans avait 60 ans et Reinier suit très proche de 59 ans. Frans a donné une partie avec beaucoup de bières, du fromage, des oeufs et des saucisses. Le prochain samedi, l'aout 23, ce sera Reinier qui donnera une partie d'anniversaire. Tu demandes, pourqoui en Francais? C'est facile. Nous avaient l'honneur de faire le futbol avec Arno, un grand joueur de Paris, et parce que nous sommes orientés trés internationales comme Hollandaises, nous commencons le recit en Francais. Notre ami de Paris s'appelle Arno, qui est le chef d'un restaurant dans le quartier numero 1 à Paris. Il n'est pas seulement un très bon chef, mais aussi un très bon joueur de futbol. Arno est marrié avec le cousin de Joop. Mais tu sais, ce n'est pas facile à comprendre (et écrire) le recit en Francais, et c'est pour ca que nous continuons en Hollandais.   
 

In 't Hollands 

En dus verder in onze eigen taal. Niet alleen was onze Franse vriend Arno van de partij, maar Joop had zo goed zijn best gedaan om zo veel mogelijk familie op te trommelen, dat ook Donny van de partij was. Zeven man in totaal, en na de gebruikelijke discussie werd de consensus gevonden: jong tegen oud, dat wil zeggen Arno, Donny en Karel tegen Joop, Jasper, Frans en Reinier. De oudjes komen voor met 1-0, en dan....................een prachtige voorzet van Arno, die Donny in de touwen kopt. Donny blij, trots als een pauw en luidruchtig genietend van zijn - zonder meer - prachtige goal. Maar de oudjes zijn leep: een snelle tegenaanval, goed voetbal en een goal van Reinier: 2-2. En dan komt Frans; het is al tegen tienen. Eerst had hij even gecheckt - naar hij zei - hoeveel spelers er waren en was toen weer naar huis gegaan om de eieren te koken. Hoet het ook zij, wij waren zeer verheugd met de jarige job met drank en etenswaar.
 
Natuurlijk werden de partijen opnieuw ingedeeld. Jasper ging naar de jeugd en Frans versterkte de oudjes. Uiteindelijk moesten de oudjes toch het onderspit delven door 2 goals van Karel en 1 van Donny, met twee tegengoals van Douwe en van Reinier. 3-2 was een faire uitslag. Deze keer was hierover geen enkele discussie omdat Frans direct het bier, de eieren, de worst en de kaas te voorschijn haalde. Bovendien waren wij zeer blij met de aanwezigheid van onze dames Corrie en haar nicht (de vrouw van Arno). Zij hebben ook vele actiefoto's geschoten van de Larixboys, die wij zo snel mogelijk op de site zullen publiceren. Al met al een fijne speelzaterdag met internationale allure, een verjaardagsfeestje en graag geziene dames als publiek.
 

Politiek

Tenslotte wil ik toch ook nog Musharaf met complimenten uitwuiven. Helaas moest hij het veld ruimen maar de situatie in Pakistan wordt er niet beter op. De oude corrupte jongens zijn terug en het zal wel weer een zootje worden. We zullen zien.
Ook de race tussen McCain en Obama gaan we binnenkort gadeslaan. Beide heren waren elkaar pas in dezelfde kerk tegengekomen: Ze omhelsden elkaar, Obama verontschuldigde zich voor zijn drugsgebruik in zijn jeugd en McCain had spijt dat hij zijn eerste vrouw aan de kant had gezet. Wat zijn de mannen toch schijnheilig in een poging om stemmen te winnen. Maar ja, het Amerikaanse publiek wil dit toch blijkbaar horen. Het zal hun beiden geen windeieren leggen en het zal een spannende race worden. Als de wereld zou mogen kiezen wordt het zeker Obama, maar de Amerikanen konden toch nog wel eens de voorkeur geven aan McCain. We zijn benieuwd hoe dit afloopt.           
 

Dramatiek

 
De start van de Olympische Larixspelen op zaterdag 9 augustus is dramatisch begonnen. Een spectaculaire overwinning wat in de sport automatisch gelijk is aan een spectaculair verlies. Wat voor drama is er nu weer gebeurd, vraag je je natuurlijk af. Wel, het zit zo. De stijve maar opgefriste en zonverbrande lichamen van Jan, Frans, Max, Joop, René, Jasper en Reinier voelden zich weer helemaal thuis op de groene grasmat van het Larixplantsoen. Het gras was diepgroen maar niet op tijd gemaaid. Geen nood, wij spelen overal, in alle weersomstandigheden en op alle soorten velden. Het hoge gras remde de bal maar wij waren snel ingespeeld op dit euvel. Frans had zich verslapen, dus begonnen we - zonder discussie - met drie tegen drie. Nadat we de vakantieverhalen hadden uitgewisseld, de doelen hadden gepositioneerd en de eerste slimme paasjes over het hoge gras hadden gegeven, kwam Frans tegen half tien op zijn fietsie op het Larixplantsoen aan. Het werd nu drie tegen vier en de discussie brandde los. Frans mengt zich hier niet meer in nadat hij diverse keren van manipulatie is beschuldigd. Na een beetje pushen van Jan en Reinier namen zij het met Max op tegen het viertal Frans, Joop, Jasper en René. Redelijk evenwichtig zou je zeggen.
 

Het drama ontwikkelt zich.

Dat klopt. De evenwichtigheid bedoel ik. Lange tijd ging de strijd gelijk op. Het bleef maar nul tegen nul. Team Jan creëerde wat meer kansen maar de goal werd niet gevonden. Maar dan, een scrimmage voor de goal van Frans, gefrommel, Max schiet in, de bal ligt op de lijn en Jan tikt hem binnen. Het drama is geboren. De adrenaline van team Jan stijgt ten koste van het adrenaline niveau van team Frans. Zij proberen nog wel even wat tegenstand te geven maar al snel weet Max op zijn onnavolgbare wijze de 2-0 op het scorebord te zetten. Nu is de ban echt gebroken. Achter elkaar rollen de goaltjes in Frans zijn doeltje. Verbijsterd en verbouwereerd kijken de mannen van Frans toe, maar ze kunnen er niets aan doen. De score loop op en loopt op, en tegen elf uur is de 10-0 bereikt. Team Jan zet een Olympisch Larixrecord: een overwinning met dubbele cijfers en geen tegengoals. Max was de held met 5 goals, Reinier scoorde 3 maal en Jan 2 maal.
Tegen het einde en na afloop werd het gemompel van Frans en Joop steeds luider dat de opstelling niet deugde, dat er gemanipuleerd was en dat zij meer inspraak willen in de opstelling. Ach mannen, jullie wil zal geschieden, of het iets uitmaakt zullen we wel zien...........
 

Olympisch Spelen

Waarom Olympisch Spelen vraag je je af. Dat doen ze toch in China en niet aan het Larixplantsoen? Wel, het is natuurlijk bekend dat de Olympische spelen begonnen zijn in Griekenland, ter ere van Zeus en vernoemd naar de berg Olympos. Iedere vier jaar vanaf 776 voor Christus werden de spelen gehouden totdat ze in 393 na Christus door de Romeinen werden afgeschaft, zogenaamd als reden dat ze ontaard waren in heidense feesten. Vele eeuwen later vanaf 1896 werden ze door de Fransman Pierre de Coubertin nieuw leven ingeblazen die - zeer terecht - betoogde dat een gezonde geest een gezond lichaam behoeft, en dat sport tot wereldwijde verbroedering leidt. Nou, dat weten wij aan het Larixplantsoen maar al te goed en daar hebben we bovendien geen vier jaar voor nodig om dat te uiten. Nee, gewoon iedere zaterdag genieten wij lekker van onze Olympische adrenaline en houden wij onze geest en lichaam gezond.
 

Dank

Dan rest mij nog een woord van dank aan Jasper die namens jullie allen mij verraste met een heerlijke Bordeaux - waar ik nu net een slok van neem - voor het regelmatig updaten van onze wekelijkse olympische voetbalavonturen.
 
Tot zaterdag,
Reinier 
 

Laatste speeldag in seizoen 2007-2008

 
Voetbalmakkers,
 
Het seizoen zit er op. Op de laatste zaterdag van het seizoen 2007-2008 bonden Ramon, Karel, Jan, Jasper en Reinier de voetbalschoenen aan en luidden met het bekende 3,2,3,2,3,2,3,2,3,2,3,2,3,2.... systeem dit seizoen gepast uit. Het was een waar goaltjes festijn van 33 stuks, verdeeld over de goalgetters Ramon (12), Karel (11), Reinier (5), Jan (3) en Jasper (2). Deze laatste twee zullen naar verwachting nog een vakantiekiekje van Jasper uit Frankrijk opleveren voor bewezen diensten van Reinier. Ik zal daarom dagelijks mijn brieven in de gaten houden. 
 
Het einde van het seizoen betekent ook tijd voor de statistieken, dit jaar in grafische vorm in de word bijlage (voor de echte spreadsheet liefhebbers natuurlijk ook te vinden in de excel bijlage). Hulde aan Jan als topper van de winnaars punten en hulde aan Ramon als top goaltjes getter.
 
Ik wens jullie allen een heel plezierige vakantie en hoop jullie uitgerust op zaterdag 9 augustus weer in voetbaltenue op het Larixplantsoen te verwelkomen.
 
 

 

Deze website staat in de preview modus en is nog niet gepubliceerd